bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
2 Corinthians 2
2 Corinthians 2
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 3 →
1
Ing sak njeruhné atiku aku wis netepaké, yèn aku ora bakal nekani kowé menèh karo susah.
2
Awit, yèn aku sing nggawé susahmu, sapa menèh sing bisa nggawé bungahku kejaba sing pada susah awit sangka aku?
3
Lan ya kuwi karepé layangku iki, ya kuwi supaya yèn aku teka, aja nganti aku susah awit sangka wong-wong, sing kuduné pada nggawé bungahku. Awit aku yakin ing bab kowé kabèh, yèn kabungahanku kuwi ya kabungahanmu.
4
Awit enggonku nulis marang kowé kuwi karo was-was lan sedihé ati sing banget lan karo nètèské eluh okèh, ora supaya kowé dadi susah, nanging supaya kowé pada weruh sepira gedéné katrésnanku marang kowé kabèh.
5
Nanging yèn ana wong sing nggawé susah, kuwi duduk atiku sing digawé susah, nanging kowé kabèh, utawa sak ora-orané wong ing tengahmu. Aku ora nggedèk-nggedèkké perkara iki.
6
Wong sing kaya mengkono kuwi wis tyukup nampani paukuman sangka wong okèh ing tengahmu,
7
malah kosok baliné kowé pada ngapuraa lan nglipura wong kuwi, supaya aja nganti ngenes awit sangka bangeté susahé.
8
Mulané aku ngomong marang kowé kabèh, pada nindakké katrésnan marang wong mau.
9
Awit ya kuwi tujuané enggonku nulis layang marang kowé, ya kuwi kanggo njajal kowé, apa kowé pada tetep manut ing samubarang kabèh.
10
Awit sapa sing kok ngapura kesalahané, kuwi ya tak ngapura. Awit yèn aku ngapura, yèn ana sing kudu tak ngapura, enggonku ngapura kuwi awit sangka kowé ing ngarepé Kristus,
11
supaya sétan aja ngenèng kita, awit kita weruh apa karepé.
12
Wantyi aku tekan Troas perlu ngabaraké Injilé Kristus, aku wis dibukakké lawang kanggo nyambutgawé karo Gusti ing kana.
13
Nanging atiku ora rumangsa tentrem, awit aku ora kepetuk karo Titus, sedulurku tunggal pertyaya, mulané aku terus pamitan lan budal menyang Makédonia.
14
Nanging maturkesuwun marang Gusti Allah, ing Kristus tansah nuntun kita ing dalané kemenangan-Né. Lan lantaran kita Panjenengané nyebar wanginé kaweruh bab Panjenengané ing sak enggon-enggon.
15
Awit kanggo Gusti Allah kita dadi ambuné sing wangi sangka Kristus ing tengah-tengahé wong sing pada nemu keslametan lan ing antarané wong sing pada nemu karusakan.
16
Kanggo sing nemu karusakan, ambuné pati sing njalari pati, lan kanggo sing nemu keslametan, ambuné urip sing nguripké. Nanging sapa ta sing bisa nglakoni penggawéan sing kaya mengkono kuwi?
17
Awit kita ora pada karo wong okèh liyané, sing pada nguber bati karo nawak-nawaké tembungé Gusti Allah. Kosok baliné ing Kristus kita pada ngomong ing sak mestiné karo tujuan-tujuan sing murni awit sangka préntahé Gusti Allah lan ing ngarepé Gusti Allah.
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13