bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Finnish
/
finnish
/
Job 7
Job 7
finnish
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 8 →
1
"Eikö ihmisen olo maan päällä ole sotapalvelusta, eivätkö hänenpäivänsä ole niinkuin palkkalaisen päivät?
2
Hän on orjan kaltainen, joka halajaa varjoon, ja niinkuinpalkkalainen, joka odottaa palkkaansa.
3
Niin olen minä perinyt kurjuuden kuukaudet, ja vaivan yöt ovat minunosakseni tulleet.
4
Maata mennessäni minä ajattelen: Milloinka saan nousta? Ilta venyy,ja minä kyllästyn kääntelehtiessäni aamuhämärään asti.
5
Minun ruumiini verhoutuu matoihin ja tomukamaraan, minun ihonikovettuu ja märkii.
6
Päiväni kiitävät nopeammin kuin sukkula, ne katoavattoivottomuudessa.
7
Muista, että minun elämäni on tuulen henkäys; minun silmäni ei enääsaa onnea nähdä.
8
Ken minut näki, sen silmä ei minua enää näe; sinun silmäsi etsivätminua, mutta minua ei enää ole.
9
Pilvi häipyy ja menee menojaan; niin myös tuonelaan vaipunut eisieltä nouse.
10
Ei hän enää palaja taloonsa, eikä hänen asuinpaikkansa häntä enäätunne.
11
Niin en minäkään hillitse suutani, minä puhun henkeni ahdistuksessa,minä valitan sieluni murheessa.
12
Olenko minä meri tai lohikäärme, että asetat vartioston minuavastaan?
13
Kun ajattelen: leposijani lohduttaa minua, vuoteeni huojentaa minuntuskaani,
14
niin sinä kauhistutat minua unilla ja peljästytät minua näyillä.
15
Mieluummin tukehdun, mieluummin kuolen, kuin näin luurankona kidun.
16
Olen kyllästynyt, en tahdo elää iankaiken; anna minun olla rauhassa,sillä tuulen henkäystä ovat minun päiväni.
17
Mikä on ihminen, että hänestä niin suurta lukua pidät ja ettäkiinnität häneen huomiosi,
18
tarkastat häntä joka aamu, tutkit häntä joka hetki?
19
Etkö koskaan käännä pois katsettasi minusta, etkö hellitä minustasen vertaa, että saan sylkeni nielaistuksi?
20
Jos olenkin syntiä tehnyt, niin mitä olen sillä sinulle tehnyt, sinäihmisten vartioitsija? Minkätähden asetit minut maalitauluksesi, jaminkätähden tulin itselleni taakaksi?
21
Minkätähden et anna rikostani anteeksi etkä poista pahaa tekoani?Sillä nyt minä menen levolle maan tomuun, ja jos etsit minua, niin eiminua enää ole."
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42