Revelation 3

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1“Kowé nulisa marang mulékaté pasamuan ing Sardis: Iki tembungé Panjenengané, sing nduwé Rohé Gusti Allah pitu lan lintang pitu kuwi: Aku weruh sak kabèhé penggawéanmu; kowé diarani urip, nanging sak temené mati!

2Kowé tangia, lan nguwatké apa sing ijik kèri sing wis arep mati, awit penggawéanmu kuwi ora ana siji-sijia sing Tak temokké sampurna ing ngarepé Gusti Allah-Ku.

3Awit sangka kuwi kowé élinga, kepriyé enggonmu nampani lan krungu; kuwi tetepana lan mratobat! Awit yèn kowé ora jaga-jaga, Aku bakal nekani kowé kaya maling, lan kowé ora bakal mangertèni wantyi apa enggon-Ku nekani kowé.

4Nanging ing Sardis kono uga ana wong sing ora ngregeti sandangané; wong-wong kuwi bakal mèlu mlaku karo Aku nganggo salin putih, awit pada wis pantes.

5Sapa sing menang, kuwi bakal dienggoni sandangan putih kaya mengkono; Aku bakal ora ngilangi jenengé sangka kitab panguripan, nanging aku bakal ngakoni jenengé ing ngarepé Bapak-Ku lan ing ngarepé para mulékaté.

6Sapa sing nduwé kuping, rungokna apa sing dadi tembungé Roh marang pasamuan-pasamuan.”

7“Kowé nulisa marang mulékaté pasamuan ing Filadèlfia: Iki tembungé sing Sutyi, sing Tenan, sing nggawa kuntyiné Daved; yèn Panjenengané ngengakké, ora ana sing bisa nutup, yèn Panjenengané nutup, ora ana sing bisa ngengakké.

8Aku weruh sak kabèhé penggawéanmu: Ngertia, kowé wis Tak bukaké lawang sing ora bisa ditutup karo wong. Aku weruh yèn kekuwatanmu ora sepiraa, nanging kowé netepi tembung-Ku lan ora nyélaki asma-Ku.

9Ngertia, wong sangka tunggalé sétan, ya kuwi sing pada ngaku-aku Ju, nanging sejatiné duduk, nanging goroh, kuwi bakal Tak pasrahaké marang kowé. Sak temené Aku nekakké wong-wong kuwi, supaya pada nyembah sujut ing ngarepé sikilmu lan pada mangertèni, yèn Aku trésna kowé.

10Awit kowé wis netepi tembung-Ku, supaya karo sabar mantep ngentèn-entèni marang Aku, mulané Aku ya bakal njaga kowé ing dina pantyoba sing bakal nekani sak jagat kabèh kanggo nliti wong-wong sing pada manggon ing bumi.

11Aku bakal gelis teka. Rumaten, apa sing kok duwèni, supaya aja ana wong sing ngrebut makutamu.

12Sapa sing menang, kuwi bakal Tak dadèkké tyagak ing griya sutyiné Gusti Allah-Ku, lan bakal ora metu menèh sangka kono; uga bakal Tak tulisi jenengé Gusti Allah-Ku, jenengé kutané Gusti Allah-Ku, ya kuwi Yérusalèm anyar, sing mudun sangka swarga sangka Gusti Allah-Ku, lan asma-Ku sing anyar.

13Sapa sing nduwé kuping, rungokna apa sing dadi tembungé Roh marang pasamuan-pasamuan.”

14“Lan kowé nulisa marang mulékaté pasamuan ing Laodikia: Iki tembungé Sang Amin, Seksi sing setia tuhu lan tenan, sumberé sembarang sing digawé karo Gusti Allah:

15Aku weruh sak kabèhé penggawéanmu: kowé kuwi ora adem lan ora panas. Tenan betyiké yèn kowé adem utawa panas.

16Awit kowé kuwi manget-manget, ora adem lan ora panas, mulané Aku bakal nglepèh kowé sangka tutuk-Ku.

17Awit kowé nduwé tembung: Aku iki sugih lan aku wis ngupaya kasugihan lan ora kekurangan apa-apa, sak temené kowé ora mangertèni, yèn kowé kuwi mlarat lan memelas, lamur lan wuda,

18mulané Aku mréntah kowé, supaya kowé tuku emas sing wis dietus karo geni marang Aku, supaya kowé dadi sugih; lan uga sandangan putih, supaya kok enggo, banjur aja nganti kétok enggonmu wuda, sing ngisin-isini; uga lenga kanggo mblonyohi mripatmu, supaya kowé bisa ndeleng.

19Sapa wong sing Tak trésnani, kuwi Tak welèhké lan Tak ajar; awit sangka kuwi, sing temen lan mratobata!

20Ngertia, Aku ngadek ana ngarep lawang lan totok-totok; yèn ana wong sing krungu swara-Ku lan mbukakké lawang, Aku bakal mlebu nemoni wong kuwi lan mangan pésta bareng karo wong kuwi lan wong kuwi karo Aku.

21Sapa sing menang, kuwi bakal Tak jagongké bareng karo Aku ing dampar-Ku, kayadéné Aku uga wis menang lan terus njagong bareng karo Bapak-Ku ing damparé.

22Sapa sing nduwé kuping, rungokna apa sing dadi tembungé Roh marang pasamuan-pasamuan.”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →