James 3

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Birayên min, bi zanîna em ê rastî daraziyek hîn jî mezin werin, bila gellekên we nebin mamoste!

2Ji ber ku em hemû gellek xeta dikin. Ger kesek bi gotinên xwe qet xeta meke, ew mirovek kamil e; bi hemû bedena xwe jî dikare.

3Bona ku ji me re îtaet bikin em hefsaran li devê hespan dixin, bi vî awayî em hemû bedenên wan jî vedigerînin.

4A vay, keştî jî ewqas mezin û bi ber bayên bi hêz ve diherikin, lê belê dîsa jî dimenger, dilê wî kîjan alî ve bixwaze bi dimenek biçûk, bi wî alî ve tên vegerandin.

5Bi vî awayî, ziman jî endamekî bedenê ya biçûk e û bi karên mezin ve pesnahiya xwe dike. A vay, pizotek biçûk dikare daristanek çiqas mezin biagir bixe!

6Û ziman agirek, di nava endamên bedenê me de dinyayek xerabiyê ye; hemûya hebûna me gemarî dike. Bi ji cehenemê agirbûna xwe ve çûna jiyana me biagir dixe.

7Ji ber ku her tewr heywanê hov û civîkan, xişok û afirên behrê ji aliyê mirovan ve hatine kedî kirin û tên kedî kirin;

8lê belê tu mirov nikare ziman kedî bike; ew, xerabiyek bêsekin û bi jahrekî dikuje ve tijî ye!

9Em bi wê ve pesna Xudan û Bav didin û em bi wê ve, ji mirovên di mînakiya Xwedê de hatine afirandin re naletê dikin;

10pesnahî û kufir ji eynî devî ve derdikevin. Birayên min, divê ev ûsa nebe!

11Ma kaniyek ji eynî çavî ava şêrîn û tahl diherikîne?

12Birayên min, ma dara hêjîrê dikare zeytûnê, an jî mêwa tirî dikare hêjîrê bide? Çavkaniya ava bi xwê jî ava şêrîn nade.

13Ma di nava we de yê zaniyar û fêhmdar kî ye? Bila bi jiyana xwe yî qenc û bi dilnizmiya ji zaniyariyê ve tê lêkerên xwe yî qenc xuya bike!

14Lê belê ger di dilê we de çavnebarî û komperestî hebe, pesnê xwe nedin û li dijî rastiyê derewan mekin!

15Zaniyariyekî ûsa ne ya ji ezmanan ve daketiye, lê belê zaniyariyekî ji dinê, ji ezitiyê û ji cinan ve hatiye yî.

16Ji ber, li ku derê çavnebarî û xweperestî hebe, li wir tevlihevî û xerabiya her tewrî heye.

17Lê belê zaniyariya ku ji jor ve daketiye, berî her tiştî pak e, pişt re aştîxwaz, mulayîm, bi dilovanî û mêwên qenc ve tijî ye; bê îltimas û bê durûyitî ye.

18Û avakirê aşitiyê, yên di dema aşitiyê de diçînin, dexla rastiyê radikin.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →