James 3

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1A dhearbhraithre, ná déunuidh iomad maighisdreachda, ar mbeíth a fheasa aguibh gur móide ar breatheamhnus ghlacfamaóid.

2Oír ciontuighemid uile a móran do neithibh. Gidh bé nach cciontuigheann a mbreithir, as duine diongmhálta é, lér féidir fos srían do chur ris an gcoluinn uile.

3Féuch, cuirmid sríanta a mbéuluibh nan each, chum íad dúmhlughadh dhúinn; agus do bheirmíd air a gcorp uile íompogh fá gcúairt.

4Féuch mar an gcéudna na longa, bíodh go bhfuilid ro mhór, agus go ngluáisdear íad ré gáothuibh garbha, fós iompoighthear íad fá gcuáirt ré sdíuir ro bhig, gidh bé ar bith árd a dtogrann fear na sdiúire.

5As ámhluidh sin as ball beag an teanguidh, agus do ní mordháil mhór. Feuch, créud é méud a nadhbhair lasas ré teine bhig!

6Agus as teine an teanguidh, domhan na héugcora: as mar sin atá an teanguidh ar na suígheadh a measg arm ball, go salchann an corp uile, agus go gcuireann air lasadh sdaid ar mbeatha ó gheintear sinn; agus is ó ifrion lastar í.

7Oír ceannsuighthear, agus do rinneadh ceannsa ris a nadúir dháonna, gach uile nadúir ainmhinnteadh nallta, agus éunlaithe, agus na neitheann shnámhas an talamh agus a nfairrge:

8Achd ní héidir daóinneach an teanguidh cheannsughadh: olc dóriartha, lán do nímh mharbhthuigh.

9Do bheirmid ria glóir do Dhía, agus don Nathair; agus bímid ag mallúghadh na ndaóine ría, noch do cruthuigheadh do réir chosamhlachd Dé.

10Tig mallúghadh agus beannúghadh as eun bhéul amháin. A dhearbhraithre, ní coir na neithese bheíth mar so.

11An gcuireann tiubruid uáithe amach as éin tslighe amháin uisge milis agus searbh?

12An féidir a dhearbhráithre, do chrann fige, cáora chrainn ola thabhairt úadh? nó do chrann fíneamhna, fígighe? is amhluidh sin nach féidir do thiubruid ar bith uisge sáile agus fioruisge do thabhairt úadh.

13Cía atá na dhuine eagnuidhe íulmhar eadruibh? taisbéunadh sé a oibreacha féin as a choinbhearsáid mháith maille ré ceannsachd éagna.

14Gidheadh má bhíonn séarbhus tnútha agus brosdughadh feirge aguibh an bhur gcroidhthibh, ná déunuidh mórdháil, ná bréug a naghuidh na fírinne.

15Ní ó neamh thig a néagnasa, achd atá sí talmhuighe, colluidhe, diabhluidhe.

16Oír sa náit ann a bhfuil tnúth agus consbóid, bí buáidhirt ann agus gách uile dhroichghníomh.

17Achd a néagna úd ó neamh atá sí glan ar tús, na dhiáigh sin síothchánta, ceannsuigh, sótheaguisg, lán do thrócaire agus do dheaghthórtuibh, gan chláon, gan fhallas.

18Agus síolchurthar toradh na fíreuntachda a síothcháin do luchd déunta na síothchána.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →