Mark 16

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 15 Jump to:

1Bareng dina sabat wis kliwat, Maria Makdaléna lan Maria ibuné Yakobus uga Salomé pada tuku tyampuran wangi-wangi karo karep bali menèh menyang kuburan arep njebati Yésus.

2Wantyi ésuk mruput ing dina kaping pisan ing minggu kuwi, sakwisé srengéngé njedul, wong-wong wadon mau pada lunga menyang kuburan.

3Terus pada rerasan: “Sapa sing bakal ngglundungké watuné kanggo kita sangka lawangé kuburan?”

4Nanging bareng pada ndeleng sangka tyedakan, terus pada weruh yèn watuné lawangé kuburan wis ngglundung, sakjané watu mau gedé banget.

5Terus pada mlebu ing kuburan lan pada weruh wong lanang nom-noman njagong ing sisih tengen nganggo jubah putih, mulané pada kagèt.

6Nanging wong lanang nom-noman mau terus ngomong marang para wong wadon kuwi: “Aja pada wedi! Kowé pada nggolèki Yésus sangka Nasarèt, sing wis dipentèng kuwi. Panjenengané wis tangi. Ora ing kéné. Pada delengen! Iki panggonan sing kanggo ndèkèkké Panjenengané.

7Nanging saiki pada lungaa, ngomonga marang para muridé lan Pétrus: Panjenengané lunga ndisiki kowé kabèh menyang Galiléa; ing kana kowé bakal pada weruh Panjenengané, kaya sing wis diomongké marang kowé kabèh.”

8Wong-wong wadon mau terus pada mblayu metu sangka kuburan, awit pada wedi lan geter, uga ora ngomong apa-apa marang sapa waé, awit pada wedi. [Nanging wong-wong wadon kuwi karo gelis nerusaké sak kabèhé pawelingé mulékat mau marang Pétrus lan kantya-kantyané. Sakwisé kuwi Yésus piyambak lantaran para muridé ngabaraké sangka wétan nganti tekan kulon kabar sing sutyi lan sing ora bakal kena diilangaké, bab kabar keslametan sing langgeng.]

9Bareng Yésus wis tangi wantyi ijik ésuk mruput ing dina kaping pisan ing minggu kuwi, sing ndisik déwé Panjenengané ngétok marang Maria Makdaléna, sing sangka wong kuwi, Panjenengané wis nundungi demit pitu.

10Wong wadon mau terus lunga ngabaraké bab kuwi marang wong kabèh, sing mbiyèn pada mèlu Panjenengané lan wantyi kuwi ijik pada susah lan nangis.

11Nanging bareng pada krungu, yèn Yésus tangi lan wis dideleng karo Maria, wong-wong kuwi pada ora ngandel.

12Sakwisé kuwi, Panjenengané ngétok nganggo rupa sing béda marang wong loro sing mèlu Panjenengané, nalika wong loro kuwi pada mlaku menyang njabané kuta.

13Wong loro mau terus bali pada ngabaraké bab kuwi marang murid-murid liyané, nanging ya pada ora ngandel.

14Pungkasané, Panjenengané ngétok marang muridé sewelas, nalika ijik pada mangan, lan terus melèhké marang wong sewelas kuwi bab tyupeté pengandel lan wangkoté atiné, nanging pada ora ngandel marang wong-wong sing wis pada weruh Panjenengané sakwisé tangi.

15Panjenengané terus ngomong marang para muridé sewelas mau: “Pada lungaa menyang sak ubengé jagat, pada wartakna Injil marang sak kabèhé manungsa.

16Sapa sing pertyaya lan dibaptis, bakal dislametké, nanging sing ora pertyaya bakal diukum.

17Tanda-tanda iki bakal mbarengi para wong sing pertyaya: Wong-wong pertyaya kuwi bakal pada nundungi demit karo jeneng-Ku, bakal pada guneman nganggo basa-basa anyar.

18Bakal pada nyekel ula, lan senajan ngombé ratyun sing matèni, ora bakal tyilaka; bakal pada numpangi tangan marang para sing lara, lan kuwi bakal pada waras.”

19Sakwisé Gusti Yésus ngomong sing mengkono marang para muridé, Panjenengané terus munggah menyang swarga lan njagong ing sak tengené Gusti Allah.

20Nanging para muridé kuwi terus pada lunga mulangi ing endi-endi, lan Gusti mbarengi nyambutgawé, uga ngukuhké piwulangé karo tanda-tanda.

← Chapter 15 Jump to: