Daniel 8

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Sa ikatlong tuig sang paghari ni Hari Belsasar nagpahayag sa akon ang isa ka palanan-awon, sa akon nga si Daniel, sa tapus nga nagpahayag sa akon ang nahauna.

2Kag nakita ko sa palanan-awon; kag sang pagkakita ko, ako didto sa Susan nga palacio, nga yara sa puud sang Elam; kag nakita ko sa palanan-awon, kag didto ako sa ubay sang suba nga Ulai.

3Niyan ginbayaw ko ang akon mga mata kag nakakita, kag yari karon, may nagtindug sa atubangan sang suba nga isa ka carnero nga lalaki. Ini may duha ka sungay; kag ang duha ka sungay malaba, apang ang isa malaba pa sa isa, kag ang malaba pa nagtubo sing olihi.

4Nakita ko ang carnero nga lalaki nga nagapanungay pakatundan kag paaminhan kag pabagatnan; walay mga sapat nga makatindug sa atubangan niya, kag walay bisan ano nga makaluwas sa iya gahum; kondi naghimo sia sono sa iya kabubut-on, kag nagpakadaku sang iya kaugalingon.

5Sa nagapatugsiling ako, yari karon, ang kanding nga lalaki nag-abut gikan sa katundan sa kadaygan sang bug-os nga duta, nga wala nagatumban sa duta; kag ang kanding may dakung sungay sa ulut sang iya mga mata.

6Nagkadto sia sa carnero nga lalaki nga may duha ka sungay, nga nakita ko nga nagatindug sa atubangan sang suba, kag nagdalasa sa iya sa kasingkal sang iya gahum.

7Nakita ko sia nga nagpalapit sa carnero nga lalaki, kag naakig sia batok sa iya kag ginsungay ang carnero kag pinungal ang iya duha ka sungay; kag ang carnero wala na sing gahum sa pagbato sa iya, kondi ginpukan niya sia sa duta kag gintapak sia; kag wala gid sing makaluwas sang carnero sa iya gahum.

8Niyan ang kanding nga lalaki nagpakadaku sang iya kaugalingon sing lakas; kag sang nagbakud sia, ang dakung sungay napungal, kag sa baylo sini nag-ulhut ang apat ka sungay nga dalagku nayon sa apat ka hangin sang langit.

9Gikan sa isa sa ila nag-ulhut ang sungay nga diotay, nga nagdaku sing lakas gid nayon sa bagatnan, nayon sa sidlangan, kag nayon sa mahimayaon nga duta.

10Nagdaku ini, bisan tubtub sa kasoldadosan sang langit; kag ang pila sang kasoldadosan kag sang kabitoonan ginholog niya sa duta, kag gintapak sila.

11Nagpakadaku ini sang iya kaugalingon, bisan tubtub sa Principe sang kasoldadosan; kag iya ginkuha sa iya ang dalayon nga halad-nga-sinonog, kag ang duug sang iya santuario ginholog.

12Kag ang kasoldadosan gintugyan sa iya pati ang halad-nga-sinonog nga dalayon tungud sa paglalis; kag ginhaboy niya sa duta ang kamatooran, kag ang sungay naghimo sang iya luyag kag nag-uswag.

13Niyan nabatian ko ang isa ka balaan nga nagapamolong; kag ang isa pa ka balaan nagsiling sa sadtong isa nga nagpamolong, “Tubtub pa bala san-o ang palanan-awon nahanungud sa dalayon nga halad-nga-sinonog, ang paglalis nga nagapamingaw, sa paghatag sang santuario kag sang kasoldadosan nga tapakon?”

14Kag sia nagsiling sa akon, “Tubtub sa duha ka libo kag tatlo ka gatus ka kahaponon kag kaagahon; ugaling ang santuario matinloan.”

15Sang ako, nga si Daniel, nakakita sang palanan-awon, nagtinguha ako sa paghangup sini; kag yari karon, nagtindug sa atubangan ko subong sang dagway sang tawo.

16Kag nabatian ko ang tingug sang tawo sa tunga sang mga pangpang sang Ulai, nga nagtawag, “Gabriel, pahangpa ining tawo sang palanan-awon.”

17Gani nagpalapit sia sa gintindugan ko; kag sang nag-abut sia, nakibut ako kag naghapa ako. Apang sia nagsiling sa akon, “Hangpa, O anak sang tawo, kay ang palanan-awon naigo sa tion sang katapusan.”

18Sa nagapamolong sia sa akon, natologan ako sing hamook nga nagahapa sa duta; apang ginkablit niya ako kag ginpatindug ako.

19Nagsiling sia, “Yari karon, pakilalahon ko ikaw sang mahanabu sa olihing tion sang kaakig; kay ini naigo sa pinat-ud nga tion sang katapusan.

20Ang carnero nga lalaki nga nakita mo nga may duha ka sungay, sila amo ang mga hari sang Media kag Persia.

21Kag ang kanding nga lalaki nga bulbulan amo ang hari sang Grecia; kag ang sungay nga daku nga yara sa ulut sang iya mga mata amo ang nahaunang hari.

22Nahanungud sang napungal, nga ang apat nagtubo sa iya duug, ang apat ka ginharian magatindug gikan sa pungsud, apang indi sa kusug niya.

23Kag sa kaolihian sang ila ginharian, kon ang mga malalison mapuno, magatindug ang hari nga mapintas sing nawung, nga makahangup sang madulum nga mga dinalan.

24Mangingamhanan ang iya kusug, apang indi tungud sa gahum niya, kag magapanglaglag sia sing makatilingala, kag magauswag sa paghimo sang iya luyag, kag laglagon ang mga gamhanan kag ang katawohan nga balaan.

25Paagi sa iya patikang pauswagon niya ang limbong sa iya kamut, kag magapakadaku sia sa iya tagiposoon. Sa kalig-on nila laglagon niya ang madamu; sia man magatindug batok sa Principe sang mga principe; apang, indi paagi sa kamut sang tawo, balion sia.

26Ang palanan-awon sang mga kahaponon kag sang mga kaagahon nga ginsugid matuud; apang takpan mo ang palanan-awon, kay naigo ini sa madamung adlaw nga palaabuton.”

27Kag ako, nga si Daniel, napunaw kag nagbalatian sing pila ka adlaw; niyan nagtindug ako kag naghimo sang hilikuton sang hari; apang natingala ako sa palanan-awon kag walay bisan sin-o nga nakahangup sini.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →