Amos 9

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 8 Jump to:

1Nakita ko ang Ginoo nga nagatindug sa luyo sang halaran, kag nagsiling sia: “Lampusi ang mga oloolo agud magkurug ang mga atangan, kag boonga sila sa olo nila nga tanan; kag patyon ko sa espada ang nabilin sa ila; walay isa sa ila nga makapalagyo, walay isa sa ila nga makalikaw.

2“Bisan sila magkutkut sa Sheol, didto kuhaon sila sang akon kamut; bisan magsaka sila tubtub sa langit, kutub didto dalhon ko sila paidalum.

3Bisan magpanago sila sa putokputokan sang Carmelo, pangitaon ko kag kuhaon sila didto; bisan nalipdan sila sa akon itololok sa kadadalman sang dagat, didto sogoon ko ang man-ug, kag ini magakagat sa ila.

4Kag bisan magkadto sila sa kabihagan sa atubangan sang ila mga kaaway, didto sogoon ko ang espada, kag ini magapatay sa ila; kag itohoy ko sa ila ang akon mga mata tungud sa malaut kag indi tungud sa maayo.”

5Ang Ginoo, ang Dios sang mga kasoldadosan, sia ang nagatandug sang duta kag nagakatunaw ini, kag ang tanan nga nagapuyo sa iya magalalaw, kag magadalodo ini sing bug-os kaangay sang Nilo, kag mahubas liwat, kaangay sang Nilo sang Egipto;

6sia ang nagapatindug sang iya mga hulut sa mga langit, kag nagpasad sang iya arko sa duta: sia nga nagatawag sang mga tubig sang dagat, kag ginaula sila sa kadaygan sang duta— ang Ginoo amo ang iya ngalan.

7“Indi bala kamo subong sang mga Etiopiahanon sa akon, O katawohan sang Israel?” nagasiling ang Ginoo. “Wala ko bala pagpataklara ang Israel gikan sa duta sang Egipto, kag ang mga Filistinhon gikan sa Captor kag ang mga Sirianhon gikan sa Kir?

8Yari karon, ang mga mata sang Ginoong Dios yara sa makasasala nga ginharian, kag laglagon ko ini gikan sa kadaygan sang duta; luwas nga indi ko paglaglagon sing bug-os ang panimalay ni Jacob,” nagasiling ang Ginoo.

9“Kay yari karon, ako magasogo, kag ayagon ko ang panimalay sang Israel sa tunga sang mga pungsud kaangay sang uyas nga gin-ayag sa ayagan, apang walay diotay gid nga pasi nga maholog sa duta.

10Ang tanan nga makasasala sang akon katawohan mapatay sa espada, nga nagasiling, ‘Ang malaut indi maglambut ukon magsugata sa amon.’

11“Sa sadtong adlaw patindugon ko ang kayangkayang ni David nga napukan kag kapulan ko ang iya mga bulho, kag bangonon ko ang iya mga naguba, kag patindugon ini subong sadto sang sa mga adlaw nga dumaan;

12agud nga tag-iyahan nila ang nabilin sa Edom kag ang tanan nga pungsud nga ginatawag sa akon ngalan,” nagasiling ang Ginoo nga nagahimo sini.

13“Yari karon, nagaabut ang mga adlaw,” nagasiling ang Ginoo, “nga ang manug-arado magalambut sang mangangani, kag ang manuglinas sang mga uvas sang nagasab-ug sang binhi; ang mga bukid magapatulo sing matam-is nga alak, kag ang tanan nga kabakoloran matunaw.

14Pahaulian ko ang kabihagan sang akon katawohan nga Israel, kag patindugon nila ang mga banwa nga naguba kag puy-an sila; magatanum sila sing ulubasan kag magainum sang alak nila, magahimo man sila sing mga katamnan kag magakaon sang bunga nila.

15Itanum ko sila sa ila duta, kag indi na sila paggabuton sa ila duta nga ginhatag ko sa ila,” nagasiling ang Ginoo nga imo Dios.

← Chapter 8 Jump to: