2 Corinthians 6

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Awit sak tyara kantya tunggal peladènan, paweling marang kowé kabèh, supaya aja nganti pada nggawé musprané kawelasané Gusti Allah, sing wis kok tampa.

2Awit Gusti Allah ngetokké tembung, “Ing wantyiné sing apik, Aku ngrungokké kowé, lan ing dina keslametan, Aku mitulungi kowé.” Sak temen-temené, ya wantyi iki wantyiné sing apik kuwi; ya dina iki dina keslametan.

3Ing perkara apa waé kita ora nggawé jalaran wong pada kesandung, supaya enggon kita pada ngladèni aja nganti dityatyat.

4Nanging ing kabèh perkara kita mbuktèkké yèn kita iki abdiné Gusti Allah, ya kuwi: Kebak kesabaran sak njeruhné ngalami kasangsaran, ing kangèlan, ing karépotan,

5ing sak njeruhné kesiksa, dikunjara lan dikroyok, rekasa, kepeksa melèk, lan nglakoni pasa;

6ing resiké ati, kaweruh, kesabaran, lan grapyak; ing Roh Sutyi lan katrésnan sing ora étok-étok;

7ing sak njeruhné ngabarké kabeneran lan pangwasané Gusti Allah; karo nggunakké gamané keadilan kanggo nyerang utawa ngadepi;

8nalika diajèni lan nalika dirèmèhké; nalika diundat-undat utawa nalika dielem; nalika didakwa dadi tukang ngapus, nanging kena dipertyaya,

9kaya wong sing ora dikenal, nanging kesuwur; kaya wong sing mèh mati, nanging urip, kaya wong sing disiksa nanging ora mati,

10kaya wong sing sedih, nanging tansah bungah-bungah; kaya wong sing mlarat nanging nyugihké wong okèh; kaya wong sing ora nduwé apa-apa, nanging pada nduwèni samubarang kabèh.

11Hé wong Korintus! Kita wis pada ngomong karo blaka marang kowé, ati kita mbukak amba kanggo kowé!

12Kowé kuwi pada olèh panggonan sing jembar ing ati kita, nanging ing atimu, kita mung kok tyepaki panggonan sing tyiut.

13Mulané saiki, supaya pada-pada, — enggonku ngomong kuwi kaya marang anak-anakku—: Atimu bukaken sing ngeblak!

14Aja nganti kowé pada dadi pasangan sing ora timbang karo wong sing ora pertyaya. Awit apa kabeneran kuwi bisa dipadakké karo sing duraka? Utawa kepriyé bisané pepadang dadi siji karo pepeteng?

15Apa Kristus kuwi bisa dipadakké karo Bélial? Panduman apa sing diduwèki bebarengan karo wong sing pertyaya lan wong sing ora pertyaya?

16Apa gegayutané griyané Gusti Allah karo brahala? Awit kita iki pada dadi griyané Gusti Allah sing urip kaya sing diomongké karo Gusti Allah ngéné, “Aku bakal manggon bebarengan karo wong-wong mau, lan urip ing tengah-tengahé, lan Aku bakal dadi Gusti Allahé, lan wong-wong mau bakal pada dadi umat-Ku.

17Mulané: Kowé pada metua sangka tunggalé wong-wong kuwi, lan kowé misaha, mengkono tembungé Gusti, lan aja pada nggepok-sénggol karo sing reget, terus kowé bakal pada Tak tampa.

18Lan Aku bakal dadi Bapakmu, lan kowé bakal pada dadi anak-Ku lanang lan wadon. Mengkono tembungé Gusti, sing Mahakwasa.”

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →