bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Macedonian
/
Macedonian 1999 (MKB) - (Библија: Стариот и Новиот Завет, Константинов)
/
Job 4
Job 4
Macedonian 1999 (MKB) - (Библија: Стариот и Новиот Завет, Константинов)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 5 →
1
Тогаш Теманецот Елифаз проговори и рече:
2
„Можеш ли да поднесеш да ти проговорам? Но кој може да се воздржи од зборовите!
3
Ете, ти поучи многу луѓе, ги закрепна изнемоштените мишки.
4
Со своите зборови ги подигаше истоштените, ги закрепнуваше растреперените колена.
5
А кога тебе те снајде, се истошти во духот, кога падна на тебе, целиот се збуни!
6
Зар твојата доверба не е стравот Божји, и чесноста на твоите патишта твоја надеж?
7
Па спомни си: дали пропаднал некогаш невин? Кога беа истребени праведниците?
8
Како што сум видел: кој оре несреќа и сее неволја - неа и ќе ја ожнее.
9
Тие загинуваат од Божјиот здив, од Неговото гневно дувнување исчезнуваат од земјата.
10
Рикањето на лавот, леопардовото виење, се кршат како заби на лавчињата.
11
Лавот загинува од немање лов, се распрснуваат младенчињата на лавицата.
12
Таен збор ми се објави, моето уво го чу неговиот шепот.
13
Ноќе, соништата го опфаќаат духот, и кога длабокиот сон паѓа на луѓето,
14
страв и трепет ме совладаа мене, моите коски се стресоа жестоко.
15
Некаков здив ми помина преку лицето, се кренаа влакната на моето тело.
16
Некој стоеше - не му го познав лицето - но со ликот беше пред моите очи. Насекаде тишина; тогаш чув шепот:
17
Зар некој смртник е поправеден од Бога? Зар човекот е почист од својот Создател?
18
Не им верува веќе ни на своите слуги и ги обвинува Своите ангели за грешки -
19
тогаш колку повеќе: гостите на глинените станови, чија основа е во земниот прав. Ете, ги сотираат нив како молци:
20
ги претворуваат во прав од утрото до мракот, исчезнуваат засекогаш - никој и не забележува.
21
Зар не ќе помине величието нивно? Тие умираат, но не со мудрост.”
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42