bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Hebrews 6
Hebrews 6
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 7 →
1
Awit sangka kuwi, hayuk pada ninggal dasar-dasar sing wiwitan piwulang bab Kristus lan pada ngalih marang piwulang sing sampurna. Kita aja nganti masang menèh dasaré mratobat sangka penggawé-penggawé sing tanpa guna, lan dasaré pertyaya marang Gusti Allah,
2
ya kuwi piwulang bab baptisan sing rupa-rupa, tumpangan tangan, tanginé para wong mati lan paukuman langgeng.
3
Lan kuwi sing bakal pada kita tindakké, yèn dadi karepé Gusti Allah.
4
Awit kanggo wong-wong sing wis tau kepadangan atiné, sing wis tau ngrasakaké pawèh suwargan lan sing wis tau didumi Roh Sutyi,
5
lan sing wis ngrasakaké tembungé Gusti Allah sing utama lan kekuwatan pangwasané jaman sing bakal kelakon,
6
nanging pada murtad menèh, kuwi ora bisa dianyarké sepisan menèh nganti pada mratobat, awit pada nyalip Putrané Gusti Allah menèh kanggo awaké déwé, lan ngrèmèhké Panjenengané ing ngarepé wong okèh.
7
Awit bumi sing nyerot banyu udan sing kerep medun ing kono, terus ngetokké tanduran apa waé sing maédahi kanggo sing nggarap kuwi, nampani berkah sangka Gusti Allah;
8
nanging yèn bumi kuwi nukulké eri grumbul lan rerungkutan, kuwi tanpa guna lan wis tyumawis kena ing sumpah, sing pungkasané diobong.
9
Nanging, para sedulur sing ditrésnani, senajan aku pada ngomong mengkono marang kowé, aku pada yakin yèn kowé pada nduwé perkara sing luwih betyik lan isi keslametan.
10
Awit Gusti Allah ora kurang adil, nganti Panjenengané lali marang penggawé lan katrésnanmu sing kok tindakké kanggo asma-Né karo enggonmu pada ngladèni para sutyi, kaya sing tansah pada kok lakoni.
11
Nanging sing pada tak arep-arep, supaya saben wong tunggalmu pada ngétoké katemenan sing kaya mengkono terus bisa nggayuh sing ditentokké karo pengarep-arepmu, nganti tekan ing pungkasané,
12
supaya kowé aja pada rendet, nanging pada nurut marang para wong sing awit pertyayané lan kesabarané pada olèh warisan sing dijanjèkké kuwi.
13
Awit nalika Gusti Allah ngekèkké perjanjian-Né marang Abraham, wis sumpah kanggo Panjenengané piyambak, awit ora ana sing ngungkuli Panjenengané,
14
tembungé: “Sak temené kowé bakal Tak berkahi nganti lubèr lan kowé bakal Tak dadèkké dadi okèh banget.”
15
Abraham ngentèni karo sabar lan awit sangka mengkono terus nampa apa sing dijanjèkké marang piyambaké.
16
Kanggo manungsa kuwi enggoné sumpah kanggo sing luwih luhur lan sumpah kuwi kanggo ngukuhké, sing mungkasi sak kabèhé padudon.
17
Awit sangka kuwi, nalika Gusti Allah nduwé karep ngétoké supaya mundak nyadarké bab sing ditentokké perjanjian-Né marang wong-wong sing dadi juru warisé, Panjenengané nanggung karo sumpah,
18
supaya awit perkara loro sing ora molah-malih mau - ing bab kuwi mokal yèn Gusti Allah kuwi goroh - kita sing pada nggolèki pengayoman, pada olèh grenjet sing kuwat supaya ngantepi pengarep-arep sing dijanjèkké.
19
Nanging pengarep-arep kuwi minangka jangkar sing kuwat lan aman kanggo nyawa kita, sing wis ditibakké tekan mburiné geber,
20
sing wis dileboni karo Yésus ndisiki kita, nalika Panjenengané dadi Imam Gedé ing sak lawas-lawasé miturut pernatané Mèlkisèdèk.
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 7 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13