Amos 4

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1“Pamati sini nga polong, kamo nga mga baka sang Basan, nga yara sa bukid sang Samaria, nga nagapigus sang mga makalolooy, nga nagaligis sang mga nawad-an, nga nagasiling sa ila mga bana, ‘Magdala, kag mag-ininum kita!’

2Ang Ginoong Dios nagsumpa sa iya pagkabalaan nga, yari karon, nagaabut ang mga adlaw sa inyo, nga dalhon kamo nila sang mga kaw-it, bisan ang nabilin sa inyo sang mga taga.

3Kag magagowa kamo sa mga bulho, ang tagsatagsa sing tadlong sa atubangan niya; kag magapanginbuslog kamo sa Harmon,” nagasiling ang Ginoo.

4“Magkadto sa Bet-el, kag maglalis; sa Gilgal, kag magpadamu sang paglalis; dalha ang inyo mga halad sa tagsa ka aga, ang inyo mga ikapulo sa tagsa ka ikatlong adlaw;

5magdolot sang halad sa pagpasalamat nga may tapay, kag magbantala sing mga halad-nga-kinabubut-on, ipahibalo sila; kay ini nagapahamuut sa inyo, O kamo nga katawohan sang Israel! nagasiling ang Ginoong Dios.

6“Ginhatagan ko man kamo sing pagkatinlo sang mga ngipon sa tanan ninyong kabanwaanan, kag pagkakulang sing kalan-on sa tanan ninyong duug, bisan pa wala kamo magbalik sa akon,” nagasiling ang Ginoo.

7“Kag ako man nagpugung sa inyo sang ulan sang tatlo pa ka bulan sa tig-alani; ginpaulan ko sa isa ka banwa, kag wala ko pagpaulana sa iban nga banwa; ang isa ka bahin gin-ulanan, kag ang isa ka bahin nga wala maulani nalaya;

8gani ang duha ukon ang tatlo ka banwa nagdalangdalang sa isa ka banwa sa pag-inum sing tubig, kag wala sila maayawi; bisan pa wala kamo magbalik sa akon,” nagasiling ang Ginoo.

9“Ginsakit ko kamo sing panlaya kag kusim; ang kadam-an sang inyo katamnan kag sang inyo mga ulubasan ginhapay ko; ang inyo mga higuera kag ang inyo mga kaolibahan ginlamon sang palakukwan; bisan pa wala kamo magbalik sa akon,” nagasiling ang Ginoo.

10“Ginpadala ko batok sa inyo ang kamatay subong sang sa Egipto; ginpatay ko sa espada ang inyo mga pamatan-on nga lalaki; gindala ang inyo mga kabayo; kag ginpausbong ko sa inyo mga ilong ang kabaho sang inyo mga dologan; bisan pa wala kamo magbalik sa akon,” nagasiling ang Ginoo.

11“Nagpangguba ako sa tunga ninyo, subong sang pagguba sang Dios sang Sodoma kag Gomorra, kag kamo subong sang agipo nga ginsabnit sa pagkasonog; bisan pa wala kamo magbalik sa akon,” nagasiling ang Ginoo.

12“Busa amo ini ang himoon ko sa imo, O Israel; bangud nga himoon ko ini sa imo, mag-aman sa pagsugata sa imo Dios, O Israel!”

13Kay yari karon, ang nagahuman sang kabukiran, kag nagatuga sang hangin, kag nagapahayag sa tawo kon ano ang iya hunahuna; nga nagahimo sang kaagahon nga kadudulman, kag nagatapak sa mataas nga mga duug sang duta— ang Ginoo, ang Dios sang mga kasoldadosan, amo ang iya ngalan!

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →