bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Ecclesiastes 1
Ecclesiastes 1
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 2 →
1
Iki tembungé Juru Kotbah, anaké Daved, ratu ing Yérusalèm.
2
Tanpa guna, tembungé Juru Kotbah, tanpa guna, sembarang kabèh kuwi tanpa guna.
3
Apa gunané manungsa, banget-banget nglakoni kangèlan ing sak ngisoré srengéngé.
4
Turunan sing siji lunga, turunan sijiné teka, nanging bumi iki tetep ana.
5
Srengéngé njedul, srengéngé mingslep, terus gelis-gelis marani panggonan mletèkké menèh.
6
Angin nyebul ngidul, terus mbalik ngalor, terus-terusan enggoné mubeng, lan sak njeruhné mubang-mubengé, angin mau terus bali.
7
Kabèh kali pada mili nang segara, nanging segara ora dadi kebak, menyang endi miliné kali kuwi, ya menyang kono miliné kali.
8
Kabèh kuwi nggawé jelèh, nganti ora bisa dityritakké karo manungsa; mripat ora warek enggoné ndeleng, kuping ora warek enggoné ngrungokké.
9
Apa sing tau ana, bakal ana menèh, lan apa sing tau digawé, bakal digawé menèh; ora ana barang sing anyar, ing sak ngisoré srengéngé.
10
Apa ana barang sing bisa diomongké: “Delengen, iki anyar?” Sakjané kuwi dèk mbiyèn wis ana, wis suwé banget sak durungé kita ana.
11
Génerasi sing kepungkur wis dilalèkké, uga génerasi sing bakal kelakon, ya bakal dilalèkké.
12
Aku, Juru Kotbah, ratuné Israèl ing Yérusalèm.
13
Aku karo sak kabèhé atiku kanggo nitipriksa lan nliti karo kawityaksanan marang samubarang kabèh sing kelakon ing sak ngisoré srengéngé. Kuwi penggawéan sing angèl sing dikèkké karo Gusti Allah marang para anak-anaké manungsa, supaya bisa nggawé keselé awaké déwé.
14
Aku wis weruh kabèh penggawé sing digawé karo wong ing sak ngisoré srengéngé, nanging kabèh kuwi tanpa guna lan njaring angin.
15
Apa sing béngkong ora bisa dilentyengké, lan sing ora ana kuwi ora bisa diitung.
16
Aku ngomong ing sak njeruhné ati mengkéné: “Aku wis, nggedèkké lan nambahi kawityaksanan ngungkuli kabèh wong sing nyekel pemrintahan ing Yérusalèm sak durungé aku, lan atiku wis kanggonan kawityaksanan lan kaweruh okèh.”
17
Aku wis karo karep sak kabèhé atiku weruh tegesé kawityaksanan lan kaweruh, bodo lan goblok, lan aku mangertèni yèn iki uga ngupaya njaring angin,
18
awit kawityaksanan okèh kuwi ndadèkké susahé ati, lan sapa sing ngakèhké kaweruh kuwi ngakèhké kasusahan.
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 2 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12