Micah 7

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 6 Jump to:

1Makaluluoy ako! Kaangay ako sang gutom nga tawo nga wala sing makita nga bunga sa mga kahoy kag sa mga balagon sang mga ubas. Ang tanan nga mga ubas kag ang tanan nga matam-is nga mga higos napamupo na.

2Wala sing maminatud-on nga tawo nga nabilin sa duta, wala sing isa nga matutom sa Dios. Ang tagsatagsa nagahulat lang sing kahigayunan sa pagpatay. Ang tagsatagsa nagahingabot sang iya kasimanwa.

3Sagad gid sila maghimo sing malaut. Ang tanan nga mga opisyales kag mga hukom nagapangayo sing mga hamham. Ang tawo nga yara sa gahom nagasiling sa ila sang iya luyag, gani nagakumplotanay sila.

4Bisan ang pinakamaayo kag labing maminatud-on sa ila kaangay sang tunokon nga hilamon nga wala sing pulos. Ang adlaw nag-abot na nga ang Dios magasilot sang mga tawo, suno sa ginpaandam niya paagi sa mga nagabantay sa ila nga amo ang mga propeta. Karon nagasalangisag sila.

5Indi ka magpati sa imo kaingod ukon magsalig sa imo abyan. Mag-andam ka sang imo ginasiling bisan pa sa imo bana ukon asawa.

6Sa sini nga mga panahon ang mga anak nga lalaki magakabig sang ila mga amay nga daw mga buangbuang, ang mga anak nga babayi magasumpong sang ila mga iloy, ang pamatan-on nga mga babayi magasumpong sang ila mga ugangan nga babayi, kag ang mga kaaway sang tawo amo man lang ang mga katapo sang iya kaugalingon nga panimalay.

7Pero magapaabot ako sa Ginoo. Magahulat ako nga may pagsalig sa Dios nga magaluwas sa akon. Ang akon Dios magapamati sa akon.

8Mga kaaway ko, indi ninyo ako pagkadlawan. Natumba ako pero mabangon ako liwat. Sa kadudulman ako karon, pero ang Ginoo magahatag sa akon sing kasanag.

9Nakasala ako batok sa Ginoo, gani karon dapat ko antuson ang iya kaakig sa malip-ot nga tion. Pero sa ulihi pagaapinan niya ako kag tadlungon ang mga kasaypanan nga nahimo sa akon. Dalhon niya ako sa kapawa kag sa wala pa ako mapatay, sia magaluwas sa akon.

10Dayon ang akon mga kaaway makakita sini kag mahuy-an sila kay sang una ginyaguta nila ako nga nagapamangkot, “Diin na bala ang Ginoo nga imo Dios?” Makita ko ang ila pagkalutos kag ang pagtasak sa ila kaangay sang lunang sa mga dalanon.

11Mga pumoluyo sang Jerusalem, madali na lang ang pag-abot sang tion sa pagpatindog liwat sang mga pader sang siudad. Sa sadto nga tion ang inyo duta pagapalaparon.

12Ang inyo mga tawo magabalik sa inyo gikan sa nagkalainlain nga mga lugar—sa Asiria sa sidlangan, sa Ehipto sa bagatnan, gikan sa kadutaan sang Suba sang Eufrates, gikan sa malayo nga mga kadagatan kag mga kabukiran.

13Pero ang duta mangindesierto tungod sang kalautan sang mga nagaestar sa sini.

14Magmanugbantay ka sa imo mga tawo, O Ginoo, ang mga tawo nga imo ginpili. Nagakabuhi sila nga silahanon lamang sa desierto nga ginalibutan sang maayo nga duta. Tugoti sila sa pagkadto kag maghalab sa matambok nga halalban sang Basan kag Galaad, subong sang ila ginhimo sang una nga mga panahon.

15Maghimo ka sing mga milagro para sa amon, O Ginoo, subong sang imo ginhimo sadtong mga adlaw sang imo pagpagwa sa amon gikan sa Ehipto.

16Ang mga pungsod makakita sini kag mapaslawan wala sapayan sang tanan nila nga kusog. Sa kahadlok indi sila makahambal kag indi makabati.

17Magasaog sila sa yab-ok kaangay sang mga man-og. Magahalin sila sa ila mga pamakod nga nagakurog sa kahadlok. Magabalik sila nga may kahadlok sa Ginoo nga aton Dios.

18O Ginoo, wala sing iban nga dios kaangay sa imo. Ginapatawad mo ang mga sala sang imo nabilin nga mga tawo. Wala ka nagakaakig sing dayon, kundi nagapakita ka sang imo malig-on nga paghigugma.

19Magamaluloy-on ka sa amon liwat. Pagatasakon mo ang amon mga sala, kag itagbong ini sa kadadalman sang dagat!

20Magapakita ka sang imo katutom kag malig-on nga paghigugma sa imo mga tawo nga mga kaliwat ni Abraham kag ni Jacob suno sa imo ginsaad sa amon mga katigulangan sadtong una nga panahon.

← Chapter 6 Jump to: