1 Thessalonians 2

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Ji ber, ya birano, hûn bi xwe dizanin ku seredana me yî we vala neçûye;

2lê belê mîna ku hûn dizanin, berê me li Fîlîpiyê tahde dîtibûn û heqaretê li me kiribûn jî, li gor bi dijwarî li bersekiniya wan, bona ku Mizgîniya Xwedê ji we re bidin belav kirin, me di Xwedayê xwe de kêfxweşiyê dîtin.

3Ji ber ku teşwîq kirina me ne ji çewtiyan, ne ji mindariyê ye; ne jî bi fenekiyê ye;

4lê belê, ji ber ku ji aliyê Xwedê ve em liyaqî emanet girtina Mizgîniyê hatine dîtin, em ne bona mirovan, bona Xwedanê ku dilê me diceribîne xoşnûd bikin diaxifin.

5Ji ber, mîna ku hûn dizanin, em tu carî bi gotinên xapînokî an jî bi maskekî çavbirçîbûnê veşêre ve nehatin; Xwedê şahde ye.

6Em ne li pey pesnvedanek ji mirovan ve bê bûn, ne ji we, ne ji kesekên din; bi şagirtbûna Mesîh, me dikaribûn ji we re bibûna bar;

7lê belê mîna dayîkekî ku zaroyên xwe dimijîne, têkiliyên me yî bi we re bi dilovanî bû.

8Em ûsa ji dil bi we ve hatibûn girêdan ku, ne tenê Mizgîniya Xwedê, em razî bûn ku heta canê xwe jî bi we re par bikin; ji ber ku me ewqasî ji we hez kir!

9Ji ber ku, ya birano, ked û zehmeta me tê bîra we; bona ku ji we tu kesekî re nebin bargiranî, bi şev û roj em şuxulîn û me Mizgîniya Xwedê ji we re waz da.

10Hûn şahde ne ku têkiliyên me yî yê bi we re, yê bi bawerkiran re çiqasî pîroz, rast û bêqisûr bû; Xwedê jî şahde ye.

11Mîna ku hûn dizanin, têkiliyên bavekî bi zaroyên wî re çawa be, têkiliyên me yî bi her yekî ji we re ûsa bû;

12me dilawêriyê da we, we xemrevîn kirin; me bona hûn li gor Xwedayê ku we bangî serwerî û bilindahiya xwe dike, bijîn, teşwîq kirin.

13Û ji bo vêya em jî bê sekin ji Xwedê re şikir dikin ku, gava we gotina Xwedê ji me bihîst û qebûl kirin, we vêya ne mîna gotina mirovan, lê belê di rastiyê de jî we bi gotin bûna Xwedê wê qebûl kir; ya ku di we bawerkiran de çalak e jî ev e.

14Ji ber ku, ya birano, we Dêrên Xwedê yên li Cihûstanê ne û bi Mesîh Îsa ve girêdayîne ji xwe re mînak girtin; ji ber, mîna ku wan ji Cihûdan ve tengasiyan kişandine, we jî tengasiyan ji hemnîjadên xwe ve kişandin;

15yên ku Xudan Îsa û peyxamberan kuştine û me qewirandin û Xwedê razî nakin û dijberê hemû mirovan in;

16bi vî awayî, bê sekin, guneh li ser gunehên xwe dicivînin; bona xelas bûna wan nahêlin ku em ji netewan re bibêjin. Lê belê xezeba bêdawî daket ser wan!

17Lê belê em, ya birano, di demekî kurt de, ne di dil de, lê di bedenê de li dûrî we man; bi bêrîkirinek mezin, bona ku wecê we dîsa bibînin me hîn zêde xîret kir;

18ji ber ku me, dixwestin ku em werin cem we û ez, Pawlos, min çend cara xwest û Îblîs bû astengê me.

19Ji ber ku hêviya me, an dilxweşiya me, an jî taca ku em bi wê pesnên xwe vedin çî ye? Belê, ma li ber Xudanê me Îsa Mesîh, di hatina wî de ne hûn in?

20Ji ber ku pesnahiya me û dilxweşiya me hûn in!

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →