Mark 1

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

Jump to: Chapter 2 →

1Iki wiwitané Injilé Yésus Kristus, Putrané Gusti Allah.

2Kaya sing wis ketulis ing kitabé nabi Yésaya: “Deleng, Aku ngutus kongkonan-Ku ing ngarepmu, sing bakal nyawiské dalanmu;

3ana swarané wong sing banter ing ara-ara samun: Pada tyawiské dalané Gusti, lentyengna dalan-dalan-Né.”

4Mengkono Yohanes Pembaptis tekané ing ara-ara samun lan ngundangké baptisan mratobat kanggo pangapurané dosa.

5Wong sak isiné panggonan Yudéa kabèh lan sak kabèhé wong sing manggon ing Yérusalèm, pada nemoni Yohanes lan pada dibaptis ing laut Yordan karo pada ngakoni dosané.

6Yohanes nganggo jubah wulu unta lan ing wetengé nganggo sabuk lulang, uga pangané walang lan madu alas.

7Nanging Yohanes kuwi uga nggelarké kabar karo ngomong: “Ing sakwisé aku, Panjenengané sing luwih kwasa tenimbangané aku teka; ndingkluk ngutyuli taliné sepatuné waé aku ora pantes.

8Aku mbaptis kowé karo banyu, nanging Panjenengané kuwi bakal mbaptis kowé karo Roh Sutyi.”

9Nalika semono Yésus teka sangka Nasarèt ing panggonan Galiléa lan Panjenengané terus dibaptis karo Yohanes ing laut Yordan.

10Sak nalika Panjenengané mentas sangka banyu, Panjenengané weruh langit mbiyak lan Roh sing dadi manuk dara mentylok ing Panjenengané.

11Terus ana swara sangka swarga: “Kowé kuwi anak-Ku sing Tak trésnani, sing ndadèkké senengé ati-Ku.”

12Sak nalika, Roh terus nggiring Panjenengané menyang ara-ara samun.

13Sak njeruhné patang puluh dina, Panjenengané ing kono digoda karo sétan. Panjenengané manggon bareng karo kéwan alas, nanging mulékat-mulékaté pada ngladèni.

14Sakwisé Yohanes dityekel, Yésus teka ing Galiléa, nggelarké Injilé Gusti Allah,

15lan ngomong: “Wis tekan wantyiné, Kratoné Gusti Allah wis tyedak, pada mratobata lan pertyayaa marang Injilé!”

16Nalika pinuju lunga nurut pinggir tlaga Galiléa, Yésus weruh Simon karo Andréas seduluré Simon, ijik pada nibakké jala ing tlaga, awit wong kuwi tukang golèk iwak.

17Yésus terus ngomong marang wong-wong kuwi: “Hayuk, pada mèlua Aku. Aku bakal ndadèkké kowé tukang golèk wong.”

18Sak nalika terus pada ninggal jalané, pada mèlu Panjenengané.

19Bareng neruské mlakuné, Panjenengané weruh Yakobus, anaké Sebédéus lan Yohanes seduluré, ijik pada ing kapal, ndandani jalané.

20Sak nalika Panjenengané terus nyeluk wong-wong kuwi terus pada ninggal Sebédéus, bapaké, ing kapal karo para buruhé lan pada mèlu Panjenengané.

21Yésus lan para muridé terus pada tekan ing Kapernaum. Sak nalika ing dina sabat, Panjenengané gelis-gelis mlebu ing sinaguk lan mulangi.

22Wong-wong pada nggumun banget marang piwulangé, awit Panjenengané kuwi ngekèki piwulang karo pangwasa lan ora kaya para juru Torèt.

23Sak nalika ing sinaguk kono, dadakan ana wong sing kesurupan roh ala lan mbengok-mbengok,

24“Apa perkara kita karo Panjenengan, duh Yésus sangka Nasarèt! Panjenengan teka kuwi apa arep matèni kita? Kula ngerti Panjenengan kuwi sapa: Ya Panjenengané sing sutyi, tekané sangka Gusti Allah.”

25Nanging Yésus terus nyenèni roh ala kuwi karo ngomong: “Menenga, metua sangka wong kuwi!”

26Roh ala kuwi ngontang-ngantingké wong mau lan njerit karo swara banter terus metu sangka wong mau.

27Wong kabèh pada nggumun, nganti pada takon-takonan, karo ngomong: “Apa ta iki? Piwulang anyar karo pangwasa. Uga ngekèki préntah marang roh-roh ala lan kuwi ya pada miturut marang Panjenengané.”

28Kabar bab Panjenengané sak nalika terus kasebar ing endi-endi rata sak bawah Galiléa kabèh.

29Saknalika metu sangka sinaguk, Yésus karo Yakobus lan Yohanes terus gelis-gelis lunga menyang omahé Simon lan Andréas.

30Ibu maratuwané Simon ngglétak ngalami lara panas. Sak nalika para murid mau terus pada ngomong marang Panjenengané bab sing lara kuwi.

31Panjenengané terus nyedaki ibu mau lan nangèkké karo nggèrèt tangané; lan panasé terus ilang, terus ngladèni tamu-tamuné.

32Bareng soré, nalika srengéngé wis mingslep, wong-wong pada nggawa sak kabèhé wong sing pada ngalami lara lan ketèmpèlan digawa marang Panjenengané.

33Wong sak kuta kabèh pada uyel-uyelan ngumpul ing ngarep lawang.

34Panjenengané terus maraské wong okèh sing pada ngalami lara werna-werna lan nundungi demit okèh; lan Panjenengané ora nglilani para demit pada omong, awit wis pada kenal marang Panjenengané.

35Esuk mruput, nalika ijik peteng, Panjenengané tangi terus metu, terus lunga menyang panggonan sing sepi lan ndedonga ing kono.

36Simon lan sak kantyané pada nyusul nggolèki Panjenengané.

37Bareng wis ketemu Panjenengané, terus pada ngomong: “Wong kabèh pada nggolèki Panjenengan.”

38Panjenengané nyauri marang Simon sak kantyané: “Hayuk pada menyang panggonan liyané, menyang kuta-kuta sak kiwa-tengené kéné supaya Aku ya nggelarké piwulang ing kono, awit ya kuwi perluné enggon-Ku teka ing ndonya.”

39Panjenengané terus nggelarké piwulang ing bawah Galiléa kabèh, ing sinaguké wong-wong ing kono lan nundungi demit-demit.

40Ana wong sing ngalami lara lépra nemoni Yésus njaluk pitulungan marang Panjenengané karo sujut, ngomong: “Yèn Panjenengan gelem, Panjenengan bisa ngresiki reget kula.”

41Karo trenyuh awit welasé, Panjenengané ngelungké tangané lan ndemèk wong mau lan ngomong: “Aku gelem, mbirat najismu!”

42Sak nalika léprané ilang, sak nalika wong kuwi resik najisé.

43Panjenengané terus ngongkon wong kuwi sumingkir sak nalika lan diwanti-wanti karo tembungé:

44“Kowé aja nganti omong apa waé marang sapa waé, nanging lungaa, duduhna awakmu déwé marang imam lan masrahna kurban kaya sing wis dipréntahké karo Moses kanggo kesutyiané awakmu, kanggo paseksi marang wong-wong.”

45Nanging sakwisé sangka kono, wong mau wiwit ngabar-ngabarké lan nyebar-nyebarké lelakon mau menyang ngendi-endi, terus Panjenengané ora bisa mlebu ing kuta karo terang-terangan, nanging manggon ing njaba, ing panggonan sing sepi lan wong sangka endi-endi pada terus marani teka ing ngarepé.

Jump to: Chapter 2 →