bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Macedonian
/
Macedonian 1999 (MKB) - (Библија: Стариот и Новиот Завет, Константинов)
/
Matthew 22
Matthew 22
Macedonian 1999 (MKB) - (Библија: Стариот и Новиот Завет, Константинов)
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 23 →
1
И Исус почна пак да им зборува и им рече во параболи, велејќи:
2
”Небесното Царство приличи на цар, кој му направи свадба на сина си,
3
и ги испрати своите слуги да ги повикаат повиканите на свадбата, но тие не сакаа да дојдат.
4
Пак испрати други слуги, велејќи: ‘Речете им на повиканите: Еве, го приготвив својот ручек, моите јунци и згоените се заклани, и сè е готово. Дојдете на свадба!’
5
А тие не се грижеа и си отидоа: еден на својот имот, а друг по своја трговија;
6
а другите ги фатија неговите слуги, ги навредија и ги убија.
7
А царот се разгневи, ја испрати својата војска и ги погуби оние убијци и им го изгоре градот.
8
Тогаш им рече на своите слуги: ‘Гозбата е готова! - но повиканите не беа достојни.
9
Затоа излезете на раскрсниците и колку ќе најдете, поканете ги на свадбата.’
10
И слугите излегоа на патиштата и ги доведоа сите, кои ги најдоа: лошите и добрите, и свадбата се наполни со гости.
11
А кога царот влезе да ги види гостите, виде таму еден човек, кој не беше облечен во свадбена облека.
12
И му рече: ‘Пријателе, како влезе тука без свадбена руба?’ А тој молчеше.
13
Тогаш царот им рече на служителите: ‘Врзете му ги нозете и рацете и фрлете го во крајната темнина; таму ќе биде плач и чкртање со забите!’
14
Зашто мнозина се повикани, но малку се избрани!”
15
Тогаш фарисеите отидоа и се договорија како да Го фатат на збор.
16
И Му ги испратија своите ученици, заедно со Иродовците, за да Му речат: „Учителе, знаеме дека си вистински и дека во вистина ги учиш луѓето на Божјиот пат, и не ти е грижа од никого, зашто не гледаш на лицето на луѓето.
17
И така, речи ни, што мислиш Ти! Дали е дозволено да му се дава данок на царот или не?”
18
А Исус, го разбра нивното лукавство и рече:
19
”Зошто Ме искушувате, лицемери? Покажете ми даночна монета!” Тие Му донесоа денариј.
20
И им рече: „Чиј е овој лик и натписот?”
21
Му рекоа: „На царот!” Тогаш им рече: „Подајте му го царевото на царот, а Божјото на Бога!”
22
И штом го чуја тоа, се зачудија, па Го оставија, и си отидоа.”
23
Во тој ден дојдоа кај Него садукеите, кои велат дека нема воскресение, и Го прашаа:
24
”Учителе, Мојсеј рече: ‘Ако некој умре без деца, неговиот брат нека ја земе неговата жена и нека му подигне потомство на брата си.’
25
А при нас беа седуммина браќа: првиот се ожени и умре, а бидејќи немаше пород, му ја остави својата жена на брата си.
26
Така и вториот, и третиот, сè до седмиот;
27
а по сите умре и жената.
28
И така, при воскресението: кому од седуммината ќе му биде жена? Зашто сите ја имаа!”
29
А Исус им одговори и им рече: „Во заблуда сте, зашто не ги знаете Писмата, ниту Божјата сила.
30
Зашто при воскресението ниту ќе се женат, ниту ќе се мажат, туку се како Божјите ангели на небото.
31
А за воскресението на мртвите, не сте ли читале што ви рече Бог, Кој вели:
32
”Јас Сум Бог Авраамов, Бог Исаков и Бог Јаковов”? А Бог не е Бог на мртвите, туку на живите!”
33
И кога народот го чу тоа, се восхитуваше на Неговата наука.
34
А кога фарисеите чуја дека ги замолкна садукеите, се собраа заедно,
35
и еден од нив, законик, Го праша, искушувајќи Го:
36
”Учителе, која е големата заповед во Законот?”
37
А Тој му рече: „Љуби Го Господа твојот Бог со сето свое срце, и со сета своја душа и со сета твоја мисла!”
38
Тоа е најголемата и прва заповед;
39
а втората е како и оваа: „Љуби го твојот ближен како себеси!”
40
На тие две заповеди висат сиот Закон и Пророците.”
41
А кога фарисеите беа собрани, Исус ги праша:
42
”Што мислите за Христа? Чиј Син е?” Му рекоа: „Давидов.”
43
Им рече: „Како тогаш Давид, преку Духот, Го наречува Господ, велејќи:
44
’Му рече Господ на мојот Господ: ‘Седни од Мојата десна страна, додека ги положам Твоите непријатели под Твоите нозе’?
45
И така, кога Давид Го наречува Господ, како Му е Син?”
46
И никој не можеше да Му одговори ниту збор, ниту некој се осмели, од тој ден, веќе да Го праша.
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 23 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28