Revelation 9

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Mulékat sing kaping lima terus ngunèkné trompèté, aku terus weruh ana lintang sing tiba ing bumi sangka langit, lan lintangé dikèki kuntyiné telengé jurang peteng.

2Lawangé telengé jurang peteng terus mbukak, terus ana bulek kemebul sangka telengé kuwi kaya bulekké pawon gedé, banjur srengéngé lan awang-awang pada dadi peteng karo bulekké telengé.

3Sangka mendung kuwi metu walangé okèh pada méntylok ing bumi lan pada dikèki kekuwatan kayadéné kekuwatané kalajengking ing bumi.

4Lan pada dikongkon, supaya aja pada ngrusak suket-suket ing bumi, utawa marang saben tetukulan lan wit-witan, kejaba mung marang manungsa ing batuké ora ana tyapé Gusti Allah.

5Walang-walangé ora dililani matèni manungsa, nanging mung nyèksa waé suwéné limang sasi, lan enggoné nyèksa kuwi kaya kalajengking, ing wantyi ngentup wong.

6Ing waktu kuwi wong-wong bakal nggolèki pati, nanging ora bisa, lan pada kepéngin mati, nanging pada adoh karo pati.

7Lan rupané walang-walang kuwi mau kaya jaran sing tata-tata arep perang, ing endasé ana sing kaya makuta emas, rainé kaya praupané manungsa,

8lan rambuté kaya rambuté wong wadon, lan untuné kaya untuné singa,

9lan dadané kaya nganggo tutup wesi, swarané swiwiné kaya gembruduké kréta-kréta sing digèrèt jaran okèh, sing pada mblayu menyang peperangan.

10Buntuté kaya kalajengking, lan uga ana entupé, nanging buntuté kuwi gunané kanggo nglarani manungsa suwéné limang sasi.

11Sing dadi ratuné ya kuwi mulékat telengé jurang peteng, sing jenengé ing basa Ibrani Abadon, lan ing basa Yunani Apolion.

12Kasangsarané sing kaping pisan wis kliwat. Saiki ijik ana kasangsarané kaping pindo sing bakal nekani.

13Mulékat sing kaping enem terus ngunèkné trompèté, aku terus krungu swara sing metu sangka sungu papat ing mesbèh emas ing ngarepé Gusti Allah,

14sing ngomong marang mulékat sing kaping enem sing nggawa trompèt mau ngéné: “Mulékat papat sing pada dibanda ing sak tyedaké kali Efrat kuwi utyulana.”

15Mulékat papat sing pada dityawiské ngentèni jam, dina, sasi lan taun sing wis ditetepaké kuwi terus diutyuli, supaya pada matèni sak prateloné umat manungsa.

16Lan tyatyahé suradadu jaran kuwi 200.000.000; aku krungu pira tyatyahé.

17Kanggo jaran-jarané lan sing pada numpaki ing wahyu iki kétoké ngéné: Pada nganggo tutup dada, rupané abang kaya geni lan biru lan kuning lirang; endasé jaran kaya-kaya sirahé singa, lan tyangkemé ngetokké geni, lan kebul lan lirang.

18Sak prateloné umat manungsa pada dipatèni karo bebendu telu kuwi, ya kuwi geni, lan kebul lan lirang sing pada metu sangka tyangkemé.

19Awit kwasané jaran-jaran mau ing tyangkemé lan buntuté; awit buntuté kuwi kaya ula; pada ana endasé, kuwi kanggo nekakké karusakan.

20Nanging wong-wong liyané sing ora mati awit sangka bebendu kuwi mau, pada ora mratobat sangka penggawéané tangané: Pada ora marèni enggoné pada nyembah roh-roh reget lan brahala-brahala emas, slaka, tembaga, watu lan kayu sing ora bisa weruh, krungu utawa mlaku.

21Lan wong-wong kuwi pada ora mratobat sangka enggoné matèni, nenung, bédang, lan nyolong.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →