Acts 24

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1ເມື່ອຜ່ານໄປໄດ້ຫ້າວັນແລ້ວ ອານາເນຍມະຫາປະໂຣຫິດກໍໄດ້ເດີນທາງໄປທີ່ເມືອງກາຍຊາເຣຍ ກັບພວກເຖົ້າແກ່ບາງຄົນ ແລະທະນາຍຄວາມຄົນໜຶ່ງຊື່ວ່າ ເຕຕູໂລ, ພວກເຂົາໄດ້ມາສະເໜີຕົວເພື່ອຍື່ນຄະດີຟ້ອງໂປໂລຕໍ່ໜ້າຜູ້ປົກຄອງເຟລິກ.

2ເມື່ອໂປໂລຖືກນຳຕົວເຂົ້າມາແລ້ວ ເຕຕູໂລກໍເລີ່ມກ່າວຟ້ອງວ່າ, “ກາບຮຽນພະນະທ່ານເຟລິກທີ່ນັບຖື ພາຍໃຕ້ການນຳພາອັນສະຫລາດສ່ອງໃສຂອງທ່ານ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມີຄວາມສະຫງົບສຸກເປັນເວລາຍາວນານ ແລະການປະຕິຮູບອັນຈຳເປັນຫລາຍຢ່າງ ກໍມີຜົນດີແກ່ປະເທດຊາດຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ.

3ພວກຂ້າພະເຈົ້າຍິນດີຮັບເອົາການປະຕິຮູບນີ້ ໃນທົ່ວທຸກບ່ອນ ແລະຕະຫລອດເວລາ ແລະທັງຮູ້ສຶກຢ່າງເລິກເຊິ່ງວ່າໄດ້ເປັນໜີ້ບຸນຄຸນຕໍ່ທ່ານດ້ວຍ.

4ແຕ່ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ທ່ານເສຍເວລາເກີນໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຂໍຄວາມກະລຸນາຈາກທ່ານ ໂຜດຟັງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວເລື່ອງລາວຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງສັ້ນໆ.

5ພວກຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ຊາຍຄົນນີ້ເປັນໄພອັນຕະລາຍຢ່າງຮ້າຍແຮງຕໍ່ບ້ານເມືອງ, ລາວຍຸແຍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍຂຶ້ນ ໃນທ່າມກາງພວກຢິວທົ່ວໂລກນີ້ ແລະລາວກໍເປັນຜູ້ນຳຂອງລັດທິນາຊາເຣັດ.

6ອີກປະການໜຶ່ງ ຜູ້ກ່ຽວເຮັດໃຫ້ພຣະວິຫານເສື່ອມເສຍຄວາມສັກສິດ ແລະພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັບກຸມລາວໄວ້, [ພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວາງແຜນຕັດສິນລົງໂທດລາວ ຕາມກົດໝາຍຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າເອງ,

7ແຕ່ນາຍພັນລີເຊຍໄດ້ມາໃຊ້ກຳລັງຍາດເອົາຕົວລາວໄປຈາກພວກຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວທ່ານນາຍພັນລີເຊຍກໍສັ່ງໃຫ້ພວກໂຈດມາຟ້ອງລາວຕໍ່ໜ້າທ່ານ.

8ຖ້າທ່ານເອງຈະສອບຖາມລາວ ທ່ານກໍສາມາດຈະຮູ້ໄດ້ຄັກແນ່ຈາກລາວ] ໃນເລື່ອງທີ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຟ້ອງນີ້.”

9ພວກຢິວຕ່າງກໍສະໜັບສະໜູນຄຳກ່າວຫານີ້ ແລະຢືນຢັນວ່າເລື່ອງລາວທັງໝົດນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ.

10ແລ້ວຜູ້ປົກຄອງກໍໃຫ້ສັນຍານແກ່ໂປໂລເວົ້າ ແລະໂປໂລຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ເນື່ອງຈາກຂ້ານ້ອຍຮູ້ວ່າ ພະນະທ່ານເປັນຜູ້ພິພາກສາຂອງຊົນຊາດນີ້ໄດ້ຫລາຍປີມາແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຂໍກ່າວແກ້ຄະດີຕໍ່ໜ້າທ່ານດ້ວຍໃຈຊື່ນຍິນດີ.

11ທ່ານຄົງສືບຊາບຮູ້ໄດ້ວ່າ ຕັ້ງແຕ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ໄປນະມັດສະການທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຍັງບໍ່ໄດ້ເກີນສິບສອງວັນ.

12ເມື່ອພວກຢິວໄດ້ພົບຂ້ານ້ອຍນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ໂຕ້ຖຽງກັບຜູ້ໃດໃນພຣະວິຫານເລີຍ ແລະພວກເຂົາກໍເຫັນວ່າ ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ຍຸແຍ່ປະຊາຊົນໃຫ້ລຸກຮື້ຂຶ້ນທັງໃນທຳມະສາລາ ຫລືໃນບ່ອນໃດໆດ້ວຍ.

13ເຫດການທັງປວງທີ່ພວກເຂົາກຳລັງຟ້ອງຂ້ານ້ອຍດຽວນີ້ ພວກເຂົາພິສູດບໍ່ໄດ້.

14ຂ້ານ້ອຍຂໍຮັບຕໍ່ໜ້າທ່ານຢ່າງໜຶ່ງຄືວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້ານ້ອຍ ຕາມທາງນັ້ນທີ່ພວກເຂົາຖືວ່າ ເປັນລັດທິນອກຮີດ, ແຕ່ຂ້ານ້ອຍກໍເຊື່ອໃນທຸກໆສິ່ງ ຕາມທີ່ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊ ແລະໜັງສືຂອງບັນດາຜູ້ທຳນວາຍເໝືອນກັນ.

15ຂ້ານ້ອຍມີຄວາມຫວັງໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງດຽວກັບທີ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຢູ່ ຄືຫວັງວ່າທຸກໆຄົນທັງຊອບທຳ ແລະບໍ່ຊອບທຳຈະເປັນຄືນມາຈາກຕາຍ.

16ດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງອົດສາປະພຶດຕົນໃຫ້ມີໃຈສຳນຶກຜິດແລະຊອບອັນເສາະໃສ ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າແລະຕໍ່ໜ້າມະນຸດສະເໝີມາ.”

17“ຫລັງຈາກທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໄປ ເປັນເວລາຫລາຍປີແລ້ວ, ຂ້ານ້ອຍກໍກັບຄືນມານະຄອນນີ້ອີກ ເພື່ອນຳເອົາເງິນຊ່ວຍເຫລືອມາໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ເພື່ອຖວາຍບູຊາແກ່ພຣະເຈົ້າດ້ວຍ.

18ໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍກຳລັງປະຕິບັດສິ່ງນີ້ຢູ່ນັ້ນເອງ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ພົບຂ້ານ້ອຍໃນບໍລິເວນພຣະວິຫານ ຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ປະກອບພິທີຊຳລະຕົວແລ້ວ, ບໍ່ມີຜູ້ສ້າງຄວາມປັ່ນປ່ວນໃດໆຢູ່ກັບຂ້ານ້ອຍ ແລະບໍ່ມີຜູ້ກໍ່ການວຸ້ນວາຍໃດໆ.

19ແຕ່ມີພວກຢິວບາງຄົນ ທີ່ມາຈາກແຂວງເອເຊຍໄດ້ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນເໝືອນກັນ, ຄວນແມ່ນພວກເຂົາເອງທີ່ຕ້ອງມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານເພື່ອກ່າວຫາຂ້ານ້ອຍ ຖ້າພວກເຂົາມີເລື່ອງອັນໃດຕໍ່ສູ້ຂ້ານ້ອຍ.

20ຫລືໃຫ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຟ້ອງຂ້ານ້ອຍຢູ່ໃນທີ່ນີ້ໂລດວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຄວາມຜິດຫຍັງແດ່ໃນຂ້ານ້ອຍ ໃນເວລາທີ່ຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າສະພາສູງສຸດນີ້,

21ນອກຈາກຂໍ້ດຽວທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນ ເມື່ອຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາວ່າ, ‘ຂ້າພະເຈົ້າຖືກນຳຕົວມາພິພາກສາຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານໃນວັນນີ້ ຍ້ອນຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອວ່າ ຄົນຕາຍຈະເປັນຄືນມາສູ່ຊີວິດ.”’

22ແຕ່ເຟລິກຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກທາງນັ້ນດີສົມຄວນ ກໍເລື່ອນການພິຈາລະນາຄະດີຂອງພວກເຂົາ, ເພິ່ນກ່າວວ່າ, “ເມື່ອໃດນາຍພັນລີເຊຍມາຮອດ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະຕັດສິນຄະດີຂອງພວກເຈົ້າ.”

23ຈາກນັ້ນ ເພິ່ນກໍສັ່ງໃຫ້ນາຍຮ້ອຍຜູ້ມີໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບ ນຳໂປໂລໄປຄຸມຕົວໄວ້, ແຕ່ໃຫ້ໂປໂລມີອິດສະຫລະບາງຢ່າງ ແລະອະນຸຍາດໃຫ້ໝູ່ເພື່ອນຈັດຫາສິ່ງຈຳເປັນມາໃຫ້ໂປໂລໄດ້.

24ຫລາຍວັນຕໍ່ມາ ເຟລິກກໍມາກັບດູຊີນລາ ເມຍຂອງຕົນຜູ້ເປັນຄົນຢິວ, ເພິ່ນໄດ້ໃຊ້ຄົນໄປນຳເອົາໂປໂລ ເພື່ອຈະຟັງໂປໂລເວົ້າເລື່ອງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດເຈົ້າເຢຊູ.

25ຂະນະທີ່ໂປໂລອ້າງເຖິງຄວາມຍຸດຕິທຳ, ການຄວບຄຸມຕົນເອງ ແລະການພິພາກສາທີ່ຈະມາເຖິງໃນພາຍໜ້ານັ້ນ, ຝ່າຍເຟລິກກໍສະດຸ້ງຕົກໃຈຢ້ານຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ບັດນີ້ ເຈົ້າອອກໄປໄດ້ແລ້ວ ເຮົາຈະເອີ້ນເຈົ້າມາອີກ ເມື່ອເຮົາມີໂອກາດ.”

26ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ເຟລິກຫວັງວ່າໂປໂລຈະໃຫ້ເງິນເປັນສິນບົນແກ່ຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງເອີ້ນໂປໂລມາສົນທະນາກັບຕົນຫລາຍເທື່ອ.

27ສອງປີຕໍ່ມາ ໂປກີໂອເຟຊະໂຕ ໄດ້ມາຮັບໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ປົກຄອງແທນເຟລິກ, ຝ່າຍເຟລິກຢາກໃຫ້ພວກຢິວພໍໃຈນຳຕົນ, ຈຶ່ງປະໂປໂລຂັງໄວ້ໃນຄຸກ.

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →