1 John 4

Irish 1970 (An Tiomna Nua 1970 (Ó Cuinn))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1A dhaoine na páirte, ná creidigí do gach uile sprid ach cuirigí féachaint ar na spridí lena fheiceáil an ó Dhia dóibh; mar is iomaí fáidh bréige a chuaigh amach faoin saol.

2Is air seo a aithneoidh sibh Spiorad Dé: gach sprid dá n-admhaíonn gur tháinig Íosa Críost i gcorp collaí is ó Dhia é,

3agus gach sprid nach n-admhaíonn Íosa ní ó Dhia é. Is í sin an sprid sin an ainchríosta, ar chuala sibh go raibh sé ag teacht, agus atá anois cheana féin ar an saol.

4A pháisti mo chroí, is ó Dhia sibh, agus tá an bua agaibh orthu; óir is láidre an té atá ionaibh ná an té atá sa saol.

5Is den saol iad, agus dá bhri sin is den saol í a gcaint, agus dá bhri sin éisteann an saol leo.

6Is ó Dhia sinne. An té arb eol dó Dia éisteann sé linn, agus an té nach ó Dhia é ní éisteann sé linn. Is ar an gcomhartha sin a aithnímid sprid na fírinne agus sprid na hearráide.

7A dhaoine grámhara, bíodh grá againn dá chéile; óir is ó Dhia an grá, agus an té a ghráíos is é Dia a Athair agus is aithnid dó Dia.

8An té nach ngráíonn níl aithne aige ar Dhia; óir is grá é Dia.

9Is mar seo a foilsíodh grá Dé inár measc, gur chuir Dia a AonMhac isteach sa saol, ionas go mairfimis trídsean.

10Is é is grá ann, ní hé gur ghrámama Dia, ach gur ghráigh Dia sinn agus gur chuir sé a Mhac uaidh mar leorghníomh inár bpeacaí.

11A dhaoine grámhara, má ghráigh Dia mar seo sinn, ba chóir dúinn a chéile a ghráú.

12Ní fhaca súil duine Dia riamh: má bhíonn grá againn dá chéile, bionn Dia ina chónaí eadrainn agus bionn a ghrá á chomhalladh ionainn.

13Is air seo a aithnímid go bhfuilimid inár gcónaí ann agus é ionainn, ó bhronn sé roinnt dá Spiorad féin orainn.

14Agus chonaiceamar é, agus táimid inár bhfínnéithe air, gur chuir an tAthair a Mhac uaidh go slánódh sé an domhan.

15Cibé duine a admhaíos gurb é Mac Dé é Íosa, cónaíonn Dia ann agus cónaíonn sé i nDia.

16Is mar sin a aithnímid agus a chreidimid an grá atá ag Dia dúinn. Is grá é Dia, agus an té a chónaíos i ngrá cónaíonn sé i nDia, agus cónaíonn Dia ann.

17Is ann a iomlánaítear ár ngrá, ionas nárbh eagal dúinn i lá an bhreithiúnais, ó bímid ar an saol seo mar atá seisean.

18Níl aon eagla sa ghrá, ó díbríonn an grá iomlán an eagla, ós den phionós an eagla, agus ó nach mbíonn an té a mbíonn an eagla air iomlán i ngrá.

19Bíonn grá againne dó, ó bhí tús grá aige dúinn.

20Má bhíonn duine ar bith á rá “Tá grá agam do Dhia”, agus fuath aige dá bhráthair, níl ann ach bréagaire; mar an té nach mbíonn grá aige don bhráthair a chonaic sé, ní fhéadann sé grá a thabhairt do Dhia nach bhfaca sé.

21Agus tá an aithne seo againn uaidh, don té a mbíonn grá aige do Dhia, grá a bheith aige dá bhráthair freisin.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →