John 5

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ក្រោយមក មានបុណ្យមួយរបស់សាសន៍យូដា ហើយព្រះ‌យេស៊ូវយាងឡើងទៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម។

2នៅក្រុងយេរូ‌សាឡិម ជិតទ្វារចៀម មានស្រះមួយ ដែលភាសាហេព្រើរហៅថា បេថែស‌ដា ស្រះនោះមានថែវប្រាំ។

3មានមនុស្សដេកនៅក្នុងសាលាទាំងនោះជាច្រើន ខ្លះឈឺ ខ្លះខ្វាក់ ខ្លះខ្វិន ខ្លះស្វិត [គេរង់ចាំទឹកកម្រើកឡើង

4ដ្បិតមានពេលមួយ ទេវតានៃព្រះ‌អម្ចាស់ចុះមកកូរទឹកក្នុងស្រះនោះ ហើយអ្នកណាដែលចុះទៅបានមុនគេនឹងជាស្អាត ទោះបើមានជំងឺអ្វីក៏ដោយ។]

5នៅទីនោះមានបុរសម្នាក់ ដែលឈឺសាមសិប‌ប្រាំបីឆ្នាំមកហើយ

6កាលព្រះ‌យេស៊ូវទតឃើញគាត់ដេកនៅទីនោះ ហើយជ្រាបថា គាត់ឈឺដូច្នោះយូរមកហើយ ទ្រង់ក៏មានព្រះ‌បន្ទូលសួរគាត់ថា៖ «តើអ្នកចង់ជាឬទេ?»

7អ្នកជំងឺនោះទូលព្រះ‌អង្គថា៖ «លោកម្ចាស់អើយ ពេលណាដែលទឹកកម្រើកឡើង គ្មានអ្នកណាដាក់ខ្ញុំទៅក្នុងស្រះទេ ហើយពេលខ្ញុំកំពុងចុះ នោះមានម្នាក់ចុះទៅមុនខ្ញុំរហូត»។

8ព្រះ‌យេស៊ូវមានព្រះ‌បន្ទូលទៅគាត់ថា៖ «ចូរក្រោកឡើង យកកន្ទេលរបស់អ្នក ហើយដើរទៅ»។

9ស្រាប់តែអ្នកនោះបានជាភ្លាម ហើយយកកន្ទេលរបស់ខ្លួនដើរទៅ។ ថ្ងៃនោះជាថ្ងៃសប្ប័ទ។

10ដូច្នេះ ពួកសាសន៍យូដានិយាយទៅអ្នកដែលបានជានោះថា៖ «ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃសប្ប័ទ អ្នកគ្មានច្បាប់នឹងលីកន្ទេលរបស់អ្នកទេ»។

11គាត់ឆ្លើយទៅគេថា៖ «លោកដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំជា បង្គាប់ថា "ចូរយកកន្ទេលរបស់អ្នក ហើយដើរទៅ"»។

12គេសួរគាត់ថា៖ «តើអ្នកណាប្រាប់អ្នកថា "ចូរយកកន្ទេល ហើយដើរទៅ" ដូច្នេះ?»

13តែអ្នកដែលបានជា មិនស្គាល់ថាអ្នកណាទេ ព្រោះព្រះ‌យេស៊ូវយាងចេញពីបណ្តា‌ជនដែលនៅទីនោះផុតទៅហើយ។

14ក្រោយមក ព្រះ‌យេស៊ូវឃើញគាត់នៅក្នុងព្រះ‌វិហារ ក៏មានព្រះ‌បន្ទូលទៅគាត់ថា៖ «មើល៍ អ្នកបានជាហើយ កុំធ្វើបាបទៀត ក្រែងអ្នកមានសេចក្តីអាក្រក់ជាងមុន»។

15អ្នកនោះក៏ចេញទៅប្រាប់ពួកសាសន៍យូដា ឲ្យដឹងថា គឺព្រះ‌យេស៊ូវដែលប្រោសគាត់ឲ្យជា។

16ហេតុនោះហើយបានជាពួកសាសន៍យូដា ចាប់ផ្តើមបៀត‌បៀនព្រះ‌យេស៊ូវ ព្រោះព្រះ‌អង្គធ្វើការនៅថ្ងៃសប្ប័ទ។

17ប៉ុន្តែ ព្រះ‌យេស៊ូវឆ្លើយទៅគេថា៖ «ព្រះ‌វរបិតាខ្ញុំ ទ្រង់ធ្វើការដរាបមកដល់ឥឡូវនេះ ហើយខ្ញុំក៏ធ្វើការដែរ»។

18ដោយហេតុនេះ ពួកសាសន៍យូដារកសម្លាប់ព្រះ‌អង្គរឹតតែខ្លាំងឡើង ព្រោះព្រះ‌អង្គមិនមែនគ្រាន់តែរំលងច្បាប់ថ្ងៃសប្ប័ទប៉ុណ្ណោះទេ គឺថែមទាំងហៅព្រះថា ជាព្រះ‌វរបិតារបស់ព្រះ‌អង្គផ្ទាល់ ហើយលើកអង្គទ្រង់ស្មើនឹងព្រះទៀតផង។

19ដូច្នេះ ព្រះ‌យេស៊ូវមានព្រះ‌បន្ទូលទៅគេថា៖ «ប្រាកដមែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា ព្រះ‌រាជ‌បុត្រាពុំអាចធ្វើអ្វី ដោយអង្គទ្រង់ផ្ទាល់បានឡើយ គឺធ្វើតែកិច្ច‌ការណា ដែលឃើញព្រះ‌វរបិតាធ្វើប៉ុណ្ណោះ ដ្បិតកិច្ច‌ការអ្វីដែលព្រះ‌វរបិតាធ្វើ ព្រះ‌រាជ‌បុត្រាក៏ធ្វើកិច្ច‌ការនោះដែរ។

20ដ្បិតព្រះ‌វរបិតាស្រឡាញ់ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា ហើយបង្ហាញឲ្យព្រះ‌រាជ‌បុត្រាឃើញ អស់ទាំងកិច្ច‌ការដែលព្រះ‌អង្គធ្វើ ព្រះ‌អង្គនឹងបង្ហាញឲ្យឃើញធំលើសជាងកិច្ច‌ការទាំងនេះទៅទៀត ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាមានសេចក្តីអស្ចារ្យ។

21ដូចដែលព្រះ‌វរបិតាប្រោសមនុស្សស្លាប់ ឲ្យមានជីវិតរស់ឡើងវិញយ៉ាងណា ព្រះ‌រាជ‌បុត្រាក៏ប្រទានជីវិតដល់អ្នកណា ដែលព្រះ‌អង្គសព្វព្រះ‌ហឫ‌ទ័យយ៉ាងនោះដែរ។

22ព្រះ‌វរបិតាមិនជំនុំ‌ជម្រះអ្នកណាទេ តែព្រះ‌អង្គបានប្រគល់គ្រប់ទាំងការជំនុំ‌ជម្រះ ដល់ព្រះ‌រាជ‌បុត្រាវិញ

23ដើម្បីឲ្យមនុស្សទាំងអស់គោរពប្រតិបត្តិព្រះ‌រាជ‌បុត្រា ដូចជាគោរពប្រតិបត្តិព្រះ‌វរបិតាដែរ។ អ្នកណាដែលមិនគោរពប្រតិបត្តិព្រះ‌រាជបុត្រា អ្នកនោះក៏មិនគោរពប្រតិបត្តិព្រះ‌វរបិតា ដែលចាត់ព្រះ‌អង្គឲ្យមកដែរ។

24ប្រាកដមែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា អ្នកណាដែលស្តាប់ពាក្យខ្ញុំ ហើយជឿដល់ព្រះ‌អង្គដែលចាត់ខ្ញុំឲ្យមក អ្នកនោះមានជីវិតអស់កល្បជា‌និច្ច ហើយមិនត្រូវជំនុំ‌ជម្រះឡើយ គឺបានរួចផុតពីសេចក្តីស្លាប់ទៅដល់ជីវិតវិញ។

25ប្រាកដមែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា ពេលវេលានោះនឹងមកដល់ គឺឥឡូវនេះហើយ ដែលមនុស្សស្លាប់នឹងឮសំឡេងព្រះ‌រាជ‌បុត្រារបស់ព្រះ ហើយអស់អ្នកណាដែលឮនឹងបានរស់។

26ដ្បិតដែលព្រះ‌វរបិតាមានជីវិតក្នុងអង្គទ្រង់យ៉ាងណា ព្រះ‌អង្គក៏បានប្រទានឲ្យព្រះ‌រាជ‌បុត្រាមានជីវិត ក្នុងអង្គទ្រង់យ៉ាងនោះដែរ

27ហើយព្រះ‌វរបិតាបានប្រទានឲ្យព្រះ‌រាជ‌បុត្រា មានអំណាចជំនុំ‌ជម្រះ ព្រោះព្រះ‌អង្គជាកូនមនុស្ស។

28កុំឲ្យឆ្ងល់ពីសេចក្តីនេះឡើយ ដ្បិតពេលវេលានោះនឹងមកដល់ ដែលអស់ទាំងខ្មោចនៅក្នុងផ្នូរនឹងឮសំឡេងព្រះ‌អង្គ ហើយចេញមក។

29អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តល្អ គេនឹងរស់ឡើងវិញឲ្យបានជីវិត ហើយពួកអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តអាក្រក់ គេនឹងរស់ឡើងវិញឲ្យជាប់មានទោស»។

30«ខ្ញុំមិនអាចធ្វើអ្វីដោយខ្លួនខ្ញុំបានទេ ខ្ញុំជំនុំ‌ជម្រះតាមដែលខ្ញុំឮ ហើយការជំនុំ‌ជម្រះរបស់ខ្ញុំសុចរិត ព្រោះខ្ញុំមិនធ្វើតាមបំណងចិត្តខ្ញុំទ្បើយ គឺតាមព្រះ‌ហឫ‌ទ័យរបស់ព្រះ‌អង្គដែលចាត់ខ្ញុំឲ្យមក។

31ប្រសិន‌បើខ្ញុំធ្វើបន្ទាល់ពីខ្លួនខ្ញុំ បន្ទាល់របស់ខ្ញុំមិនពិតទេ។

32ប៉ុន្តែ មានម្នាក់ទៀតដែលធ្វើបន្ទាល់អំពីខ្ញុំ ហើយខ្ញុំដឹងថា បន្ទាល់ដែលអ្នកនោះថ្លែងអំពីខ្ញុំ នោះពិតប្រាកដមែន។

33អ្នករាល់គ្នាបានចាត់គេឲ្យទៅរកលោកយ៉ូហាន ហើយលោកក៏ធ្វើបន្ទាល់តាមសេចក្តីពិត។

34បន្ទាល់ដែលខ្ញុំទទួលមិនមែនមកពីមនុស្សទេ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំនិយាយសេចក្តីទាំងនេះ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានសង្គ្រោះ។

35ឯលោកយ៉ូហាន លោកជាចង្កៀងដែលឆេះ ហើយភ្លឺ អ្នករាល់គ្នាក៏ចូលចិត្ត អរសប្បាយក្នុងពន្លឺរបស់លោកមួយគ្រាដែរ។

36ប៉ុន្តែ ខ្ញុំមានបន្ទាល់ វិសេសជាងបន្ទាល់របស់លោកយ៉ូហានទៅទៀត ព្រោះកិច្ច‌ការដែលព្រះ‌វរបិតាបានប្រគល់ឲ្យខ្ញុំបង្ហើយ គឺកិច្ច‌ការដែលខ្ញុំធ្វើនេះហើយ ដែលធ្វើបន្ទាល់អំពីខ្ញុំថា ព្រះ‌វរបិតាបានចាត់ខ្ញុំឲ្យមក។

37ព្រះ‌វរបិតាដែលចាត់ខ្ញុំឲ្យមក ទ្រង់បានធ្វើបន្ទាល់អំពីខ្ញុំ ហើយអ្នករាល់គ្នាមិនដែលឮសំឡេងព្រះ‌អង្គ ក៏មិនដែលឃើញរូបរាងព្រះ‌អង្គផង។

38អ្នករាល់គ្នាគ្មានព្រះ‌បន្ទូលរបស់ព្រះ‌អង្គ នៅជាប់ក្នុងខ្លួនសោះ ព្រោះអ្នករាល់គ្នាមិនជឿព្រះ‌អង្គ ដែលព្រះ‌វរបិតាបានចាត់ឲ្យមក។

39អ្នករាល់គ្នាសិក្សាគម្ពីរ ដោយស្មានថា បានជីវិតអស់កល្បជា‌និច្ចពីគម្ពីរនោះ ដ្បិតគម្ពីរនោះហើយ ដែលធ្វើបន្ទាល់អំពីខ្ញុំ

40តែអ្នករាល់គ្នាមិនព្រមមករកខ្ញុំ ឲ្យបានជីវិតឡើយ។

41ខ្ញុំមិនទទួលកិត្តិសព្ទពីមនុស្សទេ។

42ប៉ុន្តែ ខ្ញុំដឹងថា អ្នករាល់គ្នាគ្មានសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះនៅក្នុងខ្លួនសោះ។

43ខ្ញុំមកក្នុងព្រះ‌នាមរបស់ព្រះ‌វរបិតាខ្ញុំ តែអ្នករាល់គ្នាមិនទទួលខ្ញុំទេ ប្រសិន‌បើមានអ្នកណាម្នាក់ទៀតមក ក្នុងនាមរបស់គេ អ្នករាល់គ្នានឹងទទួលអ្នកនោះវិញ។

44ធ្វើដូចម្តេចឲ្យអ្នករាល់គ្នាជឿបាន បើអ្នករាល់គ្នាទទួលកិត្តិសព្ទតែពីគ្នាទៅវិញទៅមក តែមិនស្វែងរកកិត្តិសព្ទដែលមកពីព្រះ‌អង្គ ជាព្រះតែមួយអង្គដូច្នេះ?

45កុំស្មានថា ខ្ញុំនឹងប្តឹងព្រះ‌វរបិតាពីអ្នករាល់គ្នានោះឡើយ មានម្នាក់ដែលប្តឹងពីអ្នករាល់គ្នាហើយ គឺលោកម៉ូសេ ដែលអ្នករាល់គ្នាយកជាទីសង្ឃឹម។

46ប្រសិន‌បើអ្នករាល់គ្នាជឿដល់លោកម៉ូសេ អ្នករាល់គ្នានឹងជឿដល់ខ្ញុំមិនខាន ព្រោះលោកបានចែងទុកអំពីខ្ញុំ។

47ប៉ុន្តែ បើអ្នករាល់គ្នាមិនជឿសេចក្តីដែលលោកបានចែងទុកមកទេ ធ្វើដូចម្តេចឲ្យអ្នករាល់គ្នាជឿពាក្យរបស់ខ្ញុំបាន?»

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →