Ephesians 6

Irish 1951 (Tiomna Nua 1951 (de Siúnta))

← Chapter 5 Jump to:

1A chlann ó, bidhidh umhal d’bhur n‐aithreachaibh agus d’bhur máithreachaibh san Tighearna: óir is é bhur ndualgas é.

2Tabhair onóir dod’ athair agus dod’ mháthair (is í an chéad aithne go bhfuil geallamhain leis í),

3chum go n‐éireochaidh go maith libh, agus go mairfidh sibh i bhfad ar talamh.

4Agus, a aithreacha, ná brostuighidh bhur gclann: acht tógaidh do réir teagaisc agus deagh‐chómhairle an Tighearna iad.

5A sheirbhíseacha, bidhidh umhal d’bhur máighistribh do réir na feola, le h‐eagla agus le criothnú, i simplidheacht bhur gcroidhe, mar dheanfadh sibh do Chríost é;

6ní le súil‐sheirbhís, mar bhéadh sibh d’iarraidh daoine do shású, acht mar sheirbhísigh Chríost, ag déanamh tola Dé ó’n gcroidhe;

7ag déanamh seirbhíse le deagh‐thoil, mar bhéadh sé do’n Tighearna, agus nach do dhaoinibh é:

8agus a fhios agaibh, cibé nidh fóghanta do‐ghní gach aoinneach, go bhfaighidh sé cúiteamh arís ó’n Tighearna, má’s daor nó saor é.

9Agus sibh‐se, a mháighistrí, déanaidh dhóibh‐sean mar an gcéadna, gan bheith ag bagairt ortha; agus a fhios agaibh go bhfuil a Máighistir‐sean agus bhur Máighistir‐se ar neamh, agus nach bhféachann sé do phearsain duine seachas a chéile.

10I ndeireadh scéil, bidhidh tréan san Tighearna agus ’n‐a neart mór‐chumasach.

11Cuiridh umaibh arm agus éideadh Dé go h‐iomlán, chum go mbéidh ar chumas daoibh seasamh i n‐aghaidh mealltachta an diabhail.

12Óir ní le feoil agus le fuil atáimíd ag iomrascáil, acht leis na flaitheasaibh, leis na cumhachtaibh, le tioránachaibh árd‐réime an domhain dorcha so, le sluaighte deamhnaidhe an uilc ins na réigiúnaibh uachtarachta.

13Uime sin glacaidh chugaibh arm agus éideadh Dé go h‐iomlán, chum go bhféadfaidh sibh an fód do sheasamh san droch‐lá, agus, tar a éis daoibh gach uile nidh do dhéanamh, fanamhain ag seasamh.

14Seasaidh d’á bhrigh sin, agus an fhírinne mar chrios timcheall bhur gcuim, lúireach na fíréantachta oraibh,

15agus an réidhteach do‐bheir soiscéal na síothchána mar bhróga ar bhur gcosaibh;

16thar gach rud eile glacaidh sciath an chreidimh le n‐a bhféadfaidh sibh gathanna loiscneacha uile an ainspioraid do mhúchadh.

17Agus glacaidh clogad an tslánuighthe, agus claidheamh an Spioraid, is é sin briathar Dé:

18ag síor‐ghuidhe le gach saghas urnaighthe agus athchuinghe san Spiorad, ag faire chuige sin le gach dúthracht agus eadarghuidhe ar son na naomh uile,

19agus ar mo shon‐sa, chum go dtiubharfar cumas cainnte dhom, ag foscailt mo bhéil go dána dhom, chum rúindiamhair an tsoiscéil d’fhoillsiú,

20go bhfuilim im’ thaidhleoir fá chuibhreachaibh ar a shon: chum go labharfad ’n‐a thaobh gan scáth, mar ba cheart dom labhairt.

21Acht chum go mbéidh fios mo ghnóthaí agaibh, cionnas mar tá an saoghal agam, innseochaidh Tichicus, bráthair ionmhain agus seirbhíseach dílis san Tighearna, innseochaidh seisean gach uile nidh dhaoibh.

22Chuige sin is eadh do chuireas chugaibh é, chum go mbéidh eolas ’n‐ár dtaobh agaibh, agus chum sólás croidhe do thabhairt daoibh.

23Síothcháin do na bráithribh, agus grádh le creideamh

24ó Dhia an t‐Athair agus ó’n Tighearna Íosa Críost. Go raibh grása aca‐san go léir go bhfuil grádh gan smál aca do’n Tighearna Íosá Críost.

← Chapter 5 Jump to: