bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Deuteronomy 22
Deuteronomy 22
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 23 →
1
“Yèn kowé weruh sapi utawa wedusé sedulurmu kesasar, kowé aja étok-étok ora weruh, nanging mesti kudu kok balèkké menyang panggonané sedulurmu.
2
Nanging yèn sing duwé omahé adoh, utawa kowé ora weruh omahé, kéwan mau gawanen mulih menyang omahmu. Yèn sing duwé teka nggolèki, kéwan mau pasrahna.
3
Mengkono uga tumindakmu kanggo kimaré sedulurmu lan mengkono kanggo sandangané, ya mengkono kanggo sembarang duwèké sedulurmu sing ilang lan kok temu, aja nganti kowé étok-étok ora ngerti.
4
Yèn kowé weruh kimar utawa sapiné sedulurmu ambruk ing dalan, aja nganti kowé étok-étok ora weruh, kudu sedulurmu kuwi réwangana nangèkké.”
5
“Wong wadon aja nganggo sandangané wong lanang lan wong lanang aja nganggo sandangané wong wadon, awit sapa sing nglakoni mengkono kuwi reget kanggo GUSTI, Gusti Allahmu.
6
Yèn kowé nemoni susuh manuk ing ndalan, ing wit utawa ing lemah, isi anak utawa endok, lan baboné ijik ngengremi anaké utawa endoké, kuwi baboné aja nganti kok jupuk bareng karo anak-anaké.
7
Sak ora-orané baboné etyulna, mung anaké waé kena kok jupuk; kuwi supaya kowé bakal slamet lan umur dawa.
8
Yèn kowé ngedekké omah anyar, payoné omahmu kuwi gawèkna pager, supaya omahmu kuwi aja nganti kutangan getih, yèn ana wong tiba sangka kono.
9
Kebonmu anggur aja kok sebari wiji rong werna, supaya pametuné wiji sing kok sebar lan pametuné kebon anggurmu kuwi aja nganti dadi duwèké kanggo omah sutyi.
10
Enggonmu ngluku aja nganggo sapi sisihan karo kimar.
11
Kowé aja nganggo sandangan kain sutra sing bakalé rong werna, ya kuwi wulu wedus karo mori lenan.
12
Mori sing nutupi awakmu kuwi pasangana tali plintiran ing pojoké papat pisan.”
13
“Yèn ana wong lanang sing ngepèk bojo, nanging sakwisé nuroni terus disengiti,
14
lan didakwa nglakoni penggawé sing ora apik, dièlèk-èlèkké jenengé, tembungé: Wong wadon iki tak pèk bojo, nanging bareng wis sak peturon, ora ana tanda-tandané yèn ijik prawan;
15
ing kono bapa biyungé botyah wadon mau pada njupuka tanda-tandané prawan botyah kuwi, diduduhké marang tuwa-tuwané kuta ing gapura.
16
Bapakné botyah wadon mau terus ngomonga marang para tuwa-tuwané kuwi: Kula wis ngekèkké anak kula wadon marang wong lanang iki dadi bojoné, nanging terus disengiti,
17
uga menèh, yen, wong lanang iki ndakwa anak kula nandangi penggawé sing kurang pantes, tembungé: Anak sampéyan iki kula titèni ora ana tanda-tandané yèn ijik prawan. Nanging iki tanda-tandané yèn anak kula ijik prawan, moriné terus dijèrèng ing ngarepé tuwa-tuwané kuta.
18
Wong lanang mau terus dityekel karo para tuwa-tuwané kuta kono lan terus diajar,
19
uga didenda 100 sèkel slaka, dipasrahké marang bapaké botyah wadon, awit wong lanang mau wis ngèlèkké jenengé prawan ing Israèl; uga wong wadon mau tetepa dadi bojoné, ora kena ditundung sakjeké urip.
20
Nanging yèn ndakwa mau bener, tegesé: botyah wadon kuwi pantyèn wis duduk prawan,
21
ing kono botyahé terus digawa metu menyang ing ngarepé lawangé omahé bapaké, terus dibandemi watu karo wong sak isiné kutané, nganti mati, awit wis nggawé ngregeti wong Israèl, lan laku bédang ing omahé bapaké. Kaya mengkono enggonmu kudu nyingkirké sing ala sangka tengahmu.
22
Yèn ana wong lanang ketemu tyampur turu karo wong wadon sing nduwé bojo, loro-loroné pada diukum pati, ya sing lanang sing nuroni wong wadon mau, ya sing wadon. Kaya mengkono enggonmu kudu nyingkirké sing ala sangka tengahmu.
23
Yèn ana botyah wadon ijik prawan sing wis nduwé patyangan, ketemu karo wong lanang ing kuta, terus dituroni,
24
wong loro kuwi pada gawanen menyang gapurané kuta kono, lan pada bandemana watu nganti mati; sing prawan, awit senajan ing kuta kok ora mbengok-mbengok, lan sing lanang mau, awit ngrusuhi bojoné sak pepadané. Kaya mengkono enggonmu nyingkirké sing ala sangka tengahmu.
25
Nanging yèn wong lanang mau ketemu botyah wadon sing wis patyangan kuwi ing ara-ara, terus dipeksa lan dituroni karo wong mau, sing diukum pati mung wong lanangé déwé, sing nuroni mau;
26
botyahé wadon aja kok kapak-kapakké. Botyah prawan kuwi ora ana dosané sing tyotyok karo ukuman pati, awit perkara kuwi pada kaya yèn ana wong dirampok sak pepadané lan dipatèni.
27
Awit enggoné ketemu ing ara-ara, mulané senajan botyah wadon sing wis patyangan mau mbengok-mbengok, nanging ora ana sing mitulungi.
28
Yèn ana wong lanang ketemu botyah wadon ijik prawan lan durung patyangan, nanging terus dityandak lan dipeksa dituroni, lan terus konangan,
29
wong lanang sing nuroni kuwi terus ngekèkana duwit sèket sèkel slaka marang bapaké botyah wadon, lan kuwi terus dadia bojoné, awit wis dipeksa; sing wadon mau ora kena dipegat sakjeké urip.
30
Wong lanang ora kena njupuk bojoné bapaké, ora kena mbukaki putyuk moriné bapaké.”
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 23 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34