Lamentations 5

Georgian 2013 (ბიბლია)

← Chapter 4 Jump to:

1გაიხსენე, უფალო, რა დაგვემართა ჩვენ, გადმოიხედე და იხილე როგორ გვათრევენ და გვაგინებენ.

2ჩვენი სამკვიდრო უცხოებს დარჩათ, ჩვენი სახლები – გადამთიელებს.

3დავობლდით, უმამოდ დავრჩით; ჩვენი დედები ქვრივებად სხედან.

4ჩვენსავე წყალს ვერცხლის ფასადა ვსვამთ; ჩვენი ტყის შეშაც სასყიდელი გაგვიხდა.

5ქედზე უღელდადგმულებს გვერეკებიან; ქანცი გაგვწყდა და შვება არსაიდანაა.

6ეგვიპტისკენ ხელს ვიწვდით კავშირის შესაკვრელად; აშურისკენ – პურით გასაძღომად.

7ჩვენმა მამებმა შესცოდეს, ისინი ახლა ცოცხლები აღარ არიან და ჩვენ უნდა ვზიდოთ მათი ცოდვის ტვირთი.

8მონები გაგვიბატონდნენ და არავინ არის, რომ მათი ხელიდან დაგვიხსნას.

9მახვილის საფრთხის ფასად ვშოულობთ პურს უდაბნოში.

10თონესავით გვიხურს კანი შიმშილის ცხელებით.

11გააუპატიურეს ჩვენი ქალები სიონში და ქალწულები – იუდეის ქალაქებში.

12მთავრები ჩამოახრჩვეს და უხუცესებს პატივი აჰყარეს.

13ჭაბუკებს დოლაბებს ატრიალებინებენ და ყმაწვილებს შეშის ზიდვით სულს ხდიან.

14მოხუცები კარიბჭესთან აღარ სხედან და ჭაბუკებმა შეწყვიტეს სიმღერა.

15შეწყდა მხიარულება ჩვენი გულისა, გლოვად იქცა ჩვენი ფერხულები.

16გვირგვინები მოგვეხადა თავზე, ვაი ჩვენ, რომ შევცოდეთ!

17ამიტომაც წუხს ჩვენი გული, ამიტომაც დაგვიბნელდა თვალები,

18რომ აოხრდა სიონის მთა და მელები დაშლიგინებენ იქ.

19შენ კი საუკუნოდ მყოფობ უფალო, შენი ტახტი – თაობიდან თაობამდე.

20რატომ დაგვივიწყე სამუდამოდ, რატომ დაგვტოვე ასე დიდხანს?

21მოგვაქციე, უფალო, შენსკენ და ჩვენც მოვბრუნდებით; განაახლე ჩვენი დღეები, როგორც უწინ იყო!

22ნუთუ საბოლოოდ მოგვიძულე და მეტისმეტად მრისხანებ ჩვენზე?

← Chapter 4 Jump to: