Lamentations 3 — Georgian 2013 (ბიბლია)

1მე ვარ კაცი, მისი წყრომის კვერთხისაგან ჭირის მნახველი.

2ის წამიძღვა და მატარა ბნელში და არა ნათელში.

3მხოლოდ მე მიღერებს ხელს დღენიადაგ;

4გალია ჩემი ხორცი და ტყავი, ძვლები დამილეწა.

5შემომადგა და ტანჯვა-წამება შემომარტყა.

6ბნელში დამასახლა, როგორც საუკუნოდ მკვდარი.

7ზღუდე შემომავლო, რომ ვერ გამოვიდე, დაამძიმა ჩემი ბორკილები.

8კიდევაც რომ ვიღაღადო და მოვუხმო მშველელს, ის ჩაახშობს ჩემს ვედრებას.

9თლილი ქვით გადამიღობა გზები, დამიხლართა ბილიკები.

10დათვივით მიმზერს საფარიდან, ლომივით ჩამისაფრდა.

11გააუკუღმართა ჩემი გზები და დამფლითა, არარაობად მაქცია.

12მშვილდი მოჭიმა და ისრის სამიზნედ დამსვა.

13თირკმელებში გამიტარა გესლი თავისი კაპარჭისა.

14მთელი ჩემი ხალხის დასაცინი გავხდი, ყოველდღიური საშაირო,

15სიმწარით გამაძღო, ნაღვლით დამათრო.

16ქვით ჩამიფხვნა კბილები, ნაცარი მაჭამა.

17მშვიდობა გაშორდა ჩემს სულს, დამავიწყდა კეთილდღეობა.

18და ვთქვი: წახდა ჩემი ძალა და იმედი უფლისგან.

19გაიხსენე, უფალო, ჩემი უბედურება და ტანჯვა და სიმწარე.

20კარგად ახსოვს ეს ჩემს სულს და მიღონდება სული.

21ამას ვპასუხობ ჩემს გულს, ამის გამო ვესავ მას:

22უფლის მადლით არ გავქრით, რადგან მისი გულმოწყალება არ დასრულებულა.

23განახლდებიან ისინი ყოველ დილით, დიდია შენი ერთგულება.

24ჩემი ხვედრია უფალი, – ამბობს ჩემი სული, – ამიტომაც ვესავ მას.

25კეთილია უფალი მისი მოსავისთვის, მისი მაძიებელი სულისათვის.

26სიკეთე მას, ვინც მოთმინებით ელოდება უფლისგან ხსნას.

27სიკეთე კაცს, რომელმაც ზიდა თავისი უღელი სიყმაწვილეში;

28რომელიც განმარტოებით ზის და დუმს, რადგან უფალმა დაადგა მას იგი.

29მიწას ეხება ბაგეებით ამ ფიქრით: იქნებ კიდევ არისო იმედი.

30ლოყა მიუშვიროს თავის მცემელს, გაძღეს საყვედურებით.

31რადგან არ მიატოვებს უფალი სამუდამოდ.

32რადგან, თუ დაამწუხრებს, შეიბრალებს კიდეც თავისი დიდი მოწყალებით.

33რადგან არა თავისი ნებით აყენებს ის ტანჯვას და ამწუხრებს ადამიანის ძეთ,

34რომ გათელოს თავის ფეხქვეშ ქვეყნის ყველა პყრობილი,

35რომ გაამრუდოს კაცის სამართალი უზენაესის წინაშე,

36რომ გააბათილოს ადამიანი მის საქმეში – არ ხედავს ამას უფალი?

37ვინ არის, რომ თქვა და შესრულდა, განა უფალს არ უბრძანებია?

38განა უზენაესის ბაგეებიდან არ გამოდის უბედურებაცა და სიკეთეც?

39რატომ ჩივის ცოცხალი ადამიანი თავისი ცოდვების სასჯელის გამო?

40მოვიძიოთ ჩვენი გზები და გამოვიძიოთ და მივუბრუნდეთ უფალს.

41ხელით ავწიოთ ჩვენი გულები ღმერთისაკენ ზეცაში.

42ჩვენ შეგცოდეთ და გეურჩებოდით, შენ ეს არ გვაპატიე.

43შენ შეიმოსე რისხვით და გვდევნე, გვხოცავდი და არ გვიბრალებდი.

44შენ ქუფრ ღრუბლებში, გაეხვიე, რათა არ მოეღწია შენამდე ჩვენს ლოცვას.

45ნაგვად და სისაძაგლედ გვაქციე ხალხებს შორის.

46პირი დააღო ჩვენზე ყველა ჩვენმა მტერმა.

47შიში და ორმო წილად გვხვდა, ნგრევა და შემუსვრა.

48ნაკადულებად მდის ცრემლები ჩემი ერის ასულის დაღუპვის გამო.

49თვალთაგან ცრემლი მდის უწყვეტ ნაკადად,

50ვიდრე გადმოხედავდეს უფალი ზეციდან და დაინახავდეს.

51სულს მიმწუხრებს ჩემი თვალი ჩემი ქალაქის ყველა ასულის გამო.

52გაძლიერდნენ ჩემი მტრები, რათა უცოდველი ჩიტივით მომინადირონ.

53მღვიმეში ჩაკლეს ჩემი სიცოცხლე და ქვით ჩამქოლეს.

54თავზე გადამიარეს წყლებმა და ვთქვი: დავიღუპე-მეთქი.

55ქვესკნელიდან ვუხმობდი შენს სახელს, უფალო.

56შენ გესმოდა ჩემი ხმა; ნუ დაიმძიმებ ყურებს ჩემი სულთქმის მოსასმენად, ჩემი ღაღადების გასაგონად.

57შენ მიახლოვდებოდი იმ დღეს, როდესაც მოგიხმობდი და მანუგეშებდი: ნუ გეშინისო.

58შენ იცავდი, უფალო, ჩემი სულის საქმეს; შენ იხსენი ჩემი სიცოცხლე.

59შენ ხედავ, უფალო, როგორ უსამართლოდ მექცევიან, განსაჯე ჩემი საქმე.

60შენ ხედავ მთელ მათ შურისგებას, მათ ზრახვებს ჩემს მიმართ.

61შენ გესმის, უფალო, როგორ მაგინებენ, რას განიზრახავენ ჩემს წინააღმდეგ,

62რას ამბობენ ჩემს მომხდურთა ბაგენი, რა ხრიკებს აწყობენ ჩემს წინააღმდეგ დღენიადაგ.

63შეხედე, სხედან თუ დგანან, მე დამცინიან თავიანთი სიმღერებით.

64მიაგე მისაგებელი მათი, უფალო, მათი ხელმრუდობისთვის.

65დაუბნელე მათ გული, შენი წყევლა იყოს მათზე.

66დევნე ისინი რისხვით და გაანადგურე უფლის ცის ქვეშ.