1 Peter 4

Irish 1970 (An Tiomna Nua 1970 (Ó Cuinn))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Ós rud é gur fhulaing Críost sa cholainn, go mba é sin an mana saighdiúra a bheas agaibh, ó tá an té a dʼfhulaing sa cholainn tar éis cur suas don pheaca,

2agus rún aige gan an chuid eile dá shaol a chaitheamh de réir antoil an duine ach de réir thoil Dé.

3Go mba leor linn an t-am a chuaigh thart leis na nithe sin is toil leis na Gintlithe a chleachtadh ag dul le drabhlás, le drúis, le meisce, le pléaráca, le pótaireacht, agus le híoladhradh míchóir.

4Is iontach leo nach dtéann sibh i bpáirt leo san ainrialtacht sin, agus bíonn siad ag clamhsán oraibh;

5ach tabharfaidh siad cuntas ann os comhair an té sin atá le breithiúnas a thabhairt ar bheo agus ar mhairbh.

6Is é sin an chúis ar cuireadh an soiscéal roimh na mairbh iad féin, ionas go mairfidís mar Dhia sa spiorad, siúd is gur tugadh breith orthu sa cholainn mar dhaoine.

7NÍ fada go mbeidh deireadh lena bhfuil ann; bígí stuama staidéartha mar sin le haghaidh bhur n-umaithe.

8Thar gach rud eile bíodh dianghrá dúthrachtach agaibh dá chéile, ó cheileann an grá mórán peacaí.

9Bígí fáilteach flaithiúil dá chéile gan doicheall.

10Baineadh gach duine agaibh feidhm as an mbua a bronnadh air le leas a chéile, mar dhea-riarthóirí grásta ilghnéithigh Dé;

11an té a labhraíos, mar a labhródh béal Dé; an té a dhéanas seirbhís, déanadh sé í leis an gcumhacht a sholáthraíos Dia dó; ar modh go dtugtar glóir do Dhia trí Íosa Críost i ngach aon ní. Is leis atá an ghlóir agus an chumhacht go saol na saol. Áiméan.

12A phobail na páirte, nárb iontach libh an triail thin-treach atá ag teacht oraibh do bhur bhféachaint, ionann is dá mba ainchleachta agaibh é.

13Ach bíodh lúcháir oraibh trí bheith páirteach í bpáis Chríost ar modh go mbeidh áthas agus lúcháir oraibh nuair a nochtfar a ghlóir.

14Má thugtar aithis daoibh mar mhaithe le hainm Chríost, is beannaithe sibh, ó cónaíonn spiorad Dia na glóire oraibh.

15Ach ná cuirtear pionós ar aon duine agaibh mar dhún-mharfóir, ná mar ghadaí, ná mar choirpeach, ná mar chlampróir;

16ach más mar Chríostaí a bhíonn pionós le fulaingt aige, ná bíodh aon náire air, ach é ag méadú ghlóir Dé agus an t-ainm sin air.

17Mar tá sé in am ag an mbreithiúnas tosú ag teaghlach Dé; agus má thosaíonn sé linne, cad é an deireadh a bheas ar an dream atá easumhal do shoiscéal Dé?

18Agus “Más ar éigean a shlánófar an fíréan, cad é an chuma a bheas ar an éagráifeach agus ar an bpeacach?”

19Mar sin an dream atá ag fulaingt de réir thoil Dé déanaidís mar is cóir agus cuiridís a n-anamacha ar choimirce Chruthaitheora iontaofa.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →