bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
2 Corinthians 13
2 Corinthians 13
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
1
Iki sing kaping teluné enggonku nemoni kowé: Sahé perkara kuwi yèn wis ana katerangané seksi loro utawa telu.
2
Kanggo wong-wong ing wantyi kepungkur pada nglakoni dosa, lan sak kabèhé wong liyané, wis tak omongké luwih ndisik lan bakal tak omongké sepisan menèh - saiki sak njeruhné aku adoh karo kowé kabèh pada kaya nalika tekaku sing kaping pindo - yèn aku teka menèh aku ora bakal ngéman sapa waé.
3
Awit kowé kepéngin bukti, yèn Kristus ngomong lantaran aku. Lan Panjenengané kuwi ora ringkih ing ngarepmu, malah nindakké pangwasané ing tengahmu.
4
Awit senajan Panjenengané wis dipentèng awit sangka keringkihané, nanging urip awit sangka pangwasané Gusti Allah. Pantyèn kita ringkih ing Panjenengané, nanging bakal pada urip bebarengan karo Panjenengané kanggo kowé awit sangka pangwasané Gusti Allah.
5
Awakmu déwé ujinen, apa pada ijik kuwat ing pertyaya. Periksanen awakmu! Apa pada ora yakin marang awakmu déwé, yèn Yésus Kristus manggon ing kowé? Awit yèn ora mengkono, kowé ora tahan uji.
6
Nanging pengarep-arepku, kowé bakal pada weruh yèn duduk kita sing pada ora tahan uji.
7
Pandonga kita marang Gusti Allah, supaya kowé aja nindakké sing ala, ora supaya kita pada kétok kuwat, nanging supaya kowé pada nglakoni apa sing betyik, senajan kita déwé kétok pada kaya ora tahan uji.
8
Awit kita pada ora bisa nglakoni apa-apa sing nglwan kabeneran, nanging sing bisa kita lakoni ya kuwi sing tyotyok karo kabeneran.
9
Awit kita pada bungah, yèn kita ringkih, nanging kowé pada rosa. Nanging sing pada kita ndongakké, ya kuwi supaya kowé dadi sampurna.
10
Ya kuwi sebabé enggonku nulis perkara-perkara iki sangka kadohan, supaya yèn aku mengko ing tengahmu, aku ora kepeksa nandangi kereng miturut wewenangé sing dikèkké karo Gusti marang aku, kanggo mbangun, ora kanggo ngrubuhké.
11
Pungkasané, para sedulurku, pada bungaha, ngupayaa dadi sampurna. Tampanana sak kabèhé pepélingku. Pada sak ati lan pikiran, lan pada rukuna lan sing tentrem, mesti Gusti Allah sumberé katrésnan lan katentreman bakal nunggal karo kowé!
12
Pada salam-salamana karo ambungan sutyi. Sak kabèhé para sutyi kirim salam keslametan marang kowé kabèh.
13
Kawelasané Gusti Yésus Kristus, lan katrésnané Gusti Allah lan tunggalané Roh Sutyi, anaa ing kowé kabèh!
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13