Revelation 7

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Sakwisé kuwi aku weruh mulékat papat ngadek ing kéblat papat, pada ngendek anginé bumi, supaya aja ana angin teka menyang daratan utawa menyang segara lan menyang wit-witan.

2Lan aku weruh mulékat liyané njedul sangka panggonan njedulé srengéngé. Panjenengané nggawa ségel duwèké Gusti Allah sing urip, lan terus nyuwara nganti banter marang mulékat papat sing pada dikèki kuwajipan ngrusak bumi lan segara,

3tembungé: “Aja ngrusak bumi lan segara utawa wit-witan sak durungé kita ngetyapi para abdiné Gusti Allah kita ing batuké!”

4Aku krungu yèn tyatyahé sing pada dityap kuwi: Sangka kabèh taler turunané Israèl sing dityap ana 144.000 wong.

5Sangka taler Yéhuda sing dityap 12.000 wong, sangka taler Rubèn 12.000 wong, taler Gad 12.000 wong,

6taler Asyèr 12.000 wong, taler Naftali 12.000 wong, taler Manasé 12.000 wong,

7sangka taler Siméon 12.000 wong, taler Lèwi 12.000 wong, taler Isakar 12.000 wong,

8sangka taler Sébulon 12.000 wong, taler Yosèf 12.000 wong, taler Bényamin 12.000 wong.

9Sakwisé mengkono aku weruh: Lah, ana golongané wong okèh sing tyatyahé tanpa itungan, sangka sak kabèhé bangsa lan taler lan umat lan basa, ngadek ing ngarepé dampar lan ing ngarepé Tyempé, pada nganggo jubah putih lan nyekel godong palem.

10Kuwi pada nyuwara karo banter, “Keslametan sangka Gusti Allah kita sing njagong ing dampar lan ing ngarepé Tyempé!”

11Lan sak kabèhé mulékat pada ngadek ing sak ubengé dampar lan para pinituwa lan kéwan papat kuwi, lan pada nyembah ing ngarepé dampar lan nyembah marang Gusti Allah,

12karo ngomong, “Amin! Kabèh pamuji lan kamulyan, lan kawityaksanan lan maturkesuwun, lan kehormatan lan pangwasa lan kekuwatan kanggo Gusti Allah kita langgeng sak lawas-lawasé! Amin!”

13Terus ing antarané para pinituwa mau ana sing takon marang aku: “Sapa sing pada nganggo jubah putih kuwi lan tekané sangka ngendi?”

14Semaurku: “Bapak, kuwi panjenengan sing ngerti.” Pinituwa mau terus ngomong marang aku: “Kuwi para sing metu sangka sangsara gedé lan wis pada ngumbah jubahé nganti putih karo getihé Tyempé kuwi.

15Mulané pada ngadek ing ngarepé damparé Gusti Allah lan pada ngladèni Panjenengané awan wengi ing Griya Sutyiné. Panjenengané sing njagong ing dampar kuwi bakal masang tarup kanggo pangayomané,

16lan ora bakal pada ngelih lan ngelak menèh, lan bakal ora kena dayané srengéngé utawa panas sing bentèr.

17Awit bakal pada diengon karo Tyempé mau lan dituntun menyang sumberé banyu panguripan. Nanging Gusti Allah bakal ngusapi sak kabèhé eluh sangka mripaté.”

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →