bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Macedonian
/
Macedonian 1999 (MKB) - (Библија: Стариот и Новиот Завет, Константинов)
/
Job 7
Job 7
Macedonian 1999 (MKB) - (Библија: Стариот и Новиот Завет, Константинов)
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 8 →
1
Не е ли војување човековиот живот на земјата? Не ги поминува ли дните како наемник?
2
Како што трудовиот роб копнее по сенка, како надничарот што ја чека платата,
3
така ми паднаа мене месеци на јад, и мачни ноќи ми се досудени.
4
Мислам лежејќи, постојано: „Кога ќе станам?” А станувајќи: „Кога ќе ја дочекам вечерта?” И така се измачувам сè додека не се смрачи.
5
Моето тело е облечено во црви и кал, мојата кожа пука и тлее.
6
Моите денови поминаа побрзо од совалката за ткаење, исчезнаа брзо без никаква надеж.
7
Спомни си: мојот живот е само лесно ветре, и моите очи не ќе ја видат веќе среќата!
8
Пријателското око нема да ме гледа веќе; својот поглед го насочи во мене па се сушам.
9
Како што облакот исчезнува и се расплинува, така кој ќе слезе во гробот, веќе не излегува.
10
Никогаш веќе не се враќа во својот дом, неговото место веќе не го познава.
11
Затоа нема да и бранам на својата уста, ќе зборувам сега во стеснувањето на својот дух, јас ќе плачам во горчливоста на душата.
12
Зар сум море или морско чудовиште, па си поставил стража над мене?
13
Велам ли: „Ќе се смирам на креветот, леглото ќе ми ги олесни маките,”
14
со соништа ме плашиш тогаш, ме ужаснуваш со мачни привиди.
15
Каде е среќата па да се задушам! Помила ми е смртта отколку моите коски.
16
Јас гинам и не ќе живеам вечно; остави ме, зашто моите дни се здив!
17
Што е човекот па Ти толку да го цениш, толку да му прирасна на Твоето срце,
18
и да го посетуваш секое утро и да го испитуваш во секој миг?
19
Кога ќе го симнеш Својот поглед од мене, и да ме оставиш да ја голтнам плунката?
20
Ако згрешив, што ти сторив Тебе, о Ти кој внимателно го набљудуваш човекот? Зошто ме зеде за прицел, па станав терет на себеси.
21
Зар не можеш да ми го простиш мојот престап и не можеш да преминеш преку мојата вина? Зашто, малку ќе помине и ќе легнам во прав, утре ќе ме бараш, но нема да ме има.”
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42