Mark 3

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ຕໍ່ມາ ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປໃນທຳມະສາລາອີກເທື່ອໜຶ່ງ ໃນທີ່ນີ້ມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງມືລີບ.

2ຄົນໃນທີ່ນັ້ນຕ່າງກໍຊອມເບິ່ງວ່າ ພຣະເຢຊູເຈົ້າຈະຊົງໂຜດຮັກສາຄົນນີ້ໃນວັນຊະບາໂຕຫລືບໍ່ ເພາະພວກເຂົາຢາກຫາຂໍ້ຟ້ອງພຣະອົງວ່າເຮັດຜິດ.

3ພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວແກ່ຊາຍມືລີບວ່າ, “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນມາຢືນຢູ່ທາງໜ້າພີ້.”

4ແລ້ວພຣະອົງກໍຊົງຖາມວ່າ, “ໃນວັນຊະບາໂຕ ເຮົາຄວນຈະເຮັດຢ່າງໃດ? ຈະເຮັດການດີ ຫລືຈະເຮັດການຮ້າຍ? ຈະຊ່ວຍຊີວິດຄົນໄວ້ ຫລືທຳລາຍຊີວິດຄົນຖິ້ມ?” ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ມິດຢູ່.

5ພຣະອົງຫລຽວເບິ່ງອ້ອມຮອບພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຄືອງໃຈ ພຣະອົງເປັນທຸກໃຈຫລາຍ ເພາະພວກເຂົາມີໃຈແຂງກະດ້າງ. ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ຊາຍຄົນນັ້ນວ່າ, “ຈົ່ງຢຽດມືຂອງເຈົ້າອອກ.” ລາວຈຶ່ງຢຽດມືອອກ ແລະ ມືຂອງລາວກໍດີເປັນປົກກະຕິ.

6ຝ່າຍພວກຟາຣີຊາຍຈຶ່ງໄດ້ຈາກໄປ ແລະໄດ້ເລີ່ມວາງແຜນກັບພັກພວກຂອງເຮໂຣດ ເພື່ອຊອກຫາຊ່ອງທາງຂ້າພຣະອົງ.

7ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ນຳພາພວກສາວົກຂອງພຣະອົງອອກໄປສູ່ຝັ່ງທະເລສາບຄາລີເລ ແລະ ມີປະຊາຊົນໝູ່ໃຫຍ່ມາຈາກແຂວງຄາລີເລ, ໄດ້ຕິດຕາມພຣະອົງໄປ ທັງຈາກແຂວງຢູດາຍ.

8ຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ຈາກເຂດແດນອີດູມາຍ, ຈາກເຂດແດນຟາກຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນໍ້າຈໍແດນ ແລະຂົງເຂດອ້ອມແອ້ມເມືອງຕີເຣແລະຊີໂດນ ປະຊາຊົນໝູ່ໃຫຍ່ນີ້ໄດ້ມາຫາພຣະເຢຊູເຈົ້າ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຍິນເຖິງສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳ.

9ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງບອກພວກສາວົກໃຫ້ຕຽມເຮືອນ້ອຍລຳໜຶ່ງໄວ້ ເພື່ອປະຊາຊົນຈະບໍ່ໄດ້ບຽດສຽດພຣະອົງ.

10ພຣະອົງໄດ້ຊົງໂຜດຫລາຍຄົນໃຫ້ຫາຍດີພະຍາດໂຣຄາ, ບັນດາຄົນເຈັບດ້ວຍພະຍາດຕ່າງໆ ຈຶ່ງບຽດກັນເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ ເພື່ອຈະຈັບບາຍພຣະອົງ.

11ພວກຜີຊົ່ວຮ້າຍສິງຢູ່ໃນຫລາຍຄົນໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ພວກມັນກໍຂາບລົງທີ່ຕີນຂອງພຣະເຢຊູເຈົ້າ ແລະຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ທ່ານເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.”

12ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າສັ່ງຫ້າມຢ່າງເດັດຂາດ ບໍ່ໃຫ້ພວກມັນປະກາດພຣະນາມຂອງພຣະອົງ.

13ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຂຶ້ນໄປເທິງພູເຂົາແຫ່ງໜຶ່ງ ແລະເອີ້ນເອົາຜູ້ທີ່ພຣະອົງຕ້ອງການມາຫາພຣະອົງ ພວກເຂົາໄດ້ມາຫາພຣະອົງ

14ແລ້ວພຣະອົງກໍເລືອກເອົາສິບສອງຄົນ ແລະເອີ້ນພວກເພິ່ນວ່າ, “ອັກຄະສາວົກ” ພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວແກ່ພວກອັກຄະສາວົກນີ້ວ່າ, “ເຮົາໄດ້ເລືອກເອົາພວກເຈົ້າໄວ້ໃຫ້ຢູ່ກັບເຮົາ ແລະເຮົາຈະໃຊ້ພວກເຈົ້າອອກໄປປະກາດ,

15ແລະ ພວກເຈົ້າຈະມີສິດອຳນາດຂັບໄລ່ຜີມານຮ້າຍອອກໄດ້.”

16ພວກອັກຄະສາວົກສິບສອງຄົນທີ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ເລືອກມີດັ່ງນີ້: ຊີໂມນ (ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃໝ່ໃຫ້ວ່າ ເປໂຕ),

17ຢາໂກໂບ ແລະ ໂຢຮັນນ້ອງຊາຍຂອງຕົນ ລູກຊາຍຂອງເຊເບດາຍ (ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕັ້ງຊື່ໃຫ້ວ່າ ໂບອະເນເຄ ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ລູກຟ້າຮ້ອງ” ຫລືຄົນໃຈຮຸນແຮງ),

18ອັນເດອາ, ຟີລິບ, ບາຣະໂທໂລມາຍ, ມັດທາຍ, ໂທມາ, ຢາໂກໂບລູກຊາຍຂອງອາລະຟາຍ, ທາດາຍ, ຊີໂມນຜູ້ຮັກຊາດ,

19ແລະ ຢູດາອິດສະກາຣີອົດຜູ້ທີ່ທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະອົງ.

20ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ກັບມາເຮືອນອີກ ໃນທີ່ນັ້ນມີປະຊາຊົນໝູ່ໃຫຍ່ ມາເຕົ້າໂຮມກັນຢູ່ຢ່າງໜາແໜ້ນ ຈົນພຣະເຢຊູເຈົ້າ ແລະພວກສາວົກຂອງພຣະອົງບໍ່ມີເວລາກິນເຂົ້າ.

21ເມື່ອຄົນໃນຄອບຄົວຂອງພຣະອົງໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະອົງກຳລັງກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາກໍອອກໄປຮັບພຣະອົງ ເພາະພວກເຂົາຄິດວ່າ, “ພຣະອົງເສຍຈິດ”.

22ພວກທຳມະຈານ ຊຶ່ງລົງມາຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຜູ້ນີ້ມີຜີມານຮ້າຍເບເອນເຊບູນສິງຢູ່. ທີ່ເພິ່ນຂັບໄລ່ຜີມານຮ້າຍອອກໄດ້ ກໍເພາະໃຊ້ອຳນາດຂອງນາຍຜີມານຮ້າຍນັ້ນ.”

23ສະນັ້ນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າຈຶ່ງເອີ້ນຄົນເຫຼົ່ານີ້ມາ ແລ້ວພຣະອົງກໍກ່າວເປັນຄຳອຸປະມາວ່າ, “ມານຊາຕານຈະຂັບໄລ່ມານຊາຕານເອງໃຫ້ອອກໄປໄດ້ຢ່າງໃດ?

24ຖ້າອານາຈັກໃດເກີດແຕກແຍກກັນແລ້ວ ອານາຈັກນັ້ນກໍຈະຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ຕໍ່ໄປບໍ່ໄດ້,

25ແລະຖ້າຄົນໃນຄອບຄົວໃດເກີດແຕກແຍກກັນ ຄອບຄົວນັ້ນກໍຈະຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ບໍ່ໄດ້.

26ແລະຖ້າມານຊາຕານຈະຕໍ່ສູ້ກັບຕົວມັນເອງ ແລະແຕກແຍກກັນ ມັນກໍຕັ້ງຢູ່ບໍ່ໄດ້ ມີແຕ່ຈະສູນຫາຍໄປ.”

27“ບໍ່ມີຜູ້ໃດບຸກເຂົ້າໄປປຸ້ນເອົາຊັບຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຄົນແຂງແຮງໄດ້ ເວັ້ນໄວ້ແຕ່ໄດ້ມັດຄົນແຂງແຮງນັ້ນໄວ້ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງປຸ້ນເຮືອນໄດ້.”

28“ເຮົາບອກເຈົ້າທັງຫລາຍຕາມຄວາມຈິງວ່າ ການບາບທຸກປະການ ຄຳໝິ່ນປະໝາດທຸກຢ່າງທີ່ມະນຸດກ່າວ ຈະໄດ້ຮັບການອະໄພ.

29ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເວົ້າໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ສູ້ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເຈົ້າ ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບການອະໄພຈັກເທື່ອ, ແຕ່ລາວຈະມີໂທດຕະຫລອດໄປ.” (

30ພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວເຊັ່ນນີ້ກໍເພາະປະຊາຊົນບາງຄົນໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ເພິ່ນມີຜີຊົ່ວຮ້າຍເຂົ້າສິງຢູ່.”)

31ແລ້ວແມ່ແລະນ້ອງຊາຍຂອງພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຢືນຢູ່ຂ້າງນອກ, ໃຊ້ຄົນເຂົ້າໄປເອີ້ນພຣະອົງ.

32ປະຊາຊົນໝູ່ໃຫຍ່ໄດ້ນັ່ງອ້ອມພຣະເຢຊູເຈົ້າຢູ່ ແລະພວກເຂົາເວົ້າກັບພຣະອົງວ່າ, “ທ່ານເອີຍ, ແມ່ກັບນ້ອງຊາຍຂອງທ່ານ ຢູ່ຂ້າງນອກຕ້ອງການພົບທ່ານ.”

33ພຣະອົງຊົງຕອບວ່າ, “ຜູ້ໃດເປັນແມ່ ແລະຜູ້ໃດເປັນນ້ອງຊາຍຂອງເຮົາ?”

34ແລ້ວພຣະເຢຊູເຈົ້າກໍຫລຽວເບິ່ງປະຊາຊົນ ທີ່ນັ່ງອ້ອມພຣະອົງຢູ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, “ນີ້ຄືແມ່ແລະນ້ອງຊາຍຂອງເຮົາ.

35ດ້ວຍວ່າ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຍອມປະຕິບັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນແຫຼະ ເປັນນ້ອງຊາຍ ແລະນ້ອງສາວ ແລະແມ່ຂອງເຮົາ.”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →