Ecclesiastes 5

Malagasy 2003 (Baiboly Katolika)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Aza haingam-bava foana, ary aoka ny fonao tsy ho maimay foana hanonona teny eo anatrehan’Andriamanitra: fa Andriamanitra any an-danitra, Ianao etỳ an-tany; ka aoka ho vitsy teny ianao.

2Fa ny hamaroan-draharaha, miteraka nofy; ary ny hamaroan-teny, mampisy rediredin’adala.

3Raha manao voady amin’Andriamanitra ianao, aza ela fanefa izany, fa tsy misy hasoavana homena ny adala: koa efao ny voady ataonao.

4Tsara kokoa ho anao ny tsy mivoady, toy izay mivoady tsy mahefa.

5Aza avela hampanota ny nofonao, ny vavanao; ary aza milaza eo anatrehan’ny irak’Andriamanitra hoe: zavatra tsy nahy izany: fa nahoana moa Andriamanitra no ho tezitra ny amin’ny teninao, ka handrava ny asan’ny tananao?

6Fa toy ny isian’ny zava-poana amin’ny hamaroan-draharaha, no isian’izany koa, amin’ny teny maro; ka matahora an’Andriamanitra.

7Raha misy tany hahitanao fampahoriana ny mahantra, fanitsakitsahana ny rariny amam-pahamarinana: aza sanganehana foana amin’izany, fa ny olona ambony tandreman’ny ambony kokoa, ary mbola misy ambony kokoa indray aza mitandrina azy ireo.

8Tena soa kokoa ho an’ny tany, raha dinihina tsara, ny hananany mpanjaka mikarakara ny fambolena.

9Izay tia vola tsy mety vokim-bola; ary izay tia harena, tsy hanandrana ny vokatr’izany. Zava-poana koa izany.

10Raha mitombo ny harena, mitombo koa ny mpihinana azy, ary inona moa no soa azon’ny tompony amin’izany, afa-tsy ny mahita maso izany fotsiny?

11Mamy ny torimason’ny mpiasa, na kely na be no hanin-kohaniny; fa tsy ahitan’ny mpanankarena tory kosa ny fahavokisany.

12Misy loza makadiry hitako tatỳ ambany masoandro, dia harena tahirizin’ny tompony, ka mampidi-doza ny tenany,

13Fa sendra misy zava-mihatra ka levona izany harena izany; ary raha mitera-dahy ralehilahy, dia tsy manana na inona na inona eo an-tanany.

14Ny toetra nivoahany avy ao an-kibon-dreniny no hiverenany ao, dia mitanjaka toy ny niaviany avy ao ihany; fa tsy hahazo na inona na inona avy amin’ny asany, ho azony entina eny an-tanany.

15Fahoriana lehibe koa izao, dia ny hahalasanany toy ny niaviany: ka inona no soa azony, tamin’ny nisasarany ho an’ny rivotra?

16Fanampin’izany, nandritra ny andro rehetra niainany, nihina-maizina izy sady be alahelo amam-pijaliana sy fahasosorana.

17Ka izao no hitako: Tsara sy mety ho an’ny olona ny mihinana sy misotro, ary ny mahazo miadana amin’ny asa rehetra ataony, izay imasoany atỳ ambany masoandro, mandritra ny andro iainany, omen’Andriamanitra azy; fa izany no anjarany.

18Fanampin’izany koa, ny olona rehetra mandray vola aman-karena tamin’Andriamanitra hahazoany mihinana sy maka izay anjarany amin’izany ary mifaly amin’ny asany: dia fanomezan’Andriamanitra izany.

19Fa tsy eritreretiny loatra amin’izay ny andro iainany, satria efa rotsahan’Andriamanitra fifaliana ny fony.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →