Exodus 32

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1ពេលប្រជា‌ជនឃើញថា លោកម៉ូសេក្រចុះមកពីលើភ្នំវិញ ពួក‌គេប្រមូលគ្នាមកជួបលោកអើរ៉ុន ហើយពោលថា៖ «សូមលោកឆ្លាក់ធ្វើព្រះឲ្យយើងខ្ញុំ ដើម្បីនាំមុខយើងខ្ញុំ ដ្បិតលោកម៉ូសេជាអ្នកដែលបាននាំយើងចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមកនោះ យើងខ្ញុំមិនដឹងជាលោកមានគ្រោះថ្នាក់អ្វីទេ»។

2លោកអើរ៉ុនតបទៅគេថា៖ «ដូច្នេះ ចូរដោះក្រវិលមាសពីត្រចៀកប្រពន្ធ និងកូនប្រុសកូនស្រីរបស់អ្នករាល់គ្នា យកមកឲ្យខ្ញុំ»។

3ដូច្នេះ ប្រជាជនក៏ដោះក្រវិលមាសដែលនៅត្រចៀករបស់ពួក‌គេ យកទៅប្រគល់ឲ្យលោកអើរ៉ុន។

4លោកទទួលយកមាសពីដៃរបស់ពួក‌គេ ទៅចាក់ក្នុងពុម្ព សិតធ្វើជារូបកូនគោ រួចគេប្រកាសថា៖ «ឱអ៊ី‌ស្រា‌អែលអើយ នេះហើយជាព្រះរបស់អ្នក ដែលបាននាំអ្នកចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមក!»។

5កាលលោកអើរ៉ុនឃើញដូច្នេះ លោកក៏សង់អាស‌នាមួយនៅមុខរូបនោះ រួចស្រែកប្រកាសថា៖ «នៅថ្ងៃស្អែកនឹងមានពិធីបុណ្យថ្វាយព្រះ‌យេហូវ៉ា»។

6លុះស្អែកឡើង ប្រជាជានទាំងអស់ក្រោកឡើងពីព្រលឹម ទៅថ្វាយតង្វាយដុត និងតង្វាយមេត្រី ហើយគេក៏នាំគ្នាអង្គុយស៊ីផឹក រួចក្រោកឡើងលេងសប្បាយ។

7ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកម៉ូសេថា៖ «ចុះទៅវិញ ដ្បិតប្រជា‌ជនរបស់អ្នក ដែលអ្នកបាននាំចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមក បានប្រព្រឹត្តបង្ខូចផ្លូវរបស់ខ្លួនហើយ

8ពួក‌គេរហ័សនឹងងាកបែរចេញពីផ្លូវដែលយើងបានបង្គាប់ពួក‌គេ គឺពួក‌គេបានសិតធ្វើរូបកូនគោ ហើយនាំគ្នាក្រាបថ្វាយបង្គំរូបនោះ រួចបានថ្វាយយញ្ញ‌បូជា ដោយប្រកាសថា "ឱអ៊ី‌ស្រា‌អែលអើយ នេះហើយជាព្រះរបស់អ្នក ដែលបាននាំអ្នកចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមក"»។

9ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកម៉ូសេថា៖ «យើងបានឃើញហើយថា ប្រជា‌ជននេះជាមនុស្សក្បាលរឹង។

10ឥឡូវនេះ ទុកឲ្យយើងចុះ ដើម្បីឲ្យសេចក្ដីក្រោធរបស់យើងបានឆេះក្តៅឡើងទាស់នឹងគេ ហើយឲ្យយើងបានបំផ្លាញគេឲ្យសាបសូន្យ រួចយើងនឹងធ្វើឲ្យមាននគរមួយធំកើតចេញពីអ្នកវិញ»។

11ប៉ុន្តែ លោកម៉ូសេទូលអង្វរព្រះ‌យេហូវ៉ា ជាព្រះរបស់លោកថា៖ «ឱព្រះ‌យេហូវ៉ាអើយ ហេតុអ្វីបានជាព្រះ‌អង្គមានសេចក្ដីក្រោធក្តៅទាស់នឹងប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ព្រះ‌អង្គ ដែលព្រះ‌អង្គបាននាំចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមក ដោយព្រះ‌ចេស្តាដ៏អស្ចារ្យ និងដោយព្រះ‌ហស្តខ្លាំងពូកែដូច្នេះ?

12ហេតុអ្វីបានជាព្រះ‌អង្គបើកឱកាសឲ្យសាសន៍អេស៊ីព្ទពោលថា "ព្រះ‌អង្គបាននាំពួក‌គេចេញទៅដោយបំណងអាក្រក់ ដើម្បីសម្លាប់ពួក‌គេនៅតាមភ្នំ ហើយបំផ្លាញគេឲ្យអស់ពីផែន‌ដី"ដូច្នេះ? សូមព្រះ‌អង្គបង្វែរសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះ‌អង្គ ហើយប្រែព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ ដែលព្រះ‌អង្គបានគិតធ្វើឲ្យប្រជា‌រាស្ត្រព្រះ‌អង្គអន្តរាយនោះទៅ។

13សូមនឹកចាំពីលោកអ័ប្រា‌ហាំ លោកអ៊ីសាក និងលោកអ៊ី‌ស្រា‌អែល ជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះ‌អង្គ ដែលព្រះ‌អង្គបានស្បថនឹងលោកទាំងនោះ ដោយព្រះ‌អង្គទ្រង់ថា "យើងនឹងចម្រើនពូជអ្នកឲ្យបានដូចជាផ្កាយនៅលើមេឃ ឯស្រុកទាំងនេះដែលយើងបានសន្យាថានឹងឲ្យដល់ពូជពង្សរបស់អ្នក ហើយពួក‌គេនឹងទទួលស្រុកនោះទុកជាមត៌ក‌រហូតតទៅ"»។

14ព្រះ‌យេហូវ៉ាក៏ប្រែព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ លែងគិតធ្វើឲ្យប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ព្រះ‌អង្គអន្តរាយចេញទៅ។

15លោកម៉ូសេក៏ចុះពីលើភ្នំ មានទាំងបន្ទះថ្មនៃសេចក្ដីសញ្ញា ពីរផ្ទាំង កាន់ជាប់នៅដៃ បន្ទះថ្មទាំងពីរនោះមានអក្សរទាំងសងខាង គឺខាងមុខ និងខាងខ្នង។

16បន្ទះថ្មនេះជាស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះ ហើយអក្សរដែលចែងនៅលើបន្ទះថ្មទាំងពីរនោះ ជាអក្សរដែលព្រះ‌អង្គចារ។

17កាលយ៉ូស្វេបានឮសូរសំឡេងរបស់ប្រជា‌ជនដែលគេនាំគ្នាស្រែកដូច្នោះ គាត់ក៏ជម្រាបលោកម៉ូសេថា៖ «មានឮសូរចម្បាំងនៅក្នុងជំរំ»។

18ប៉ុន្ដែ លោកម៉ូសេឆ្លើយថា៖ «នេះមិនមែនជាសូរសម្រែករបស់ពួកដែលឈ្នះ ឬសូរសម្រែករបស់ពួកអ្នកដែលចាញ់ទេ តែខ្ញុំឮសូរសំឡេងច្រៀងទេតើ»។

19កាលលោកបានមកដល់ជិតជំរំ ឃើញរូបកូនគោ ហើយឃើញគេកំពុងតែលោតរាំលេង លោកម៉ូសេកើតមានកំហឹងជាខ្លាំង រួចលោកក៏បោះបន្ទះថ្មចេញពីដៃ ហើយបោកបំបែកនៅជើងភ្នំ។

20លោកយករូបកូនគោដែលពួក‌គេបានធ្វើទៅដុតក្នុងភ្លើង កិនឲ្យម៉ដ្តដូចម្សៅ រួចបាចចោលទៅលើទឹក ហើយបង្ខំឲ្យកូនចៅអ៊ី‌ស្រា‌អែលផឹក។

21លោកម៉ូសេសួរលោកអើរ៉ុនថា៖ «តើប្រជាជនបានធ្វើអ្វីដល់បង បានជាបងបណ្ដោយឲ្យគេប្រព្រឹត្តអំពើបាបយ៉ាងធ្ងន់ដូច្នេះ?»

22លោកអើរ៉ុនឆ្លើយថា៖ «សូមលោកម្ចាស់កុំខឹងក្តៅឡើយ លោកក៏ជ្រាបហើយថា ប្រជាជននេះជាមនុស្សដែលចូលចិត្តតែខាងផ្លូវអាក្រក់។

23ពួក‌គេនាំគ្នាប្រាប់ខ្ញុំថា "សូមលោកឆ្លាក់ធ្វើព្រះឲ្យយើងខ្ញុំ ដើម្បីនាំមុខយើងខ្ញុំ ដ្បិតលោកម៉ូសេ ជាអ្នកដែលនាំបានយើងចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមកនោះ យើងខ្ញុំមិនដឹងជាលោកមានគ្រោះថ្នាក់អ្វីទេ"។

24ខ្ញុំបានប្រាប់ពួក‌គេថា "ដូច្នេះ អ្នកណាដែលមានមាស ចូរដោះយកមក" គេក៏ប្រគល់មកខ្ញុំ ហើយខ្ញុំក៏បោះវាទៅក្នុងភ្លើង ស្រាប់តែចេញជារូបកូនគោនេះមក!»។

25កាលលោកម៉ូសេឃើញថា ប្រជា‌ជនបានផ្តាច់សេចក្ដីបង្ខាំងចោលហើយ (ដ្បិតលោកអើរ៉ុនបានបណ្ដោយឲ្យគេផ្ដាច់សេចក្ដីបង្ខាំង ព្រមទាំងបើកឱកាសឲ្យខ្មាំងសត្រូវមើលងាយ)

26នោះលោកម៉ូសេក៏ទៅឈរនៅមាត់ទ្វារជំរំ ហើយប្រកាសថា៖ «អ្នកណាដែលនៅខាងព្រះ‌យេហូវ៉ា ត្រូវមកឯខ្ញុំ!» នោះកូនចៅលេវីទាំងអស់ក៏នាំគ្នាចូលមកឯលោក។

27លោកមានប្រសាសន៍ទៅគេថា៖ «ព្រះ‌យេហូវ៉ា ជាព្រះនៃអ៊ីស្រា‌អែល មានព្រះ‌បន្ទូលដូច្នេះ "ចូរអ្នករាល់គ្នាក្រវាត់ដាវនៅចង្កេះ ដើរទៅមកក្នុងជំរំ ពីទ្វារមួយទៅទ្វារមួយ ហើយសម្លាប់បង‌ប្អូន មិត្តភក្តិ និងអ្នកជិតខាងរបស់ខ្លួនទៅ"»។

28កូនចៅលេវីក៏ធ្វើតាមបង្គាប់លោកម៉ូសេ ហើយនៅថ្ងៃនោះ មានមនុស្សស្លាប់ប្រមាណបីពាន់នាក់។

29លោកម៉ូសេប្រាប់ថា៖ «ថ្ងៃនេះ អ្នករាល់គ្នាបានថ្វាយខ្លួនដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ដើម្បីឲ្យព្រះ‌អង្គបានប្រទានពរអ្នករាល់គ្នានៅថ្ងៃនេះ ដ្បិតគ្រប់គ្នាបានទាស់នឹងកូន ព្រមទាំងបង‌ប្អូនរបស់ខ្លួន»។

30លុះស្អែកឡើង លោកម៉ូសេមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ប្រជា‌ជនថា៖ «អ្នករាល់គ្នាបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបយ៉ាងធ្ងន់ តែឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងឡើងទៅឯព្រះ‌យេហូវ៉ា ប្រហែលជាខ្ញុំអាចសូមឲ្យព្រះ‌អង្គលើកលែងទោសឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានរួចពីបាប»។

31ដូច្នេះ លោកម៉ូសេត្រឡប់ទៅឯព្រះ‌យេហូវ៉ា ហើយទូលថា៖ «ប្រជា‌ជននេះបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបធ្ងន់ណាស់ គឺពួក‌គេបានឆ្លាក់ធ្វើព្រះពីមាសសម្រាប់ខ្លួនគេ។

32ប៉ុន្ដែ ឥឡូវនេះ សូមព្រះ‌អង្គអត់ទោសអំពើបាបរបស់ពួក‌គេផង បើមិនដូច្នោះទេ សូមលុបឈ្មោះទូល‌បង្គំចេញពីបញ្ជីដែលព្រះ‌អង្គបានកត់ទុកនោះទៅ»។

33ប៉ុន្ដែ ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកម៉ូសេថា៖ «អ្នកណាដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបទាស់នឹងយើង នោះយើងនឹងលុបឈ្មោះអ្នកនោះចេញពីបញ្ជីរបស់យើង។

34ដូច្នេះ ឥឡូវនេះ ចូរទៅចុះ ហើយនាំប្រជា‌ជនទៅកន្លែងដែលយើងបានប្រាប់អ្នក ទេវតារបស់យើងនឹងនាំមុខអ្នក។ ប៉ុន្តែ នៅថ្ងៃដែលយើងនឹងមកជំនុំ‌ជម្រះ នោះយើងនឹងដាក់ទោសពួក‌គេ ព្រោះតែអំពើបាបដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត»។

35ពេលនោះ ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានចាត់គ្រោះកាចមកលើប្រជា‌ជន ព្រោះពួក‌គេបានធ្វើរូបកូនគោដែលលោកអើរ៉ុនបានសិតឲ្យ។

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →