Hebrews 9

Gaelic - Comann Bhìoball na h-Alba 1992, 2017

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Bha, mas eadh, gu dearbh aig a’ chiad phàillean òrdaighean a‑thaobh seirbhis Dhè, agus naomh-ionad saoghalta.

2Oir dheasaicheadh an ciad phàillean, anns an robh an coinnleir, agus am bòrd, agus aran na fianais, ris an abrar an t‑ionad naomh.

3Agus an taobh a‑staigh den dara roinn-bhrat, am pàillean ris an abrar an t‑ionad as ro‑naoimhe;

4Anns an robh an tùiseir òir, agus àirc a’ choicheangail air a còmhdachadh mun cuairt le òr, anns an robh a’ phoit òir anns an robh am mana, agus slat Aaroin a bha fo bhlàth, agus clàir a’ choicheangail;

5Agus os a cionn, ceruban na glòire, a’ cur sgàile air cathair na tròcair; mu nach urrainn sinn a‑nis labhairt fa leth.

6A‑nis nuair a bha na nithean seo air an cur an òrdagh mar seo, chaidh na sagartan a‑ghnàth a‑steach don chiad phàillean, a’ coileanadh seirbhis Dhè:

7Ach don dara pàillean chaidh an t‑àrd-shagart na aonar a‑steach aon uair anns a’ bhliadhna, cha b’ann as eugmhais fala, a thug e suas air a shon fhèin, agus airson seachran an t‑sluaigh:

8Air a bhith don Spiorad Naomh a’ nochdadh seo, nach robh fhathast an t‑slighe a‑chum an ionaid a bu ro‑naoimhe air a foillseachadh, am feadh a bha an ciad phàillean fhathast na sheasamh:

9Nì a bha na shamhladh don aimsir a tha an làthair, anns an robh araon tìodhlacan agus ìobairtean air an toirt suas, nach robh comasach air an tì a bha a’ dèanamh na seirbhis sin a dhèanamh coileanta, a‑thaobh a chogais,

10An t‑seirbhis a bha a‑mhàin ann am biadhan agus ann an deochan, agus ann an iomadh gnè ionnlaid, agus deas-ghnàthan a‑thaobh na feòla, a chuireadh mar uallaich orra gu àm an leasachaidh.

11Ach air teachd do Chrìosd na Àrd-shagart nan nithean matha a bha ri teachd, tre phàillean a bu mhò agus a b’iomlaine, nach do rinneadh le làmhan, sin ri ràdh, nach robh den togail seo;

12Agus cha b’ann tre fhuil ghobhar agus laogh, ach tre a fhuil fhèin a chaidh e a‑steach aon uair don ionad naomh, air dha saorsa shìorraidh fhaotainn dhuinne.

13Oir ma nì fuil tharbh, agus ghobhar, agus luaithre aighe air a crathadh air an dream a bha neòghlan, an naomhachadh a‑chum glanadh na feòla;

14Cia mòr as mò a nì fuil Chrìosd, a thug e fhèin suas tre an Spiorad shìorraidh gun lochd do Dhia, ur cogais-se a ghlanadh o obraichean marbha a‑chum seirbhis a dhèanamh don Dia bheò?

15Agus air a shon seo is esan eadar-mheadhonair an tiomnaidh nuaidh, ionnas tre fhulangas a’ bhàis, a‑chum saorsa nan euceart a bha fon chiad thiomnadh a chosnadh, gum faigheadh iadsan a tha air an gairm gealladh na h‑oighreachd sìorraidh.

16Oir far a bheil tiomnadh, is èiginn bàs an tiomnaidhir a bhith ann mar an ceudna.

17Oir tha tiomnadh daingeann an dèidh bàs dhaoine: ach chan eil brìgh sam bith ann am feadh tha an tiomnaidhear beò.

18A rèir sin, cha mhò a bha an ciad thiomnadh air a choisrigeadh as eugmhais fala.

19Oir nuair a labhradh gach uile àithne a rèir an lagha ris an t‑sluagh uile le Maois, air dha fuil laogh agus ghobhar a ghabhail, maille ri uisge, agus olainn sgàrlaid, agus hiosop, chrath e iad araon air an leabhar agus air an t‑sluagh uile,

20Ag ràdh, Is i seo fuil an tiomnaidh a dh’àithn Dia dhuibh.

21Os bàrr, chrath e mar an ceudna an fhuil air a’ phàillean, agus air soithichean na naomh-sheirbhis uile.

22Agus is beag nach eil na h‑uile nithean air an glanadh le fuil a rèir an lagha; agus as eugmhais dòrtadh fala chan eil maitheanas ra fhaotainn.

23B’fheumail uime sin gum biodh samhlaidhean nan nithean a tha anns na nèamhan air an glanadh leo seo; ach na nithean nèamhaidh fhèin le ìobairtean a b’fheàrr na iad seo:

24Oir cha deachaidh Crìosd a‑steach do na h‑ionadan naomha làmh-dhèante, nithean a tha nan samhladh air an fhìor ionad; ach do nèamh fhèin, a‑chum a‑nis e fhèin a nochdadh ann am fianais Dhè air ar son-ne:

25No fòs a‑chum e fhèin ìobradh gu minig, mar a thèid an t‑àrd-shagart gach bliadhna a‑steach don ionad naomh, le fuil nach leis fhèin;

26(Oir mar sin b’èiginn gum fuilingeadh e gu minig o thoiseach an t‑saoghail); ach a‑nis dh’fhoillsicheadh e aon uair ann an deireadh an t‑saoghail, a‑chum peacadh a chur air cùl trìd e fhèin ìobradh.

27Agus amhail a tha e air òrdachadh do dhaoine bàs fhaotainn aon uair, ach na dhèidh seo breitheanas:

28Mar sin thugadh Crìosd suas aon uair a thoirt air falbh peacaidhean mhòran; ach an dara uair as eugmhais peacaidh foillsichear e dhaibh-san aig a bheil sùil ris, a‑chum slàinte.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →