Revelation 11

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Aku terus dikèki glagah, kaya piranti ngukur, karo tembungé, ngéné: “Kowé ngadeka lan ukuren griya sutyiné Gusti Allah lan mesbèh uga wong-wong sing pada ngabekti ing kono kuwi.

2Mung plataran sak njabané griya sutyi kuwi aja kok ukur, awit kuwi wis dipasrahké marang bangsa kapir sing bakal pada ngidak-idak Kuta sutyi suwéné 42 sasi.

3Aku bakal mréntah seksi-Ku loro supaya pada nubuat karo nganggo salin kasusahan, suwéné 1260 dina.”

4Ya kuwi wit saitun loro uga dimar loro ing ngarepé Gustiné jagat.

5Yèn ana wong sing arep nglarani, bakal ana geni metu sangka tutuké sing mangan satruné kabèh. Lan yèn ana wong sing arep nglarani, wong kuwi mesti mati karo tyara mengkono.

6Seksi loro mau pada nduwé pangwasa ngantying langit, supaya ora ana udan sak njeruhné pada nubuat; lan pada nduwé pangwasa ing atasé sak kabèhé banyu bisa didadèkké getih; lan nggebuk bumi karo sak rupané bebendu sak wayah-wayah miturut sak karepé.

7Yèn wis rampung enggoné pada ngomongké paseksiné, terus kéwan sing njedul sangka telengé bakal nyerang perang marang seksi-seksi mau, lan bakal pada dikalahké lan dipatèni.

8Layoné bakal keguwak ing dalané kuta gedé, sing sak tyara kasukman diarani Sodom lan Egipte, ya ing panggonané Gustiné dipentèng.

9Wong-wong sangka tunggalé para bangsa lan taler lan basa lan umat, pada weruh layoné suwéné telung dina setengah lan wong-wong kuwi ora ngolèhké layoné dikubur.

10Wong-wong sing pada manggon ing bumi pada bungah awit sangka sing wis ninggal kuwi lan pada pésta uga pada kirim-kiriman pisungsung, awit nabi loro kuwi pada dadi siksa kanggo wong kabèh sing manggon ing bumi.

11Sakwisé telung dina setengah terus rohé panguripan sangka Gusti Allah manggon ing layon-layon mau, banjur terus pada urip, nggawé wediné wong sing pada weruh.

12Nabi loro mau terus pada krungu swara sing banter sangka swarga ngomongi: “Pada munggaha mréné!” Terus pada munggah menyang swarga, ketutupan mendung, dideleng karo para satruné.

13Sak nalika kuwi ana lindu gedé lan sak prasepuluhé kuta kuwi ambruk, lan wong 7000 pada mati sangka lindu kuwi; lan wong-wong liyané pada wedi banget, terus pada ngluhurké Gusti Allah ing swarga.

14Bebendu sing kaping pindo wis liwat; lah, disusul bebendu sing kaping telu.

15Mulékat sing kaping pitu terus ngunèkné trompèté, lan ing swarga krungu swara banter muni, ngéné, “Pemrintahan ing ndonya kuwi digawa karo Gusti kita lan Panjenengané sing dijebatani, lan Panjenengané bakal dadi Ratu langgeng tekan sak lawas-lawasé.”

16Para pinituwa 24, sing pada lungguh ing dampar nang ngarepé Gusti Allah, pada sujut lan nyembah marang Gusti Allah,

17karo ngomong: “Kita pada maturkesuwun marang Panjenengan, duh Gusti, Gusti Allah sing Mahakwasa, sing Ana, lan sing mbiyèn wis ana, awit Panjenengan wis nganggo pangwasa Panjenengan sing gedé lan wis wiwit mréntah dadi Ratu.

18Para bangsa wis pada nesu, nanging bebendu Panjenengan wis kétok lan wis tekan wantyiné para wong mati diadili lan Panjenengan ngekèki berkah marang para abdi Panjenengan, para nabi karo para sutyi lan para sing pada wedi lan ngajèni marang asma Panjenengan, marang para wong tyilik karo para penggedé, lan arep nglebur sapa waé sing pada ngrusak bumi.”

19Griya sutyiné Gusti Allah ing swarga terus kétok lan peti perjanjiané kétok ing Griya sutyi kuwi, terus ana klélap lan swara gemblegeré gluduk uga lindu lan udan ès sing deres banget.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →