Daniel 9

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Sa nahaunang tuig ni Dario nga anak ni Asuero, sa kaliwat sang mga Mediahanon, nga ginhimo nga hari sa ibabaw sang ginharian sang mga Caldeanhon—

2sa nahaunang tuig sang iya paghari, ako, nga si Daniel, nakahangup paagi sa mga tolon-an sang kadamuon sang mga tuig nga magaabut, sono sa polong sang Ginoo kay Jeremias nga manalagna, sa wala pa ang katapusan sang mga pagpamingaw sang Jerusalem, nga amo, ang kapitoan ka tuig.

3Niyan gintuhoy ko ang akon nawung sa Ginoong Dios, sa pagpangita sa iya paagi sa pangamuyo kag mga pag-ampo nga may puasa kag panapton nga sako kag mga abo.

4Nagpangamuyo ako sa Ginoo nga akon Dios kag nagtu-ad, nga nagsiling, “O Ginoo, ang Dios nga daku kag makahalanguyus, nga nagahuput sing katipan kag malig-on nga paghigugma sa mga nagahigugma sa iya kag nagabantay sang iya mga sogo,

5nakasala kami kag nagbinalingag kag nagmalauton kag nagbato, nga nagalipas sa imo mga sogo kag sa imo mga pagsolondan;

6wala kami magpamati sa imo mga alagad nga mga manalagna, nga nagpamolong sa imo ngalan sa amon mga hari, sa amon mga principe, kag sa amon mga ginikanan, kag sa tanan nga katawohan sang duta.

7O Ginoo, ang pagkamatarung naigo sa imo, apang sa amon palanglaspi sang nawung, subong sang sa sini nga adlaw, sa mga tawo sang Juda, sa mga pumuluyo sang Jerusalem, kag sa bug-os nga Israel, nga mga malapit kag sa mga malayo, sa bug-os gid nga mga duta diin ginsobol mo sila, bangud sang ila paglapas nga ginlapas nila batok sa imo.

8O Ginoo, sa amon naigo ang palanglaspi sang nawung, sa amon mga hari, sa amon mga principe, kag sa amon mga ginikanan, bangud nga nakasala kami batok sa imo.

9Sa Ginoong amon Dios naigo ang mga kalooy kag pagpatawad; kay nagbato kami sa iya,

10kag wala kami magtuman sang tingug sang Ginoo nga amon Dios sa paglakat sa iya mga kasogoan, nga ginbutang niya sa atubangan namon paagi sa iya mga alagad nga mga manalagna.

11Ang bug-os nga Israel naglalis sang imo kasogoan kag naglipas, nga nagadumili sa pagtuman sang imo tingug. Busa gin-ula sa amon ang pagpakamalaut kag ang sumpa nga nasulat sa kasogoan ni Moises nga alagad sang Dios, kay nakasala kami batok sa iya.

12Ginpalig-on niya ang iya mga polong, nga ginpamolong niya batok sa amon kag batok sa amon mga hukom nga naghukom sa amon, sa pagdala sa amon sang dakung malaut; kay sa idalum sang bug-os nga langit wala pa mahimo ang subong sang ginhimo sa Jerusalem.

13Subong sang nasulat sa kasogoan ni Moises, ini tanan nga malaut nag-abut sa amon, apang wala kami magpakilooy sang kahamuut sang Ginoo nga amon Dios, nga magtalikod kami sa amon kalautan kag maghantup sa imo kamatooran.

14Busa ang Ginoo naghanda sang malaut kag gindala ini sa amon; kay ang Ginoo nga amon Dios matarung sa tanan niyang binuhatan nga ginahimo niya, kag wala kami magtuman sang iya tingug.

15Kag karon, O Ginoo nga amon Dios, nga nagpagowa sang imo katawohan gikan sa duta sang Egipto sa gamhanan nga kamut, kag nakaagum ka sing kabantugan, subong sang sa sining adlaw, nakasala kami, nakahimo kami sing malaut.

16O Ginoo, sono sa bug-os mong pagkamatarung, palikawa ang imo kaakig kag ang imo kasingkal sa imo banwa nga Jerusalem, ang imo balaan nga bukid; kay bangud sang amon mga sala, kag sang kalautan sang amon mga ginikanan, ang Jerusalem kag ang imo katawohan nanginkahuluy-an sa tanan nga yara sa palibut namon.

17Busa karon, O Dios namon, pamatii ang pangamuyo sang imo alagad kag ang iya mga pangabay, kag pasigaha ang imo nawung sa imo santuario nga mamingaw, tungud sa Ginoo.

18O Dios ko, ilingig ang imo idulungug kag magpamati; muklata ang imo mga mata kag tan-awa ang amon mga kamingaw, kag ang banwa nga gintawag sa imo ngalan; kag wala kami nagadala sang amon mga pangabay sa atubangan mo bangud sang amon mga pagkamatarung, kondi bangud sang imo dalagku nga mga kalooy.

19O Ginoo, pamatii; O Ginoo, patawara; O Ginoo, pamatii kag himoa; dili magpalantang, tungud sa imo kaugalingon, O Dios ko, bangud nga ang imo banwa kag ang imo katawohan ginatawag sa imo ngalan.”

20Samtang nagapamolong ako kag nagapangamuyo, nga nagatu-ad sang akon sala kag sang sala sang akon katawohan nga Israel, kag nagadala sang akon pangabay sa atubangan sang Ginoo nga akon Dios tungud sa balaan nga bukid sang akon Dios;

21samtang nagapamolong ako sa pangamuyo, ang lalaki nga si Gabriel, nga nakita ko sa palanan-awon sa pamuno, nag-abut sa akon sa paglupad sing madasig sa tion sang halad sa kahaponon.

22Gintudloan niya ako kag naghambal sa akon, “O Daniel, nagakari ako karon sa paghatag sa imo sing kaalam kag paghangup.

23Sa pamuno sang imo mga pangabay ang sogo naggowa, kag nagakari ako sa pagsugid sa imo, kay ikaw ginapakamahal sing daku; busa patugsilingi ang butang kag hangpa ang palanan-awon.

24“Ginpat-ud ang kapitoan ka semana sa imo katawohan kag sa imo balaan nga banwa, sa pagtapus sang paglalis, sa pagpauntat sang mga sala, kag sa pagpasag-uli tungud sang kalautan, kag sa pagpasulud sang pagkamatarung nga dayon, sa pagpat-in sang palanan-awon kag sang tagna, kag sa paghaplas sang labi gid ka balaan nga duug.

25Busa kilalaha kag talupangda nga kutub sa paggowa sang sogo sa pagpahauli kag sa pagpatindug sang Jerusalem tubtub sa pagkari sang hinaplas, ang principe, manginpito ka semana. Niyan sa kan-uman kag duha ka semana patindugon ini liwat nga may dalan kag kalog, apang sa magamo nga tion.

26Kag sa tapus ang kan-uman kag duha ka semana, utdon ang hinaplas, kag mawad-an sia; kag ang katawohan sang principe nga magaabut magalaglag sang banwa kag sang santuario. Ang katapusan sini may baha, kag tubtub sa katapusan may inaway; ang mga kamingaw natapat.

27Kag magahimo sia sing malig-on nga katipan upud sa madamu sa isa ka semana; kag sa tunga sang semana pauntaton niya ang halad kag ang halad-nga-kalan-on; kag sa pakpak sang mga kalangil-aran magaabut ang isa nga magahimo sing kamingaw, tubtub ang natapat nga katapusan iula sa nagapamingaw.”

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →