Hebrews 1

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

Jump to: Chapter 2 →

1Sakwisé jaman mbiyèn Gusti Allah ngomong marang para leluhur kita nganti bola-bali lan karo tyara werna-werna lantaran para nabi,

2ing jaman pungkasan iki Panjenengané wis ngomong marang kita lantaran Putrané, sing wis ditetepaké dadi ahli warisé samubarang kabèh; lan ya lantaran Panjenengané, Gusti wis nyiptaké jagat gumelar iki.

3Panjenengané dadi semloroté kamulyané Gusti Allah lan gambar kahanané Gusti Allah sing sak temené lan nyangga samubarang kabèh karo tembungé sing kebak pangwasa. Sakwisé rampung enggoné ngresiki dosa, Panjenengané njagong ing sak tengené sing Mahaluhur ing nduwur;

4ngungkuli sak kabèhé mulékat, pada kaya asma-Né sing wis dikèkké marang Panjenengané sing luwih gedé tenimbang jenengé para mulékat mau.

5Awit sapa ta tunggalé para mulékat sing tau diomongi ngéné, “Kowé kuwi putra-Ku! Kowé wis Tak dadèkké anak ing dina iki?” Lan “Aku bakal dadi Bapaké, lan Panjenengané bakal dadi Putra-Ku?”

6Apa menèh nalika Panjenengané ngekèkké Putrané mbarep marang jagat, Panjenengané ngomong, “Sak kabèhé mulékaté Gusti Allah kudu nyembah Panjenengané.”

7Kanggo para mulékat Panjenengané ngomong, “Sing ndadèkké para mulékaté dadi lésus lan para abdiné dadi geni sing mulat-mulat.”

8Nanging kanggo Putrané, “Duh, Gusti Allah, dampar Panjenengan kuwi langgeng sak lawasé, teken kraton Panjenengan kuwi tekené kabeneran.”

9“Panjenengan kuwi trésna marang keadilan lan sengit marang duraka, mulané, duh Gusti Allah, Gusti Allah Panjenengan wis njebati Panjenengan nganggo lengané kebungahan, ngliwati para kantya Panjenengan.”

10Lan menèh, “Duh Gusti, wiwitané Panjenengan sing ndasari bumi, lan langit kuwi gawéané tangan Panjenengan.

11Kabèh kuwi bakal entèk, nanging Panjenengan tetep langgeng lan kabèh kuwi bakal pada lungset kaya jubah;

12lan bakal Panjenengan gulung kaya jubah, lan bakal diganti karo liyané, nanging Panjenengan kuwi tetep pada, lan taun-taun Panjenengan tanpa wates.”

13Sapa tunggalé para mulékat sing naté diomongi ngéné, “Lungguha ing tengen-Ku, nganti mungsuh-mungsuhmu pada Tak dadèkké antyik-antyiké tlapakanmu?”

14Kabèh kuwi mau apa ora pada roh-roh sing ngladèni, sing diutus ngladèni marang wong-wong sing bakal nampa keslametan?

Jump to: Chapter 2 →