1 Peter 2

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Niha her xerabiyê û her hîle û durûtiyê, çavnebariyan û hemû îftirayan ji ser xwe bavêjin

2û ger we qenciya Xudan tahm kiribin, mîna pitikên nû bûyî ne,

3bêriya şîrê ruhanî, yê bêhîle bikin, da ku, hûn bona xelasiyê bi wê ve mezin bibin.

4Hûn nêzîkî wî, kevirê ku ji aliyê mirovan ve hatiye red kirin, lê belê li cem Xwedê bijartî û bi rûmet û zindî ye bûn;

5hûn jî bona bi navgîniya Îsa Mesîh, qûrbanên ruhanî yên ji Xwedê re meqbûl in pêşkêş bikin bona bibin kahîntiya pîroz, wekî xaniyek ruhanî bin mîna kevirên zindî têne ava kirin.

6Ji ber ku di Nivîsa Pîroz de tê gotin: A vay, ez kevirekî datînim Siyonê, kevirekî quncikê yê bijartî û qîmetdar. Û yê baweriyê bi wî bîne, dê tu carî nayê şermezar kirin.

7Bona we, yên baweriyê kirine, ev kevira qîmetdar e; lê belê bona bêbaweran: Kevirê ku çêkeran red kirin, a vay, bû kevirê serê quncikê û

8kevirê tilpekî û latê xij bûnê. Ew xij dibin, ji ber ku ji kelamê re îtaet nakin û bona vêya hatine bijartin.

9Lê belê bona ku hûn, xavêna, yê ku we ji tariyê, bangî nûra xwe yî şaşkir kiriye, bang bikin, hûn nîjadek hatiye bijartin, kahînên Qiral, neteweyek pîroz, netawa rasteqîn in;

10demekê hûn ne gel bûn, lê belê niha hûn gelê Xwedê ne û demekê hûn negîhaştibûn dilovaniyê, lê belê hûn niha gîhaştin dilovaniyê.

11Ya xoşewîstno, ez li ber we digerim, ji azweriyên bedenî yên li dijî canê ve şer dikin; wekî xerîb û mêvanan birevin;

12di nav bêbaweran de jiyanek qenc bidomînin; ûsa ku, mîna we xerabiyê kirine, îftira bavên we jî, bila bi dîtina karên we yî qenc, Xwedê, di roja ku nêzîkî wan dibe de bilind bikin.

13Bona navê Xudan, bengî her sazûmana ku di nava mirovan de rayedar hatiye danîn, ji qiralên di ser her tiştî de ne

14û ji waliyên ku bona hewcedarî bibîne yên xerabiyê kirine bi ceza bike û yên qenciyê kirine bi xelat bike, ji aliyê qiral ve hatiye şandin re, bin.

15Ji ber ku xwesteka Xwedê ew e; hûn bi qencîkirina xwe, nezaniya bêaqilan, bêdeng bihêlin;

16mîna mirovên azad bijîn; lê belê azadiya xwe jî bona xerabî kirinê mekin mahne; lê wekî qûlên Xwedê bijîn.

17Hurmetê ji hemû mirovan re bikin. Ji biratiyê hez bikin. Ji Xwedê ve bitirsin, hurmetê ji qiral re bikin!

18Ya xizmetkarno, tenê ne ji efendiyên xwe yî qenc û xûnerm re, lê belê ji yên eks re jî bi birêziyek bêkêmasî îtaet bikin!

19Ji ber ku ger kesek, dema bi neheqiyê êşê bikişîne û li berya Xwedê ji ber ûcdanê baldirêjiyê ji keseran re bike, ev hêja ye.

20Ji ber ku dema hûn bi gunehkirinê kulmikan bixwin, hûn sebir bikin, ma çi rûmeta wê heye? Lê belê ger hûn bi qencîkirinê keseran bikişînin û sebir bikin, li cem Xwedê ev meqbûl e.

21Ji ber ku bona vêya ji we re hate bang kirin; lewre Mesîh jî, bona hûn di şopa wî de biçin, ji bo we keser kişand û ji we re bû mînak.

22Wî guneh nekir, ji devê wî gotinek bi hîle derneket;

23dema xeberan ji wî re dan, wî bi xeberdanê ve bersivê neda; dema keseran dikişand, tu kes tehdît nekir; lê belê doza xwe ji yê ku bi dadî daraz dike re hişt.

24Bona em li hemberî gunehan mirîbin, di oxra rastiyê de bijîn, wî bi xwe gunehên me di xaçê de li ser bedena xwe bar kir; we bi birînên wî şîfa dîtin.

25Ji ber ku hûn mîna pezên ji rê çewt bûne bûn, lê belê niha hûn vegeriyan Şivan û Çavnêriyên canên xwe.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →