bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
2 Corinthians 10
2 Corinthians 10
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 11 →
1
Aku Paulus, wong sing jirèh yèn adu-arep karo kowé, nanging wani marang kowé yèn adoh, aku ngélingké kowé marang Kristus sing andap asor lan grapyak.
2
Penjalukku marang kowé: Kowé aja meksa aku ngétokké kekendelanku ing ngarepmu kayadéné niyatku arep nindakké sing atos marang wong-wong liyané sing ngira yèn urip kita kuwi pada nuruti pernatan kadonyan.
3
Kita iki pantyèn ijik urip ing ndonya, nanging kita ora pada perang tyara kadonyan,
4
awit gamané perang kita kuwi duduk gaman kadonyan, nanging gaman sing nduwèni pangwasané Gusti Allah, sing bisa ngembrukké bèntèng.
5
Kita pada ngentèkké sak kabèhé tyarané manungsa lan ngembrukké saben bèntèng gembunggungé manungsa kanggo nglawan pangertèné Gusti Allah, lan pada mbanda sak rupané angen-angené, ditelukké marang Kristus,
6
lan wis pada siap ngukum sak kabèhé duraka, yèn mbangun-turutmu wis dadi sampurna.
7
Sawangen apa ing ngarepé mripatmu! Yèn ana wong sing yakin tenan dadi duwèké Kristus, kuwi supaya mikir ing sak njeruhné atiné, yèn kita uga pada dadi duwèké Kristus kaya wong mau.
8
Malah yèn aku rodok kokèhan enggonku nggedèkké wewenang sing dikèkké karo Gusti marang kita kanggo mbangun, ora kanggo ngrusak kowé, aku ora bakal kisinan.
9
Nanging aku emoh yèn kétoké kaya aku arep medèn-medèni kowé karo layang-layangku.
10
Awit, miturut omongané wong, layang-layangé pantyèn teges lan atos, nanging yèn adu-arep kétok ora sak piraa lan tembung-tembungé rèmèh.
11
Nanging wong sing omong mengkono kuwi kuduné ngerti yèn enggonku nandangi ing wantyi adu-arep, pada waé karo tembung-tembungku ing layang-layangku, karo ing wantyi aku ora adu-arep.
12
Pantyèn kita ora wani nggolongké utawa mbandingké kita karo wong-wong sing ngelem awaké déwé. Wong kuwi ngukur awaké nganggo ukurané déwé lan mbandingké awaké mung karo awaké déwé. Bodo banget wong kuwi!
13
Kosok baliné kita ora gelem nggedèkké urip kita nganti ngungkuli wates, nanging mung tetep ing sak njeruhné watesé aturan sing wis ditetepaké karo Gusti Allah kanggo kita, mrambat nganti tekan kowé uga.
14
Awit enggon kita pada ngabaraké Injilé Kristus wis luwih ndisik tekan panggonanmu, dadiné kita ora ngliwati watesé panggonané penggawéan, kaya-kaya durung tekan panggonanmu.
15
Kita ora nggedèkké penggawéan sing ditandangi karo wong liyané, ing panggonan penggawéan sing duduk kanggo kita, nanging pengarep-arep kita, yèn pertyayamu saya mundak, kita bakal olèh panghurmatan luwih gedé menèh ing tengahmu, yèn ditandingké karo panggonan penggawéan sing ditemtokké kanggo kita.
16
Ya, urip kita iki pantyèn supaya bisa ngabaraké Injil menyang bawah sing luwih adoh tenimbang karo panggonanmu, lan ora ngunggul-unggulké wohé penggawéan sing wis ditindakké karo wong liyané ing panggonan sing ditemtokké kanggo wong mau.
17
“Nanging sapa sing ngunggul-unggulké, kuwi ngunggul-unggulna ing Gusti.”
18
Awit duduk wong sing ngelem awaké déwé sing tahan uji, nanging wong sing dielem karo Gusti.
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 11 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13