Lamentations 4

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Ciondus tháinic an tór chum bheith dorcha! cionndus do háthruigheadh an tór ro fhínealta! do teilgeadh amach clocha na sanctora a mullach gach áontsráide.

2Mic mhórluaigh Sion, a ccoimhmeas ré hór fínealta, ciondus atáid ar na meas amhuil meadar críadh, obair an photadóra!

3Eadhon tairngid na míolta móra an chíoch amach, do bheirid cíocha dá nóguibh: atá inghean mo dhaoinesi éattrócaireach, cosmhuil rís a nostric annsa bhfásach.

4Ceangluidh teanga naóidhin na ccíoch do charbad a bhéil lé tart: íarruid an chlann óg arán, agus ní bhrisionn duine ar bith chuca é.

5An drong do bhíathuidh go sóghamhuil atáid áonránach annsna sráidibh: an lucht tugadh súas a scairléad grádhuighid síad na cárnáin aóiligh.

6Oír is mó péin éaigceart inghine mo dhaóinesi na péin pheacaidh Shodom, noch do díothlaithriughadh a móment, agus nar fhan lámha ar bith uirre.

7Do budh gloine a Nasarítigh ná sneachda, do budh gile íad ná bainne, do budh deirge a ccuirp ná rubínidh, do bhí a míne mar shaphir:

8Is duibhe a ngnúis ná gúal; ní haitheantar annsna sráidibh íad: ceangluidh a ccroicionn dá ccnámhuibh; do chríon sé, is cosmhuil é lé maide.

9Is féarr an lucht marbhthar leis an ccloidheamh ná an lucht marbhthar leis an ngorta: óir seargaid, buáilte thríotha do dhíth toruidh an mhachaire.

10Do bhruith lámha na mbán trúaghánta a cclann féin: budh íad a mbíadh a scrios inghine mo dhaóinesi.

11Do choimhlíon an TIGHEARNA a dhíbhfhearg; do dhóirt sé amach a fhearg bhorb, agus do las sé teine ann Sion, agus do loisc sí a bunáite sin.

12Ní chreidfidis ríghthe na talmhan, agus uile áitreabhthacha an domhuin, go rachaidh a neascara agus a námhuid a steach a ngeatadhuibh Ierusalem.

13Ar son pheacadh a fágh, agus éigceart a sagart, noch do dhóirt fuil na bhfíréun iona lár,

14Do sheachránadar amhuil daóine dalla annsna sráidibh, do thruáilleadar íad féin lé fuil, iondus nar fhéadadar daóine buáin re na néaduighibh.

15Déighiodar orra, Imthighidhsi; atá sí neamhghlan; imthighidh, imthighidh, ná bainidh ríu: a nuáir do theitheadar rompa agus do sheachránadar, a dubhradar a measg na ngeinteadh, Ní choimhneochuid ní sa mhó ann sin.

16Do roinn fearg an TIGHEARNA íad; ní chuirfidh sé suim ní sa mhó ionta: ní raibh meas aca air phearsannuibh na sagart, ní raibh fabhar aca do na sinnsioruibh.

17Air ar soinne, dfáilligheadar ar súile fós far ccabhair dhiomhaóin: ann ar bhfaire dfeitheamar air chineadh nar fhéad ar ttárthail.

18Lorgairid ar ccoiscéime, go nach bhféadmaoid siubhal ann ar sráidibh: atá ar ccríoch láimh rinn, do choimhlíonadh ar laethe; óir tháinic ar ccríoch.

19Is luáithe ar ninghreamuigh náid iolair neimhe: dainleanadar síad sinn ar na sléibhtibh, do chuireadar luigheachán oruinn annsa bhfásach.

20Do gabhadh ungthach an TIGHEARNA, anál ar bpolláireadh, iona logaibh, noch ré a ndubhramar, Faói na sgáile mhairfiom a measg na ngeinteadh.

21¶ Gáirdigh agus bíodh lúathgháir ort, a inghean Edom, noch áitreabhus a bhfearann Us; rachuidh fós an cupán thairis chugadsa: biáidh tú ar meisce, agus do dhéana tú thú féin tárnochd.

22Do coimhlíonadh pionós héigceirt, a inghean Shion; ní bhéara sé ní sa mhó thú a ndaoirsine: cuáirteocha sé héigceart, a inghean Edom; foillseochuidh sé do pheacuidhe.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →