1 Kings 22 — Kurdish (Kurmanji Încîl)

4Wî ji Yehoşafat re got: “Tê bi min re şerê Ramot-Gîladê bikî?” Yehoşafat ji Padîşahê Îsraêlê re got: “Min wekî te, gelê min wekî gelê te û hespên min jî wekî hespên xwe bihesibîne.”

5Yehoşafat berdewam kir û ji Padîşahê Îsraêlê re got: “Lê pêşî ji Xudan şîretê bixwaze.”

6Paşê Padîşahê Îsraêlê, bi qasî çar sed pêxember civandin û ji wan re got: “Gelo ez herim şerê Ramot-Gîladê yan neçim?” Wan jê re got: “Rabe here. Wê Reb bajêr bide destê padîşah.”

7Lê Yehoşafat got: “Ji kesên li vir pê ve pêxemberekî din ê Xudan tuneye ku em bi riya wî şîreta Xudan bixwazin?”

8Padîşahê Îsraêlê ji Yehoşafat re got: “Yekî din jî heye. Em dikarin ji Mîxayayê kurê Yîmla şîreta Xudan bixwazin. Lê ez jê nefret dikim, çimkî li ser min qet pêxemberiya xêrê nake. Ew tenê pêxemberiya belayan dike.” Yehoşafat got: “Bila padîşah wisa nebêje.”

9Padîşahê Îsraêlê gazî karmendekî kir û got: “Zû here gazî Mîxayayê kurê Yîmla bike.”

10Padîşahê Îsraêlê û Yehoşafatê Padîşahê Cihûdayê, bi cil û bergên padîşahiyê li ser textên xwe rûniştin ku li ber bêndera dergehê Sameryayê ye. Tevahiya pêxemberan jî li ber wan pêxemberî dikir.

11Sîdqiyayê kurê Kenaena ji xwe re qiloçên hesinî çêkirin û got: “Xudan wiha dibêje: ‘Heta Aramî biqedin tê bi van qiloçan li wan bixî.’”

12Tevahiya pêxemberan bi heman awayî pêxemberî dikir û digot: “Rabe here Ramot-Gîladê û bi ser bikeve! Wê Xudan wan bide destê padîşah!”

13Di vê navberê de qasidê ku ji bo gazî wî bike çûbû ji Mîxaya re got: “Va ye, pêxember bi yek dengî ji padîşah re bi yek dengî gotinên xêrê dikin. Hêvî dikim tu jî gotina xêrê bikî.”

14Mîxaya sond xwar û got: “Bi navê Xudanê Jîndar, Xudan ji min re çi bêje, ezê wê bibêjim.”

15Gava ew hat ba padîşah, padîşah jê re got: “Ya Mîxaya! Gelo em herin şerê Ramot-Gîladê, yan na?” Mîxaya got: “Here! Tê bi ser bikevî. Wê Xudan bajêr bide destê padîşah.”

16Padîşah jê re got: “Ez çend caran bi navê Xudan te bidim sondê ku tu ji bilî rastiyê ji min re tiştekî din nebêjî?”

17Mîxaya bersiva wî da û got: “Min hemû gelê Îsraêl wekî pezê bêşivan ên li serê çiyayan belavbûyî dît û Xudan got: ‘Ew bêxweyî ne. Bila herkes bi xêr û silamet vegere mala xwe.’”

18Padîşahê Îsraêlê ji Yehoşafat re got: “Ma min ji te re negot? Ew li ser min, ne pêxemberiya xêrê, lê tenê pêxemberiya belayan dike.”

19Mîxaya got: “Madem wisa ye guh bide gotina Xudan! Min Xudan dît. Ew li ser textê xwe rûniştiye û tevahiya artêşa ezmanan li çep û rasta wî bû.

20Xudan pirsî û got: ‘Wê kî Ahav bixapîne ku here şerê Ramot-Gîladê û bê kuştin?’ “Hinek wisa, hinek bi awayekî din got.

21Paşê ruhek derket, li ber Xudan sekinî û got: ‘Ez dikarim wî bixapînim.’ “Xudan jê re got: ‘Çawa?’

22“Wî got: ‘Ezê herim û di devê hemû pêxemberên wî de bibim ruhekî xapînok.’ “Xudan got: ‘Bila. Tê bixapînî û bi ser bikevî. Here bike!’

23“Va ye Xudan ruhekî xapînok xistiye devê hemû pêxemberên te û Xudan li ser te biryareke xerab daye.”

24Sîdqiyayê kurê Kenana nêzîkî Mîxaya bû û şimaqek li rûyê wî xist û got: “Ruhê Xudan çawa ji ba min rabû ku bi te re bipeyive?”

25Mîxaya got: “Roja ku tu bikevî odeyeke malê ku xwe veşêrî, tê fêm bikî.”

26Padîşahê Îsraêlê got: “Mîxaya bigirin û wî vegerînin ba Amonê serekê bajêr û Yoaşê kurê padîşah.

27Ji wan re bêje: ‘Padîşah wisa dibêje: Wî bavêjin girtîgehê û heta ez bi xêr û silamet vegerim, bi qasî ku nemire tenê av û nên bidinê.’”

28Mîxaya jê re got: “Heke tu esse bi xêr û silamet vegerî, wî çaxî wê bê zanîn ku Xudan bi riya min negotiye.” Wî berdewam kir û got: “Ya gelno, guhdarî bikin!”

29Padîşahê Îsraêlê û Yehoşafatê Padîşahê Cihûdayê çûn Ramot-Gîladê.

30Padîşahê Îsraêlê ji Yehoşafat re got: “Ezê cil û bergên xwe biguherînim û bikevim şer, lê tu cil û bergên xwe yên padîşahiyê li xwe bike.” Bi vî awayî Padîşahê Îsraêlê cilên xwe guhertin û ket şer.

31Padîşahê Aramê ji sî û du fermandarên erebeyên xwe yên şer re gotibû: “Ne li dijî biçûkan, ne jî li dijî mezinan, lê tenê li dijî Padîşahê Îsraêlê şer bikin.”

32Fermandarên erebeyan Yehoşafat dît û got: “Ev Padîşahê Îsraêlê ye.” Ew bi ser wî de çûn. Li ser vê yekê Yehoşafat kir hewar.

33Gava fermandaran dît ku ew ne Padîşahê Îsraêlê ye, wan dev jê berdan.

34Lê zilamekî bêyî ku nîşan bigire kevan tikand û ji cihê ku zirx digihîjin hev li Padîşahê Îsraêlê xist. Li ser vê yekê padîşah ji ajokarê erebeya xwe re got: “Hefsarê xwe bizivirîne û min ji nava şer derxe, ez birîndar bûm.”

35Şer wê rojê giran bû û padîşah di erebeyê de li ber Aramiyan li ser piyan hat sekinandin. Ew êvarê mir û xwîna wî di nava erebeyê de bû gol.

36Gava roj li ber avabûnê bû ji nava artêşê dengek bilind bû: “Bila herkes vegere cih û warê xwe!”

37Padîşah miribû. Ew anîn Sameryayê û li wir veşartin.

38Erebeya wî li ber Hewza Sameryayê paqij kirin ku fahîşeyan li wir xwe dişûştin. Li gorî gotina Xudan kûçikan xwîna wî alast.

39Qewimînên din ên padîşahiya Ahav û hemû kirinên wî, çawa qesra ku ji diranên fîlan çêkir û hemû bajarên ku wî ava kirin, di Nivîsa Qewimînên Padîşahên Îsraêlê de hatin nivîsandin.

40Ew mir û gihîşt bav û kalên xwe. Kurê wî Ahazya li cihê wî bû padîşah.

41Di sala çaran a Ahavê Padîşahê Îsraêlê de, Yehoşafatê kurê Asa bû Padîşahê Cihûdayê.

42Gava bû padîşah sî û pênc salî bû. Wî li Orşelîmê bîst û pênc salan padîşahî kir. Diya wî Ezûvaya keça Şîlhî bû.

43Ew di hemû riyên Asayê bavê xwe de meşiya. Wî xwe jê neda alî û tiştên di çavê Xudan de rast in kirin. Lê bilindciyên perizînê nehatin rakirin. Gel hê jî li bilindciyan qurban serjê dikirin û bixûr pêdixistin.

44Yehoşafat bi Padîşahê Îsraêlê re aştî kir.

45Qewimînên din ên padîşahiya Yehoşafat, şer û serketinên wî di Nivîsa Qewimînên Padîşahên Cihûdayê de hatin nivîsandin.

46Wî jin û mêrên laşfiroş yên pûtperestiyê ku ji dema Asayê bavê wî mabûn, ji nav welêt rakirin.

47Li Edomê padîşah tune bû. Wekîlek li ser cihê padîşah bû.

48Yehoşafat ji bo ku zêr ji Ofîrê bîne, gemiyên wekî yên Tarşîşê çêkirin. Lê ew neçûn, çimkî gemî li Esyon-Geverê perçe bûn.

49Wê gavê Ahazyayê kurê Ahav ji Yehoşafat re got: “Bila di gemiyan de xulamên min bi xulamên te re herin.” Lê Yehoşafat nexwest.

50Yehoşafat mir û gihîşt bav û kalên xwe. Li Bajarê Dawidê bavkalê xwe, li ba pêşiyên xwe hat veşartin. Kurê wî Yehoram li cihê wî bû padîşah.

51Ahazyayê kurê Ahav, di sala hivdehan a Yehoşafatê Padîşahê Cihûdayê de, li Sameryayê li ser gelê Îsraêl bû padîşah. Wî li ser Îsraêlê du salan padîşahî kir.

52Wî tiştên di çavê Xudan de xerab in, kirin. Ew di riya dê û bavê xwe û riya Yarovamê kurê Nevat de meşiya ku guneh bi gelê Îsraêl dabû kirin.

53Ji Baal re xulamî kir û perizî wî. Li gorî her tiştên ku bavê wî kiriye, wî Xwedayê Îsraêl Xudan hêrs kir.