1 Kings 21

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1Li Yîzreyêlê li ba qesra Ahavê Padîşahê Sameryayê, rezekî Navotê Yîzreyêlî hebû.

2Ahav ji Navot re got: “Rezê xwe bide min. Bila ji min re bibe bostanê sewzeyan, çimkî ew nêzîkî mala min e. Ezê li cihê wî rezekî çêtir bidim te. Yan jî, heke tu bixwazî ezê heqê wî bi zîvan bidim te.”

3Navot ji Ahav re got: “Xudan neke ku ez milkê bav û kalên xwe bidim te.”

4Ji ber ku Navotê Yîzreyêlî gotibû: “Ez milkê bav û kalên xwe nadim te,” Ahav xeyidî û bi hêrs ket qesra xwe. Li ser nivînan xwe pal da, mirûzê xwe tirş kir û nan nexwar.

5Jina wî Îzabel hat ba wî û jê re got: “Çima wisa aciz î û nan naxwî?”

6Wî jê re got: “Çimkî min ji Navotê Yîzreyêlî re got: ‘Rezê xwe bi zîv bide min an jî li cihê wî ez rezekî din bidim te’ lê wî got: ‘Ez nadim te.’”

7Îzabela jina wî jê re got: “Ma ne tu yî Padîşahê Îsraêlê? Rabe nan bixwe û bila dilê te xweş be. Ezê rezê Navotê Yîzreyêlî bidim te.”

8Bi navê Ahav name nivîsandi, bi mora wî mor kirin û ji rîspî û pêşengên bajarê Navot re şandin.

9Wê di nameyan de wiha nivîsand: “Rojiyekê îlan bikin û Navot jî deynin ser gel.

10Li pêşberê wî du şahidên derewîn bidin rûniştandin. Bila bêjin: ‘Te nalet li padîşah û Xwedê kir’ bila li dijî wî şahidiyê bikin û wî derxin derve. Paşê wî bidin ber keviran û bikujin.”

11Zilamên bajêr, rîspî û pêşengên ku li bajarê wî diman, çawa ku Îzabelê ji wan re nivîsandibû û gotibû kirin. Wekî di nameyan de hat nivîsandin,

12wan rojî îlan kir û Navot danîn ser gel.

13Du şahidên derewîn hatin û li pêşberî wî rûniştin. Wan zilaman li ber gel li ser Navot got: “Navot nalet li padîşah û Xwedê kir.” Bi vî awayî şahidî kirin. Li ser vê yekê wan ew derxist derveyî bajêr, da ber keviran û kuşt.

14Ji Îzabelê re xeber şand û got: “Navot hat kevirkirin û kuştin.”

15Gava Îzabelê bihîst ku Navot hatiye kevirkirin û kuştin, wê ji Ahav re got: “Rabe, rezê ku Navotê Yîzreyêlî nexwest bifiroşe te, ji xwe re bike milk. Çimkî êdî Navot ne sax e, ew mirî ye.”

16Gava Ahav bihîst ku Navot miriye, rabû çû ku rezê wî ji xwe re bike milk.

17Gotina Xudan ji Êlyasê Tîşbeyî re hat û got:

18“Rabe, here Sameryayê ba Ahavê Padîşahê Îsraêlê. Ew di nav rezê Navot de ye. Ew ji bo ku wê derê ji xwe re bike milk li wir e.

19Tê jê re bêjî: ‘Xudan wiha dibêje: Te kuşt û ji xwe re kir milk jî?’ Tê jê re bêjî: ‘Xudan wiha dibêje: Li cihê ku kûçikan xwîna Navot alast, wê li wê derê xwîna te jî bialêsin.’”

20Ahav ji Êlyas re got: “Ya dijminê min, tu hatî dîtina min?” Wî got: “Belê ez hatim dîtina te. Çimkî te xwe firot ku tu tiştên di çavê Xudan de xerab in bikî.

21Xudan dibêje: ‘Ezê xerabiyê bînim serê te û te tune bikim. Ezê çi ciwan çi jî kal hemû mêrên ji ziriyeta Ahav ên li Îsraêlê helak bikim.

22Ezê mala te wek Mala Yarovamê kurê Nevat û wek Mala Baeşayê kurê Ahiya bikim, çimkî te ez hêrs kirim û bi gelê Îsraêl guneh da kirin.’

23“Xudan ji bo Îzabelê jî got: ‘Li ber dîwarê Yîzreyêlê wê kûçik Îzabelê bixwin.’

24Herçî kesên ji malbata Ahav in, gava li bajêr bimirin, wê kûçik wan bixwin. Heke li çolê bimirin wê teyrên ezmanan wan bixwin.”

25Di çavê Xudan de tu kesê wek Ahav ku xwe firotibû xerabiyê tunebû. Îzabela jina wî ew sor dikir.

26Ahav wek Amoriyên ku Xudan li ber gelê Îsraêl qewitandibûn da pey pûtan. Ev karekî kirêt bû.

27Piştî gotinên Êlyas, Ahav cilê xwe veçirand, çûx li xwe kir û rojî girt. Di nav çûxê de raza û da ser riya nefsbiçûkiyê.

28Gotina Xudan ji Êlyasê Tîşbeyî re hat û got:

29“Ahav çawa li ber min nizim bû te dît? Madem li ber min nizim bû, ezê di rojên wî de xerabiyê neşînim. Lê ezê di rojên kurê wî de xerabiyê bişînim ser mala wî.”

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →