bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Deuteronomy 33
Deuteronomy 33
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 32
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 34 →
1
Iki berkah sing dikèkké karo Moses abdiné Gusti Allah marang wong Israèl sak durungé mati;
2
tembungé mengkéné: “GUSTI teka sangka gunung Sinai, nyedaki umaté sangka Seir. Panjenengané ngétok karo padang mentyorong sangka pegunungan Paran, lan teka sangka antarané para sutyi puluhan èwu; ing tengahé kétok geni murup.
3
Tenan, Panjenengané trésna marang umaté, sakkèhé para abdiné sing sutyi, - kuwi pada ing pangwasané Panjenengan lan pada ngadep ing ngarepé sikilé Panjenengan lan nampani apa-apa sangka tembungé Panjenengan.
4
Enggon kita pada dikèki angger-anggeré Torèt kuwi lantaran Moses, kuwi dadi duwèké pasamuané Yakub.
5
Panjenengané dadi ratu ing Yesyurun, waktu para penggedéné bangsa pada nglumpukké bebarengan, ya kuwi sakkèhé taler-taleré Israèl.
6
Bèn Rubèn urip, aja mati, nanging wongé ya bèn setitik tyatyahé.”
7
Lan iki sing kanggo Yéhuda, tembungé: “Duh GUSTI, supaya ngrungokké tembungé Yéhuda, lan supaya Gusti mbalesi marang bangsané, tangan Panjenengan supaya peranga kanggo dèkné, lan Panjenengan supaya gelem nulungi nglawan mungsuh-mungsuhé.”
8
Kanggo Lévi, tembungé: “Tumim lan Urim Panjenengan kuwi dadia duwèké wong sing Panjenengan trésnani, sing wis Panjenengan tyoba ing Masa lan sing wis Panjenengan bantah-bantahan ing tyedaké sumber ing Mériba;
9
sing ngomong bab bapak ibuné: Aku ora perduli; lan sing ora gelem kenal karo para seduluré lan ora perduli marang anak-anaké. Awit wong-wong Lévi kuwi pada mbangun turut préntah Panjenengan lan netepi perjanjian Panjenengan.
10
Pada mulangké pernatan Panjenengan marang Yakub, lan angger-angger Panjenengan marang Israèl; pada masrahké wangi-wangian ing ngarepé Panjenengan lan masrahaké kurban sing diobong kabèh ing mesbèh Panjenengan.
11
Duh GUSTI, Panjenengan supaya gelem mberkahi kekuwatané, lan omahé supaya ndadèkké senengé atiné Panjenengan. Wong sing pada nglawan lan nyengiti supaya Gusti remuk bangkèkané, nganti pada ora bisa ngadek malih.”
12
Kanggo Bényamin kuwi tembungé: “Kuwi ditrésnani GUSTI, sing tentrem panggonané ing ngarepé. GUSTI sing tansah ngayomi lan manggon ing pèrèng-pèrèng gunungé.”
13
Kanggo Yosèf, tembungé: “Negarané supaya diberkahi GUSTI karo sing apik déwé sangka langit; karo ebun lan banyuné segara gedé sing sangka dasaré bumi;
14
sangka sing apik déwé pametuné srengéngé, lan karo sing apik déwé sing dietokké karo mbulan;
15
karo sing apik déwé pametuné gunung-gunung sing sangka wiwitan mbiyèné, karo sing apik déwé pametuné puntuk-puntuk sing wis sak abat-abat anané;
16
lan karo sing apik déwé bumi sak isiné; uga kabetyikan Sing manggon ing grumbul eri. Kabèh kuwi meduné ing sirahé Yosèf, ya ing embun-embuné sing ngluwihi déwé ing antarané para seduluré.
17
Anak mbarepé sapiné sing dadi kaluhurané, lan sunguné kaya sunguné sapi alasan; kuwi bakal digawé nyundang bangsa-bangsa ing sak lumahé bumi, sangka pojok tekan ing pojok. Ya kuwi wong Efraim sing puluhan èwu lan wong Manasé sing éwon-éwon.”
18
Kanggo Sébulon tembungé: “Hé Sébulon, bungah-bungaha awit sangka laku-lakumu, lan kowé Isakar awit sangka tarup-tarupmu;
19
bangsa-bangsa bakal diundang menyang gunung; ing kono bakal pada masrahaké kurban sing dibelèh sing bener, awit bakal pada nyesep kalubèrané segara lan banda sing kependem ing njeruh wedi.”
20
Kanggo Gad tembungé: “Pinujia Panjenengané sing ngekèki kelunggaran marang Gad. Panggonané Gad kuwi kaya singa wédok lan nyempal bau, malah tekan balung tyumplung pisan.
21
Gad milih bagéan sing apik déwé, awit ing kono simpenané bagéané para penggedé: terus nekani para penggedéné bangsa kuwi; lan nindakké kebenerané GUSTI uga pengadilané bebarengan karo wong Israèl.”
22
Kanggo Dan tembungé: “Dan kuwi anak singa sing mlumpat metu sangka Basan.”
23
Kanggo Naftali tembungé: “Naftali kuwi kewareken karo kawelasané GUSTI lan kalubèrané ing berkahé; tlaga pinggiran kidul kuwi duwèkana!”
24
Kanggo Asyèr tembungé: “Asyèr kuwi kaberkahan ing tengah-tengahé para anak, dadia katrésnané para seduluré, lan nyelupna sikilé ing lenga.
25
Wesi lan tembaga dadia sloroké lawangmu, lan kekuwatanmu tetepa sakjeké uripmu.
26
Ora ana sing madani Gusti Allah, hé Yesyurun. Sing numpak kendaraan ngliwati langit mitulungi kowé, lan nganggo kaluhurané ngliwati mendung.
27
Gusti Allah sing langgeng kuwi dadi pangayomu, lan ing ngisormu ana lengen-lengen sing langgeng. Panjenengané nundungi mungsuh sangka ngarepmu, lan ngomong: Dientèkké!
28
Karo tentrem panggonané Israèl, sumberé Yakub tetep ana, ora dirusuhi ing negara sing kanggonan gandum lan anggur, malah langité ngedunké ebun.
29
Rahayu kowé, hé Israèl, sapa sing madani kowé, sakwijiné bangsa sing dietokké karo GUSTI, tamèng pitulungan lan pedangé kemenanganmu. Mulané mungsuhmu bakal pada teluk sujut marang kowé, lan kowé bakal mlaku ngliwati ing puntuk-puntuké.”
← Chapter 32
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 34 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34