Revelation 19

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1Agus an dèidh nan nithean seo, chuala mi guth àrd mhòr‐shluaigh air nèamh, ag ràdh, Haleluia, Slàinte, agus glòir, agus urram, agus cumhachd don Tighearna ar Dia:

2Oir is fìor agus is cothromach a bhreitheanais; oir thug e breith air an strìopaich mhòir, a thruaill an talamh le a strìopachas, agus dhìol e fuil a sheirbhiseach fhèin air a làimh.

3Agus a‑rìs thubhairt iad, Haleluia. Agus chaidh a deatach suas gu saoghal nan saoghal.

4Agus thuit na ceithir‐seanairean‐fichead, agus na ceithir beò‐chreutairean sìos, agus rinn iad adhradh do Dhia, a bha na shuidhe air an rìgh‐chathair, ag ràdh, Amen; Haleluia.

5Agus thàinig guth a‑mach on rìgh‐chathair, ag ràdh, Molaibh ar Dia‑ne, sibhse uile as seirbhisich dha, agus air a bheil a eagal‐san, eadar bheag agus mhòr.

6Agus chuala mi mar ghuth mòr‐shluaigh, agus mar fhuaim mòran uisgeachan, agus mar thoirm tàirneanaich chumhachdaich, ag ràdh, Haleluia: oir tha an Tighearna Dia uile‐chumhachdach a’ rìoghachadh.

7Bitheamaid aoibhinn agus dèanamaid gàirdeachas, agus thugamaid glòir dhàsan: oir thàinig pòsadh an Uain, agus dh’ullaich a bhean i fhèin.

8Agus thugadh dhi gum biodh i air a sgeadachadh le lìon‐aodach grinn, glan agus dealrach: oir is e an lìon‐aodach grinn fìreantachd nan naomh.

9Agus thubhairt e rium, Sgrìobh, Is beannaichte iadsan a tha air an cuireadh gu suipear‐bainnse an Uain. Agus thubhairt e rium, Is iad seo briathran fìrinneach Dhè.

10Agus thuit mi sìos aig a chasan a‑chum adhradh a dhèanamh dha: agus thubhairt e rium, Feuch nach dèan thu e: is co‑sheirbhiseach dhut fhèin mise, agus dod bhràithrean aig a bheil fianais Iosa: dèan adhradh do Dhia: oir is i fianais Iosa spiorad na fàidheadaireachd.

11Agus chunnaic mi nèamh air fhosgladh, agus, feuch, each geal; agus ghoireadh den Tì a shuidh air Dìleas, agus Fìor; agus ann am fìreantachd tha e a’ dèanamh breitheanais agus cogaidh.

12Agus bha a shùilean mar lasair theine, agus air a cheann bha mòran chrùn; agus bha ainm aige sgrìobhte, nach b’aithne do neach sam bith ach e fhèin;

13Agus bha e air a sgeadachadh le trusgan tumte ann am fuil: agus is e an t‑ainm a ghoirear dheth, FACAL DHE.

14Agus lean na h‑armailtean a bha air nèamh e air eich gheala, air an sgeadachadh le lìon‐aodach grinn, geal agus glan.

15Agus as a bheul tha claidheamh geur a’ dol a‑mach, a‑chum gum buaileadh e na cinnich leis; agus riaghlaidh e iad le slait iarainn: agus tha e a’ saltairt fìon‐amair fraoch‐feirge an Dè uile‐chumhachdaich.

16Agus tha aige air a thrusgan agus air a leis ainm sgrìobhte, RIGH NAN RIGH, AGUS TIGHEARNA NAN TIGHEARNA.

17Agus chunnaic mi aingeal àraidh na sheasamh anns a’ ghrèin; agus ghlaodh e le guth àrd, ag ràdh ris an eunlaith uile, a bha ag itealaich ann am meadhon nèimh, Thigibh, agus cruinnichibh sibh fhèin a‑chum suipear an Dè mhòir;

18A‑chum gun ith sibh feòil rìghrean, agus feòil àrd‐cheannard, agus feòil dhaoine cumhachdach, agus feòil each agus na muinntir a shuidheas orra, agus feòil nan uile dhaoine, araon saor agus daor, araon beag agus mòr.

19Agus chunnaic mi am fiadh‐bheathach, agus rìghrean na talmhainn, agus an armailtean air an cruinneachadh, a dhèanamh cogaidh an aghaidh an Tì a bha na shuidhe air an each, agus an aghaidh a armailt‐san.

20Agus ghlacadh am fiadh‐bheathach, agus maille ris‐san am fàidh‐brèige a rinn mìorbhailean na làthair, leis an do mheall e an dream a ghabh orra comharradh an fhiadh‐bheathaich, agus iadsan a rinn adhradh da ìomhaigh. Thilgeadh iad sin nan dithis beò ann an loch teine a’ dearg‐lasadh le pronnasg.

21Agus mharbhadh a’ chuid eile le claidheamh an Tì a bha na shuidhe air an each, a thàinig a‑mach as a bheul: agus bha an eunlaith uile air an lìonadh lem feòil.

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →