Hebrews 8

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Tegesé kabèh sing kita rembukan kuwi ngéné: kita pada nduwé Imam Gedé sing kaya mengkono, sing njagong ing sak tengené damparé sing Mahaluhur ing swarga,

2lan sing ngladèni pangabekti ing panggonan sing sutyi, ya kuwi ing sak njeruhné tarup sing sejati, gawéané Gusti lan duduk gawéané manungsa.

3Jalaran saben imam gedé dipasrahi masrahké kurban lan pisungsung, mulané imam gedé perlu nduwé sing kudu dipasrahké.

4Yèn Panjenengané ing bumi iki, Panjenengané babar pisan ora bakal dadi imam, awit ing kéné wis ana sing pada masrahké pisungsung miturut angger-anggeré Torèt.

5Enggoné pada ngladèni ing tarup kuwi kanggo gambar lan ayang-ayangé apa ing swarga, kaya sing diomongké marang Moses, nalika arep nggawé tarup: “gatèkna,” mengkono tembungé: “Kabèh kuwi kudu kok nggawé miturut tyonto sing wis Tak duduhké marang kowé ing nduwuré gunung kuwi.”

6Nanging saiki Panjenengané wis nampa penggawéan sing luwih gedé, awit Panjenengané dadi Lantarané perjanjian sing luwih mulya, sing didasari janji sing uga luwih mulya.

7Awit yèn perjanjian sing wiwitan kuwi tanpa tyiri, sing kaping pindo ora bakal digolèkké panggonan menèh.

8Nanging Panjenengané nyalahké wong-wong kuwi nalika ngomong: “Sak temené, bakal tekan ing wantyiné,” mengkono tembungé Gusti, “Aku bakal nentokké perjanjian anyar karo turuné Israèl lan turuné Yéhuda,

9ora kaya perjanjian sing wis Tak tata karo para leluhuré wong-wong kuwi, nalika Aku nuntun wong-wong kuwi tak tuntun metu sangka negara Egipte. Awit wong-wong kuwi pada ora setia marang perjanjian-Ku, lan Aku nampik wong-wong kuwi,” mengkono tembungé Gusti.

10“Ya iki perjanjian sing bakal Tak tata karo turuné Israèl sakwisé wantyiné kuwi,” mengkono tembungé Gusti. “Aku bakal ngekèkké angger-angger-Ku ing pikirané, lan Tak tulis ing atiné, terus Aku bakal dadi Gusti Allahé lan wong-wong kuwi bakal dadi umat-Ku.

11Lan wong-wong kuwi ora bakal pada mulangi menèh marang pepadané warga utawa marang pepadané sedulur karo ngomong: Manuta marang Gusti! Awit sing tyilik uga sing gedé, kabèh bakal pada kenal marang Aku.

12Awit Aku bakal ngekèki kawelasan kanggo kesalahané lan ora bakal ngélingi marang dosa-dosané.”

13Nalika Panjenengané ngomong bab perjanjian anyar, ya ndunungké yèn sing wiwitan kuwi perjanjian sing wis dadi lawas. Lan apa sing wis dadi lawas lan ora kanggo kuwi wis tyedak ilangé.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →