John 21

Kurdish Kurmanji Latin (Peymana Nû (Încîl))

← Chapter 20 Jump to:

1Pey vê yekêrʼa Îsa dîsa Xwe li devê gola Teberîyayê nîşanî şagirtêd Xwe kir. Ew bi vî awayî qewimî:

2Şimhʼûn-Petrûs, Tʼûmayê ku jêrʼa digotin «Heval-cêwî», Natanyêlê ji Qanaya Celîlê, kurʼêd Zebedî û du şagirtêd Îsaye din hevrʼa bûn.

3Şimhʼûn-Petrûs wanrʼa got: «Ez diçim ku meʼsîya bigirim». Wana wîrʼa got: «Em jî tʼevî te tên». Hingê ew rʼabûn çûn kʼetine qeyikekê, lê wê şevê tʼu tişt negirtin.

4Sibeh safî bû, Îsa li devê golê sekinî, lê şagirta nizanibû ku Ew Îsa ye.

5Hingê Îsa gote wan: «Lawikno! We tişt negirtîye?» Wana lê vegerʼand û gotinê: «Na».

6Ewî gote wan: «Tʼorʼê bavêjine alîyê qeyikêyî rʼastê hûnê bigirin». Wana jî tʼorʼ avîtê û ji dest gelekbûna meʼsîya nikaribûn ku tʼorʼ bikʼişandana.

7Hingê wî şagirtê ku Îsa jê hʼiz dikir Petrûsrʼa got: «Ew Xudan e!» Gava Şimhʼûn-Petrûs bihîst ku ew Xudan e, kʼinca xwe avîte ser xwe, çimkî ew teʼzî bû û xwe avîte golê.

8Lê şagirtêd mayîn tʼorʼ meʼsîyava kʼişandin û pê qeyikê gihîştine bejê, çimkî ew ne dûr bûn, lê qasî sed mêtirî dûrî bejê bûn.

9Gava ew derkʼetine bejê, wir agirê ji kʼomirê vêxistî dîtin, meʼsî li ser û nan jî li ber.

10Îsa wanrʼa got: «Hinek ji wan meʼsîyêd ku we hêja girtine bînin».

11Şimhʼûn-Petrûs jî kʼete qeyikê û tʼorʼ kʼişande bejê, ya ku sed pêncî sê meʼsîyêd gir têda bûn. Haqas gelek bûn jî, lê dîsa tʼorʼ neqelişî.

12Îsa wanrʼa got: «Werin teʼştê bixwin». Ji şagirta tʼu kesî jî turuş nekir ku jê bipirsîya: «Tu kʼî yî?» Çimkî wana zanibû ku Ew Xudan e.

13Hingê Îsa nêzîk bû, ew nan hilda da wan û usa jî meʼsî.

14Eva îdî cara sisîya bû ku Îsa pey mirin-rʼabûna Xwerʼa şagirtêd Xweva xuya bû.

15Gava wan teʼştê xwar, Îsa ji Şimhʼûn-Petrûs pirsî: «Şimhʼûnê kurʼê Yûhʼenna, tu Min gelekî hʼiz dikî, yan ew Min gelekî hʼiz dikin? » Petrûs jêrʼa got: «Belê Xudan, Tu zanî ku ez Te hʼiz dikim». Îsa wîrʼa got: «Berxêd Min biçʼêrîne».

16Îsa cara duda wîrʼa got: «Şimhʼûnê kurʼê Yûhʼenna, tu Min hʼiz dikî?» Ewî got: «Belê Xudan, Tu zanî ez Te hʼiz dikim». Îsa jêrʼa got: «Şivantîyê pezêd Min bike».

17Îsa cara sisêya ji Petrûs pirsî: «Şimhʼûnê kurʼê Yûhʼenna, tu Min hʼiz dikî?» Hingê dilê Petrûs êşîya ku Wî sê cara wîrʼa got: «Tu Min hʼiz dikî?» û got: «Xudan, Tu her tiştî zanî, Tu zanî ku ez Te hʼiz dikim». Îsa wîrʼa got: «Pezêd Min biçʼêrîne.

18Ez rʼast bê xêlif terʼa dibêjim, gava ku tu xort bûyî, te xwexa qayîşa xwe girêdida û kʼuda te dixwest diçûyî. Lê gava ku tu kal bî, tê destêd xwe bilind kî û yekî dinê pişta te girêde û te bibe wî cîyê ku tu naxwazî herʼêyî».

19Wî ev yek got, da eʼyankirinê ku ewê bi çi cûrʼe mirinê rʼûmetê bide Xwedê. Pey vê yekêrʼa Wî Petrûsrʼa got: «Pey Min were».

20Petrûs pişt xweva zivirʼî, dît ew şagirtê ku Îsa jê hʼiz dike pey wan tê. Eva ew şagirt bû, yê ku şîva êvarêda xwe avîtibû hʼemêza Îsa û gotibû: «Xudan ew kʼî ye, ku wê nemamîya Te bike?»

21Petrûs gava ew dît, ji Îsa pirsî: «Xudan, lê îjar evê çawa be?»

22Îsa wîrʼa got: «Heger Ez bixwazim ku ew bimîne hʼeta Ez bêm, çî terʼa ye? Tu pey Min were!»

23Eva gotina nava xûşk-birada bela bû, yanê ew şagirtê nemire. Lê belê Îsa bona wî negotibû, ku ew namire, lê gotibû: «Heger Ez bixwazim ku ew bimîne hʼeta Ez bêm, çî terʼa ye?»

24Eva ew şagirt e, yê ku bona van yeka şeʼdetîyê dide, usa jî ev yek nivîsîn. Em zanin ku şeʼdetîya wî rʼast e.

25Hê gelek kirêd din jî hene, yêd ku Îsa kirine. Heger ew bi hûr-gilî bihatana nivîsarê, bi tʼexmîna min, ew kʼitêbêd nivîsar wê dinyayêda cî nebûna.

← Chapter 20 Jump to: