bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
2 Corinthians 3
2 Corinthians 3
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 4 →
1
Apa kita pada wiwit ngelem marang kita déwé menèh? Utawa apa perlu kita kaya wong-wong liyané pada nduduhké layang pamuji marang kowé kabèh utawa sangka kowé?
2
Kowé kuwi layang pujianku sing ketulis ing atiku lan sing diweruh lan sing bisa diwatyakké karo wong kabèh.
3
Awit wis ketara, yèn kowé kuwi layangé Kristus, sing ketulis ing sak njeruhné peladènan kita, ketulis ora nganggo mangsi, nanging nganggo Rohé Gusti Allah sing urip, duduk ing lèmpèngan watu, nanging ing lèmpèngan daging, ya kuwi ing atiné manungsa.
4
Ya kaya mengkono kuwi gedéné pertyaya kita marang Gusti Allah lantaran Kristus.
5
Kita pada ora bisa nganggep samubarang kuwi penggawéan kita déwé; ora, enggon kita bisa nindakké samubarang kuwi awit sangka penggawéané Gusti Allah.
6
Panjenengané uga sing wis nyanggupké kita pada dadi abdi perjanjian sing anyar, sing ora sangka angger-angger sing ketulis, nanging sangka Roh, awit angger-angger sing ketulis kuwi matèni, nanging Roh kuwi nguripké.
7
Pernatan ngladèni sing nuntun marang pati kuwi ketulis ing watu nganggo aksara. Senajan mengkono nalika dikèkké, dibarengi karo kamulyané Gusti Allah, sing njalari wong Israèl pada ora betah nyawang marang praupané Moses, senajan padang sing semlorot mau terus mbleret. Yèn peladènan mau tekané karo kamulyan sing kaya mengkono kuwi,
8
luwih-luwih menèh peladènan sing dibarengi Roh sing kamulyané ngungkuli kuwi.
9
Awit, yèn penggawéan sing nekakké paukuman kuwi luhur, luwih-luwih menèh penggawéan sing nuntun marang kabeneran, kamulyané apa ora luwih ngungkuli.
10
Sak temené apa sing mbiyèn dianggep luhur, kuwi duduk apa-apa yèn ditandingké karo kamulyan sing luwih gedé iki.
11
Awit yèn sing bisa mbleret waé dibarengi kamulyan, apa menèh sing tetep ora mbleret mesti dibarengi kamulyan sing ngungkuli kuwi.
12
Awit kita pada nduwé pengarep-arep sing kaya mengkono, mulané kita pada nindakké karo kendel banget,
13
ora kaya Moses, sing nutupi praupané, supaya mripaté wong-wong Israèl aja nganti pada weruh ilangé semloroté sing mbleret kuwi.
14
Nanging pikirané wong-wong kuwi wis pada dadi ketul, awit nganti ing dina iki tutup kuwi mau ijik tetep nutupi wong-wong mau, pamatyané perjanjian sing lawas tanpa kebukak, awit mung ing Kristus déwé sing bisa mbukak tutup kuwi.
15
Malah nganti ing dina iki, saben matya kitab Moses, ijik ana tutup sing nutupi atiné.
16
Nanging wong sing mratobat marang Gusti, kuwi tutupé terus disingkirké.
17
Awit Gusti kuwi Roh; lan ing ngendi ana Rohé Gusti ing kono ana kamerdikan.
18
Lan kita kabèh iki pada ngétokké kamulyané Gusti karo praupan sing ora ketutupan. Awit kamulyan mau tekané sangka Gusti sing wujud Roh, sakjané rupa kita dimalihké madani rupané Panjenengané, karo kamulyan sing saya mundak-mundak.
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13