bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Macedonian
/
Macedonian 1999 (MKB) - (Библија: Стариот и Новиот Завет, Константинов)
/
Job 3
Job 3
Macedonian 1999 (MKB) - (Библија: Стариот и Новиот Завет, Константинов)
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 4 →
1
Потоа Јов ја отвори својата уста и го проколна својот ден;
2
ја почна својата беседа и рече:
3
„О, да загинеше денот во кој се родив и ноќта што соопшти: „Се зачна машко!”
4
Тој ден нека стане црна темнина! Бог од висините да не си спомнува за него, сончевата светлина да не го осветлува повеќе!
5
Мракот и смртната сенка да се отимаат за него, густата темнина да го покрие сосем, дневните смрачувања да го морат со страв!
6
О, темнината да го присвои сиот, нека не им се додава на деновите на годината, нека не влегува во броењето на месеците!
7
А онаа ноќ да биде жалосна довека, да не се чуе радосно воскликнување во неа!
8
Да ја проколнат оние, што го проколнуваат денот и што се способни да го разбудат Левијатанот!
9
Да се помрачат ѕвездите на нејзиното разденување, напразно таа да и се надева на виделината, и да не ги гледа никогаш веѓите на зората!
10
Зашто не ми ја затвори вратата од утробата, да ја скрие маката од моите очи!
11
Зошто не сум мртов од мајчиното крило, зошто не издивнав излегувајќи од утробата?
12
Зошто ме прифатија двете колена и двете гради, за да ме надојат?
13
Во вечен мир би почивал сега, би спиел, својот покој би го уживал.
14
Заедно со цареви и со советниците на земјата, кои си изградија гробници за себеси,
15
или со кнезовите, богати со злато, што ги наполнија своите куќи со сребро.
16
Не ќе постоев - ќе бев како закопано недоносче, како новороденче што не ја виде светлината.
17
Беззакониците не беснеат веќе таму, уморените наоѓаат починка таму.
18
Таму ги оставаат на мир заробениците: не го слушаат веќе гласот на стражарот.
19
Малиот лежи таму заедно со големиот, робот е слободен од својот господар.
20
Зошто да му се подари видело на несреќникот и живот на луѓето со загорчена душа,
21
кои ја бараат смртта, а таа не доаѓа и копаат по неа како по богатство?
22
Тие ќе се радуваат и ќе воскликнуваат од среќа кога би го нашле својот гроб.
23
Зошто му е тоа на човекот, чиј пат е скриен, кого Бог го заградил од сите страни.
24
Затоа гледајќи храна, треба да воздивнам, моите крици се разлеваат како вода.
25
Се обистини моето стравување, еве, ме снајде она од што се боев.
26
Ни покој ни мир нема веќе за мене, во моите маки никогаш немам починка.”
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42