bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Mark 2
Mark 2
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 3 →
1
Let pirang dina, sakwisé Panjenengané teka menèh nang Kapernaum, wong-wong wis pada krungu kabar yèn Panjenengané ing omah.
2
Terus okèh wong sing pada teka nglumpuk nganti ora ana panggonan menèh, uga ing ngarep lawang waé ya ora ana enggon; lan Panjenengané terus nggelarké pitutur marang sing pada nglumpuk kuwi.
3
Ana wong-wong teka karo nggawa wong lumpuh, digotong wong papat, ditekakké marang Panjenengané.
4
Awit pada ora bisa nggawa tekan ngarepé Panjenengané awit wong okèh, wong-wong kuwi pada mbukak payon ing sak nduwuré Panjenengané; lan sakwisé mbukak payon, wong-wong kuwi terus ngedunké ambèn panggonané sing lumpuh kuwi ngglétak.
5
Bareng Yésus weruh pengandelé wong-wong mau, terus ngomong marang sing lumpuh: “Anakku, dosa-dosamu wis dingapura!”
6
Nanging ana juru Torèt sing pada lungguh ing kono, lan pada mikir,
7
Kenèng apa wong kuwi kok ngomong mengkono? Wong kuwi ora ngajèni marang Gusti Allah. Sapa sing kwasa ngapura dosa kejaba mung Gusti Allah piyambak?
8
Sak nalika Yésus ing atiné weruh yèn kaya mengkono kuwi enggoné pada mikir, Panjenengané terus ngomong marang para juru Torèt kuwi: “Kenèng apa kowé pada nduwé pikiran sing kaya mengkono ing sak njeruhné atimu?
9
Endi sing luwih gampang, omong marang sing lumpuh kuwi: Dosamu wis dingapura, apa omong: Tangia, peturonmu angkaten lan mlakua?
10
Nanging supaya kowé pada ngerti, yèn Putrané Manungsa kuwi nduwé pangwasa kanggo ngapura dosa ing bumi,” - Panjenengané terus ngomong marang sing lumpuh, -
11
“Aku ngomong marang kowé, ngadeka, peturonmu angkaten lan muliha menyang omahmu!”
12
Sing lumpuh kuwi terus ngadek, sak nalika ngangkat ambèné lan lunga liwat ing ngarepé wong-wong, nganti wong kabèh pada nggumun lan terus ngluhurké Gusti Allah, karo pada ngomong: “Sing kaya mengkono kuwi kita pada durung tau weruh.”
13
Yésus terus lunga menèh menyang pinggir tlaga; lan wong okèh kuwi kabèh pada nemoni Panjenengané terus mulangi marang wong-wong kuwi.
14
Bareng liwat ing kono, Panjenengané weruh Lèwi, anaké Alféus lungguh ing kantor pajek. Panjenengané terus ngomong marang Lèwi: “Mèlua Aku!” Lèwi terus ngadek lan mèlu Panjenengané.
15
Wantyi Panjenengané mangan ing omahé Lèwi; okèh juru pajek lan wong dosa pada mangan bareng karo Yésus lan para muridé, awit pantyèn ana wong okèh sing pada mèlu Panjenengané.
16
Para juru Torèt sangka golongan Farisi bareng weruh yèn Panjenengané mangan karo wong-wong dosa lan para juru pajek, terus pada ngomong marang para muridé: “Kenèng apa wong kuwi kok mangan tyampur karo para juru pajek lan wong-wong dosa?”
17
Bareng Yésus krungu, Panjenengané terus ngomong marang para juru Torèt kuwi: “Wong-wong waras ora mbutuhké dokter, nanging wong-wong lara kuwi sing mbutuhké. Aku teka ora supaya nyeluk wong-wong sing bener, nanging wong-wong dosa.”
18
Nalika para muridé Yohanes lan para Farisi pinuju pada pasa; pada nemoni lan ngomong marang Panjenengané: “Kenèng apa para muridé Yohanes lan murid-muridé para Farisi pada pasa, nanging murid-murid Sampéyan kok pada ora pasa?”
19
Yésus ngomong marang wong-wong mau: “Ora bisa ta tamu-tamu sing ngramèkaké pengantèn pada pasa, nalika pengantèn lanang ijik lungguhan bareng karo para dayohé? Sak suwéné ijik nyanding pengantèn lanang, tamu-tamu ora kena pasa.
20
Nanging bakal tekan ing wantyiné, nalika pengantèn kejukuk sangka antarané para dayohé lan ing waktu kuwi wong-wong kuwi bakal pada pasa.
21
Ora ana wong nambalké suwèkan mori anyar sing durung mengkeret marang sandangan lawas; yèn mengkono tambalané kain anyar mau bakal nyuwèkké, sing anyar nyuwèk sing lawas lan suwèké dadi luwih amba.
22
Lan ora ana wong ngisèkké anggur anyar ing kantong kulit lawas; awit yèn mengkono angguré bakal ngrusak kantongané, terus dadia angguré uga kantongané bakal dadi rusak lan tanpa guna; nanging anggur anyar kuduné diwadahi ing kantong kulit sing anyar.”
23
Ing sakwijiné dina sabat, Yésus lunga liwat kebon gandum; lan para muridé pada metiki gandum.
24
Wong-wong Farisi terus pada ngomong marang Panjenengané: “Panjenengan weruh, awit apa wong-wong kuwi pada nindakké penggawéan sing ora dililani ing dina sabat?”
25
Panjenengané terus ngomong marang wong-wong Farisi kuwi: “Apa kowé pada ora tau matya apa sing ditindakké karo Daved lan para sing mèlu, nalika ngalami kekurangan lan kaliren,
26
kepriyé enggoné pada mlebu ing griyané Gusti Allah, nalika jamané imam gedé Abyatar lan mangan roti - sing ora dililani dipangan kejaba mung karo para imam - lan ya malah ngekèkké roti kuwi marang para sing mèlu?”
27
Uga Panjenengané ngomong marang wong-wong Farisi: “Dina sabat kuwi dianakké kanggo manungsa, ora manungsa kanggo dina sabat.
28
Mulané, Putrané Manungsa kuwi malah ya Gustiné dina sabat.”
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16