1 Peter 2

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Uime sin a cur air chul a h-uile gò, ʼsa h-uile foille, us ceilge, us farmaid, ʼsa h-uile culchainnte,

2Mar naoidheanan air an ùr-bhreith, iarraibh bainne reusonta gun cheilg; los gum fàs sibh leis gu sabhaladh:

3Ma se ʼs gun do bhlais sibh gum beil an Tighearna milis.

4Agus sibh a tighinn ga ionnsuidhse, mar gu cloich bheo, a dhiultadh gu dearbh le daoine, ach air a taghadh agus ann an urram le Dia:

5Bithibhse cuideachd, mar bheo-chlachan air an togail suas, ʼnur tigh spioradail, ʼnur sagartachd naoimh gu tairgse suas iobairtean spioradail, taitneach do Dhia tromh Iosa Criosta:

6As leth so tha e ri fhaighinn san Sgriobtur: Seall, suidhichidh mi ann an Sion priomh chlach-oisne, thaghte, phriseil: agus an neach a chreideas innte, cha bhi e air a narachadh.

7Dhuibhse ma ta, a tha creidsinn, tha i ʼna h-urram: ach dhaibh-san nach eil a creidsinn, a chlach a dhiult na clachairean, rinneadh i so ʼna ceann na h-oisne;

8Agus ʼna cloich-thuislidh, ʼs ʼna carraig sgainneil dhaibh-san, a thuislicheas air an fhacal, ʼs nach creid annsan sna shuidhicheadh iad.

9Ach is ginealach taghte sibhse, sagartachd rioghail, cinneadh naomh, pobull ceannaichte; los gun dian sibh follaiseach na buadhan aige-san, a ghairm sibh à dorchadas gu sholus miarailteach fhein:

10Sibhse nach robh air uair ʼnur pobull, ach a tha nis; ʼnur pobull De: sibhse nach dʼ rainig air trocair, ach a nis a rainig air trocair.

11A mhuinntir mo ghraidh, tha mi guidhe oirbh mar choigrich ʼs mar luchd-cuairt, sibh gu ʼr cumail fhein bho ana-miannan na feola, a tha cogadh an aghaidh an anma,

12Le deagh ghiulan a bhith agaibh am measg nan cinneach; los, an aite olc a labhairt ʼnur n-aghaidh mar luchd-drochbheart, gun toir iad, le beachdachadh air ur deagh ghniomhran, gloir do Dhia air latha na sealltuinn.

13Bithibh uime sin umhailte do ʼn h-uile creutair daonda air sgàth Dhe, co-dhiu ʼsann do ʼn righ, mar do ʼn neach is urramaiche,

14No do dhʼ uachdrain, mar do dhaoine air an cur leis-san gu diughladh air na droch dhaoine, ʼs gu moladh nan daoine matha:

15Oir se so toil Dhe, gun cuir sibh samhach, le math a dhianamh, aineolas dhaoine aimideach:

16Mar dhaoine saor, gun a bhith dianamh dhe ʼr saorsa cleochd do dhrochmheinn, ach mar sheirbhisich Dhe.

17Thugaibh urram do dhaoine uile, gaol do na braithrean, fiamh do Dhia, onair do ʼn righ.

18A sheirbhisich, bithibh umhailte dha ʼr maighistirean leis a h-uile athadh, cha n-ann a mhain dhaibh-san, a tha math agus caoin, ach dhaibh-san a tha iargalta cuideachd.

19Oir ʼs fhiach so taing, ma chuireas neach air son cogais as leth Dhe suas ri anshocair, a fulang neo-chiontach.

20Oir ciod an t-aobhar uaille, ma ʼsann ʼnur peacaich, ʼsa thaobh sin air ur bualadh, a tha sibh a fulang? Ach ma ʼsann a dianamh math a tha sibh a fulang gu faighidneach, is airidh so air taing an lathair Dhe.

21Oir ʼsann gu so a chaidh ur gairm: a chionn gun dʼ fhuilig Criosta air ar son, a fagail samhla agaibh, gus sibh a cheuman a leanail:

22Esan nach dʼ rinn peacadh, ʼs cha mhua fhuaradh foill ʼna bhial.

23Nuair a chàineadh e, nach do chàin; nuair a dhʼ fhuilig e, nach do mhaoith: ach liubhair e e fhein seachad dhasan a thug breth eucorach air;

24A ghiulain ʼna choluinn fhein ar peacannan air a chrann; los, le bhith marbh do ʼn pheacadh, gum bi sinn beo do cheartas: le sgiursadh-san shlanuicheadh sibh.

25Oir mar chaoraich bha sibh a dol air seachran, ach tha sibh a nis air tionndadh ri buachaill agus easbuig ur n-anmannan.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →