bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Hebrews 3
Hebrews 3
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 4 →
1
Mulané, para sedulur sing sutyi, sing pada olèh pandumané panggilan suwargan, pada nggatèkna marang Yésus, Rasul lan imam gedé sing kita akoni,
2
sing setia marang Panjenengané sing wis ditetepaké, kayadéné Moses uga setia ing griyané Gusti Allah sak kabèhé.
3
Jalaran Panjenengané wis bisa dikèki kamulyan sing ngungkuli Moses, pada kayadéné sing mbangun omah luwih kajèn tenimbang omah gawéané.
4
Awit saben omah digawé karo tukangé mbangun omah; nanging juru sing nggawé samubarang kabèh kuwi Gusti Allah.
5
Moses pantyèn temen enggoné dadi peladèn ing griyané Gusti Allah ing sak kabèhé, dadi peladèn, supaya ngekèki paseksi kanggo apa sing bakalé bakal diomongké,
6
nanging Kristus sing dadi Putrané kuwi ngwasani tanggung jawap karo setia kanggo omahé; lan omahé kuwi kita, angger kita pada kuwat ing pertyaya lan ing pengarep-arep sing kita unggulké nganti tekan pungkasané.
7
Jalaran sangka kuwi, kaya sing diomongké karo Roh Sutyi, “Ing dina iki, yèn kowé pada krungu swara-Né,
8
aja pada ngakokké atimu, kaya nalika pada mbruntak, ing jaman pantyoba ing ara-ara samun,
9
ing kono para leluhurmu pada njajal marang Aku, karo njajal Aku, senajan pada weruh penggawéan-penggawéan-Ku, suwéné patang puluh taun.
10
Ya perkara kuwi sebabé Aku nesu marang wong-wong kuwi lan ngomong: Wong-wong kuwi tansah nyasar atiné, lan pada ora weruh dalan-Ku,
11
sak nalika Aku sumpah sak njeruhné nesu-Ku: Wong-wong kuwi ora bakal pada mlebu ing panggonan palèrènan-Ku.”
12
Para sedulur, pada sing ati-ati, supaya ing tengahmu aja ana sing kanggonan ati ala lan ora pertyaya terus murtad sangka Gusti Allah sing urip.
13
Nanging pada éling-élingna ing sedina-dina sak njeruhné ijik bisa diarani “dina iki”, supaya tunggalmu aja ana sing dadi wangkot atiné, awit sangka panggodané dosa.
14
Jalaran kita wis pada olèh panduman ing Kristus, angger kita pada kentyeng ing mantepé pertyaya kita sing wiwitan, nganti tekan ing pungkasané.
15
Nalika naté diomongké, “Ing dina iki, yèn kowé krungu swarané, aja pada mangkotké atimu, kaya nalika pada mbruntak.”
16
Sapa ta sing nangèkké nesuné Gusti Allah, senajan pada krungu swara-Né? Apa kuwi duduk wong-wong sing pada metu sangka Egipte dituntun karo Moses?
17
Lan sapa sing dibendoni karo Panjenengané suwéné patang puluh taun? Apa duduk wong-wong sing pada nglakoni dosa lan sing layoné pada pating glémpang ing ara-ara samun?
18
Sapa sing wis disumpahi yèn bakal ora pada mlebu ing panggonan palèrènan-Né? Apa duduk wong-wong sing pada ora mbangun turut kuwi?
19
Dadiné kita pada weruh, yèn wong-wong kuwi pada ora bisa mlebu awit pada ora pertyaya.
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13